Johannes Willebrands

Johannes Willebrands

Kardynał prezbiter
Johannes Willebrands (1982)
Veritatem in caritate Prawdziwość w miłosierdziu
Kraj działania	Holandia
Data i miejsce urodzenia	4 września 1909 Bovenkarpsel
Data i miejsce śmierci	2 sierpnia 2006 Denekamp
Przewodniczący Papieskiej Rady ds. Popierania Jedności Chrześcijan
Okres sprawowania	1969–1989
Arcybiskup Utrechtu
Okres sprawowania	1975–1983
Wyznanie	katolicyzm
Kościół	rzymskokatolicki
Prezbiterat	26 maja 1934
Nominacja biskupia	4 czerwca 1964
Sakra biskupia	28 czerwca 1964
Kreacja kardynalska	28 kwietnia 1969 Paweł VI
Kościół tytularny	SS. Cosma e Damiano S. Sebastiano alle Catacombe

Johannes Willebrands (ur. 4 września 1909 w Bovenkarpsel, zm. 2 sierpnia 2006 w Denekamp) – holenderski duchowny katolicki, arcybiskup Utrechtu i prymas Holandii w latach 1975-1983, wikariusz wojskowy Holandii w latach 1975-1982, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał od 1964.

Urodził się w Bovenkarspel, jako najstarsze z dziewięciorga dzieci Hermana i Afry (z domu Koka) Willebrands. Jego ojciec pracował na lokalnym targu warzywnym, a jeden z braci udał się na misje redemptorystów do Gujany Holenderskiej.

Studiował w seminarium w Warmond i tamże przyjął święcenia kapłańskie 26 maja 1934. Kontynuował następnie studia w Rzymie na Papieskim Uniwersytecie Angelicum. Po powrocie do Holandii pracował jako duszpasterz w diecezji Haarlem i wykładał w seminarium w Warmond (w latach 1945–1960 był tam rektorem).

W czerwcu 1960 został mianowany sekretarzem w watykańskim Sekretariacie ds. Jedności Chrześcijan. Jako ekspert brał udział w Soborze Watykańskim II (1962–1965). W 1963 otrzymał honorowe tytuły papieskiego tajnego szambelana i prałata domowego. W czerwcu 1964 został mianowany biskupem tytularnym Mauriana i odebrał sakrę biskupią 28 czerwca 1964 z rąk papieża Pawła VI. W kwietniu 1969 najpierw został mianowany prezydentem Sekretariatu ds. Popierania Jedności Chrześcijan, a dwa tygodnie później wyniesiony do godności kardynalskiej; otrzymał diakonię Santi Cosma e Damiano.

Brał udział w wielu sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie (był prezydentem-delegatem II sesji nadzwyczajnej w listopadzie i grudniu 1985). W grudniu 1975 został mianowany arcybiskupem Utrechtu i prymasem oraz wikariuszem wojskowym Holandii, utrzymał jednocześnie stanowisko w Kurii Rzymskiej; w tym samym czasie uzyskał nominację na kardynała prezbitera, z tytułem prezbiterskim San Sebastiano alle Catecombe. Uczestniczył w obu konklawe 1978 oraz w I sesji plenarnej Kolegium Kardynalskiego w Watykanie w listopadzie 1979. Pełnił funkcję prezydenta-delegata Specjalnego Synodu Biskupów Holenderskich w Watykanie w styczniu 1980.

W listopadzie 1982 zrezygnował z funkcji wikariusza wojskowego Holandii, w grudniu 1983 także z rządów archidiecezją Utrecht. We wrześniu 1989 ukończył 80 lat i utracił prawo udziału w kolejnych konklawe, a w grudniu tego roku złożył rezygnację ze stanowiska prezydenta Papieskiej Rady ds. Popierania Jedności Chrześcijan (otrzymał tytuł prezydenta emeritusa). Był ostatnim kardynałem sprawującym urząd kamerlinga Kolegium Kardynalskiego przed jego zniesieniem w 1995 roku. Od śmierci kardynała Corrado Bafile (luty 2005) był najstarszym żyjącym kardynałem.

W 1997 r. przeprowadził się do franciszkańskiego klasztoru w Denekamp, gdzie zmarł dziewięć lat później.

• sylwetka w słowniku biograficznym kardynałów Salvadora Mirandy
• Willebrands - 95. urodziny ekumenizm.pl
• Znaczenie kard. Willebrandsa dla katolickiego ekumenizmu według kard. W. Kaspera
• Krótka biografia na Gcatholic
• Krótka biografia na Catholic-Hierarchy