Joel Alvarez

Na początku swojej zawodowej kariery MMA, którą rozpoczął w 2013 roku walczył głównie w swojej rodzinnej Hiszpanii, jednak stoczył również pojedynki w Rosji, Portugalii, Szkocji i Szwajcarii. W ciągu pierwszych pięciu lat swojej kariery odniósł serię 15 zwycięstw i 1 porażki. Był niepokonany w hiszpańskiej organizacji Ansgar Fighting League (AFL), w której był mistrzem w wadze lekkiej^[2].

W swoim debiucie dla amerykańskiego giganta, który odbył 23 lutego 2019 na gali UFC on ESPN+ 3: Błachowicz vs. Santos zmierzył się z Damirem Ismagułowem^[5]. Przegrał walkę przez jednogłośną decyzję, notując drugą zawodową porażkę^[6].

W drugiej walce dla UFC, którą stoczył 1 czerwca 2019 na gali UFC on ESPN+ 10: Gustafsson vs. Smith stanął przeciwko Włochowi Danilo Belluardo^[7]. Wygrał walkę przez TKO w drugiej rundzie^[8].

15 lipca 2020 na UFC Fight Night: Figueiredo vs. Benavidez 2 zmierzył się z Josephem Duffym^[9]. Wygrał walkę przez poddanie w pierwszej rundzie^[10].

24 października 2020 na UFC 254 skrzyżował rękawice z Aleksandrem Jakowlewem^[11]. Podczas ważenia Álvarez ważył 159,5 funta, czyli powyżej limitu wagi lekkiej. Starcie toczyło się ostatecznie w limicie umownym. Przez niezrobienie wagi został ukarany zabraniem 30% swojej gaży, która trafiła do jego rywala^[12]. W pojedynku otwierającym galę Alvarez odniósł trzecie z rzędu zwycięstwo, poddając Rosjanina tzw. balachą w pierwszej rundzie^[13].

Podczas gali UFC Fight Night: Holloway vs. Rodríguez, która miała miejsce 13 listopada 2021 zmierzył się z Brazylijczykiem Thiago Moisésem^[14]. Podczas ważenia ponownie ważył powyżej limitu wagi lekkiej, w związku z czym znowu zostało mu odebrane 30% gaży, która trafiła do oponenta^[15]. Pomimo braku wymaganej wagi zwyciężył przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie^[16].

26 lutego 2022 na UFC Fight Night 202 zawalczył z Armanem Carukjanem^[17]. Po krwawej walce ostatecznie uległ rywalowi w drugiej rundzie, przegrywając przez techniczny nokaut^[18].

14 lutego 2023 na UFC 284 miał zmierzyć się z Zubairą Tuchugowem, jednak wycofał się z wydarzenia z nieujawnionych powodów i został zastąpiony przez debiutującego Elvesa Brennera^[19][20].

22 lipca 2023 na UFC Fight Night: Aspinall vs. Tybura w Londynie zmierzył się z Markiem Diakiesem^[21]. Po prawie półtorarocznej przerwie od występów powrócił na zwycięskie tory, poddając rywala tzw. duszeniem d'Arce^[22].

Oczekiwano, że na gali UFC Fight Night 243, która odbędzie się 27 kwietnia 2024 stoczy walkę z byłym mistrzem FEN, Mateuszem Rębeckim^[23]. Ostatecznie Alvarez wycofał się z pojedynku na kilkanaście dni przed tym wydarzeniem^[24].

Podczas gali UFC Fight Night: Nurmagomedov vs. Sandhagen, która odbyła się 3 sierpnia 2024 w Abu Zabi doszło do jego walki z Elvesem Brenerem^[25]. Walkę wygrał przez techniczny nokaut w trzeciej rundzie, rozbijając rywala kolanami i ciosami^[26]. Ta walka przyniosła mu pierwszy bonus finansowy za występ wieczoru^[27].

14 grudnia 2024 na UFC Fight Night: Covington vs. Buckley w Tampie skrzyżował rękawice z Drakkarem Klose^[28]. Zwyciężył przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie^[29].

Oczekiwano, że niecałe pięć miesięcy później, podczas wydarzenia UFC 315 w Montrealu, zmierzy się z Francuzem Benoît Saint Denisem^[30]. Ostatecznie Alvarez doznał kontuzji^[31].

11 października 2025 na gali UFC Fight Night: Oliveira vs Gamrot zmierzył się z Vicente Luque, zastępując kontuzjowanego Santiago Ponzinibbio. Dla Alvareza był to debiut i przejście do wagi półśredniej^[32]. Wygrał walkę jednogłośną decyzją sędziów^[33].

9 maja 2026 na gali UFC 328 w Newark zmierzył się z Jarosławem Amosowem, byłym mistrzem Bellator MMA w wadze półśredniej^[34]. W drugiej rundzie został poddany przez Ukraińca duszeniem trójkątnym rękoma. Dla Alvareza była to pierwsza przegrana walka tą techniką^[35].

15 sierpnia 2026 podczas gali UFC 330 w Filadelfii skrzyżował rękawice z Chidim Njokuanim. Alvarez przyjął pojedynek z około dwutygodniowym wyprzedzeniem, zastępując Geoffa Neala, który wycofał się z walki z powodu kontuzji^[36]. Po trzech rundach „El Fenómeno” przegrał jednogłośną decyzją sędziów^[37].

• Ultimate Fighting Championship
  • Bonus za występ wieczoru (raz) vs. Elves Brener (2024)^[27]

• Ansgar Fighting League
  • 2018: Mistrz AFL w wadze lekkiej^[2]