Jolanta Brzeska

Jolanta Brzeska
Ilustracja
Graffiti upamiętniające Jolantę Brzeską na kamienicy przy ul. Nabielaka 9
Data i miejsce urodzenia

25 stycznia 1947
Warszawa

Data i miejsce śmierci

1 marca 2011
Warszawa

Przyczyna śmierci

zabójstwo

Miejsce spoczynku

Cmentarz Komunalny Południowy w Warszawie

Miejsce zamieszkania

Warszawa

Narodowość

polska

Małżeństwo

Kazimierz Brzeski (1967–2007, do jego śmierci)

Dzieci

Magdalena Brzeska

Demonstracja przed Ministerstwem Sprawiedliwości w dziesiątą rocznicę śmierci Jolanty Brzeskiej – 1 marca 2021.

Jolanta Brzeska z domu Krulikowska (ur. 25 stycznia 1947 w Warszawie, zm. 1 marca 2011 tamże) – polska działaczka społeczna zaangażowana w obronę eksmitowanych lokatorów. Jej ciało znaleziono w Lesie Kabackim, a śmierć uznano za zabójstwo, którego sprawców nie wykryto mimo dwukrotnie umarzanego śledztwa. Po śmierci stała się symbolem ruchu lokatorskiego i inspiracją dla tekstów kultury, a w 2021 została pośmiertnie honorową obywatelką Warszawy.

Życiorys

Życie prywatne

Urodziła się w Warszawie, jako córka Franciszka Krulikowskiego i Jadwigi Krulikowskiej z domu Urbańska. W 1962 ukończyła Liceum Ogólnokształcące im. Antoniego Dobiszewskiego. W grudniu 1967 poślubiła Kazimierza Brzeskiego (ur. 10 stycznia 1941 w Drobinie, zm. 14 grudnia 2007 w Warszawie). Mieli córkę Magdalenę. Naukę kontynuowała po zamążpójściu i ukończyła ją, zdając maturę w 1970. Pracowała w firmach wydawniczych, a ostatnim miejscem jej pracy był Instytut Techniki Cieplnej Politechniki Warszawskiej. Od 2002 Jolanta Brzeska uczestniczyła w zajęciach Uniwersytetu Trzeciego Wieku[1].

Działalność społeczna

W 2006, decyzją reprywatyzacyjną Mirosława Kochalskiego, kamienica przy ulicy Nabielaka 9 w Warszawie, w której mieszkała Brzeska, przeszła pod własność spadkobierców dawnych właścicieli[2][3]. W maju 2006 pełnomocnik spadkobierców jednostronnie rozwiązał umowę najmu kwaterunkowego i po raz pierwszy podniósł czynsz. Małżonkowie Brzescy wraz z innymi rodzinami w podobnej sytuacji powołali Warszawskie Stowarzyszenie Lokatorów. W 2007 stowarzyszenie zostało oficjalnie zarejestrowane[4] i odtąd skupia osoby zamieszkujące w budynkach zwróconych potomkom dawnych właścicieli, a które są zagrożone eksmisją. Jolanta Brzeska kilkukrotnie otrzymywała podwyżkę czynszu, który przekraczał jej emeryturę. Za niepłacenie czynszu w pełnej wysokości otrzymała nakaz eksmisji. Pełnomocnik właścicieli kilkukrotnie próbował zająć jej mieszkanie, a proponowane przez niego sposoby ugody nigdy nie doczekały się realizacji[5].

Jolanta Brzeska uczestniczyła w protestach związanych z realizacją wyroków eksmisyjnych. Udzielała wsparcia moralnego oraz służyła samodzielnie zdobytą wiedzą prawną. Prowadziła też rejestr spraw eksmisyjnych, ich postępu i przebiegu. Często uczestniczyła w obradach warszawskiej Rady Miasta, domagając się przyjęcia i realizacji postulatów związanych z obroną lokatorów[6].

Śmierć

1 marca 2011 Jolanta Brzeska opuściła mieszkanie, nie zabierając z niego m.in. torebki i telefonu[7]. Kilka dni później córka zgłosiła jej zaginięcie na komendzie policji[7]. Sześć dni po opuszczeniu przez nią mieszkania połączono zgłoszenie zaginięcia ze znalezieniem przez spacerowicza spalonych zwłok kobiecych. Badania genetyczne potwierdziły, że zwęglone ciało należało do Jolanty Brzeskiej[8]. Sekcja wykazała, że bezpośrednią przyczyną śmierci był wstrząs termiczny, podtrucie tlenkiem węgla oraz rozległe oparzenia ciała powstałe w wyniku podpalenia naftą.

Ciało przez wiele miesięcy pozostawało w dyspozycji prokuratury, dlatego pogrzeb Jolanty Brzeskiej odbył się dopiero 3 stycznia 2012 na Komunalnym Cmentarzu Południowym[9].

Śledztwo

Transparent domagający się wyjaśnienia zabójstwa Jolanty Brzeskiej, warszawska Manifa 2013

Po śmierci Jolanty Brzeskiej w prasie ukazały się liczne artykuły i felietony przedstawiające jej walkę o prawa lokatorów, których usiłują się pozbyć spadkobiercy i nowi właściciele domów, zasiedlonych w poprzednim systemie poprzez system kwaterunkowy[10]. Sprawa śmierci Jolanty Brzeskiej nie została wyjaśniona[11]. Przez pierwsze dwa lata śledztwo prowadzono przede wszystkim pod kątem samospalenia, rozważano jednak także hipotezę zabójstwa[7][12][13]. Policjant, który badał próbki pobrane z mieszkania Brzeskiej, zastrzelił się kilkanaście dni później[3].

Ujawniona w lutym 2013 ekspertyza biegłych wykluczyła hipotezę samobójstwa, prokuratura brała pod uwagę możliwość morderstwa, a wśród potencjalnych motywów wymieniano porachunki właścicieli lokali i kamieniczników[7][14]. Śledztwo w sprawie pozbawienia życia Jolanty Brzeskiej zostało umorzone 8 kwietnia 2013 z powodu niewykrycia sprawców czynu zabronionego[15].

19 sierpnia 2016 minister sprawiedliwości i prokurator generalny Zbigniew Ziobro zapowiedział wznowienie śledztwa w sprawie zabójstwa Jolanty Brzeskiej i powierzenie go prokuraturze spoza Warszawy. Równocześnie wszczęto postępowanie wobec prokuratorów prowadzących wcześniejsze śledztwo „za rażące braki i zaniechania na pierwszym etapie śledztwa związanego z wyjaśnieniem okoliczności tragicznej śmierci Jolanty Brzeskiej”[16]. Prokurator generalny zarzucił pierwszemu śledztwu przyjęcie błędnej kwalifikacji czynu, brak planu śledztwa, zaangażowanie niedoświadczonych prokuratorów i funkcjonariuszy, niedokładne oględziny na miejscu, gdzie znaleziono zwłoki oraz nieprzeprowadzenie wielu dowodów lub badanie ich długo po zdarzeniu[17]. W sierpniu 2021 prokuratura kolejny raz umorzyła śledztwo z powodu niewykrycia sprawcy. Jednocześnie nie dopatrzyła się błędów we wcześniejszych działaniach policji i prokuratury[18].

W kulturze

Graffiti upamiętniające Jolantę Brzeską na budynku przy ul. Wilczej 19 w Warszawie

Jolanta Brzeska stała się ikoną walki o prawa lokatorów i symbolem ruchu lokatorskiego, a jej portret wykorzystują twórcy graffiti i pojawia się on na transparentach podczas demonstracji[17]. Jej postać stała się też inspiracją dla licznych tekstów kultury.

  • 25 lutego 2012 w warszawskim Teatrze Dramatycznym miała miejsce premiera sztuki „Kto zabił Alonę Iwanowną?” w reżyserii Michała Kmiecika, inspirowanej Zbrodnią i karą Dostojewskiego oraz historią Jolanty Brzeskiej[19][20].
  • Jolanta Brzeska jest bohaterką piosenki i teledysku „Kto zabił Jolantę Brzeską” nakręconego przez duet Kopyt/Kowalski, który tworzą Szczepan Kopyt i Piotr Kowalski[21][22].
  • Piosenkę poświęconą Jolancie Brzeskiej pt. „To jest piosenka o różnych rzeczach” napisał Pablopavo[23].
  • Piosenkę poświęconą Jolancie Brzeskiej pt. „Wszystkich nas nie spalicie” nagrał zespół Kruschwitz[24].
  • W 2017 dla Teatroteki powstało nagranie spektaklu „Spalenie Joanny” według tekstu Magdaleny Miecznickiej w reżyserii Agaty Baumgart[25].
  • Film „Lokatorka” z 2021 w reżyserii Michała Otłowskiego opowiada o aferze reprywatyzacyjnej i zabójstwie Brzeskiej. W rolę inspirowanej Brzeską postaci Janiny Markowskiej wcieliła się Sławomira Łozińska[26].
  • W serialu kryminalnym „Informacja zwrotna” z 2023 postać Jolanty Brzeskiej jest inspiracją dla przywoływanej w nim zamordowanej Małgorzaty Kalskiej[27].

Upamiętnienie

Upamiętnienie 10. rocznicy śmierci Jolanty Brzeskiej

W szóstą rocznicę śmierci, 1 marca 2017, w Warszawie otwarto skwer imienia Jolanty Brzeskiej u zbiegu ulic Zakrzewskiej i Iwickiej na Mokotowie, niedaleko ulicy Nabielaka, gdzie ustawiono też kamień pamiątkowy[28]. 25 lutego 2021 Sejm przyjął uchwałę upamiętniającą Jolantę Brzeską w 10. rocznicę jej zabójstwa[29]. 10 czerwca 2021 otrzymała pośmiertnie honorowe obywatelstwo miasta stołecznego Warszawy[30].

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Życie i śmierć Jolanty Brzeskiej [online], zw.com.pl, 19 marca 2017 [dostęp 2018-03-02].
  2. ↑ Decyzja nr 24/GK/DW/2006, ul. Nabielaka 9 [online], bip.warszawa.pl, 24 stycznia 2006 [dostęp 2020-01-07] [zarchiwizowane z adresu 2021-03-02].
  3. 1 2 Beata Siemieniako, Michał Sutowski, Brzeska zapłaciła najwyższą cenę za walkę z rażącą niesprawiedliwością i ludzką krzywdą [online], krytykapolityczna.pl, 1 marca 2021 [dostęp 2021-03-01] [zarchiwizowane z adresu 2021-03-01].
  4. ↑ KRS 0000290367
  5. ↑ Andrzej Smosarski, Walczyła o godność [online], salon24.pl, 6 kwietnia 2011 [dostęp 2020-01-07].
  6. ↑ Ofiara reprywatyzacji i urzędników [online], nowyobywatel.pl, 10 marca 2011 [dostęp 2021-02-27] [zarchiwizowane z adresu 2021-01-16].
  7. 1 2 3 4 Ewa Andruszkiewicz, Zbrodnia bez kary [online], Tygodnik Przegląd, 25 marca 2013 [dostęp 2020-01-07].
  8. ↑ Piotr Machajski, Zwłoki spalone w lesie to na pewno Jolanta Brzeska [online], warszawa.wyborcza.pl, 15 kwietnia 2011 [dostęp 2020-01-07].
  9. ↑ Piotr Machajski, Spłonęła w Lesie Kabackim. Można ją wreszcie pochować [online], gazeta.pl, 23 grudnia 2011 [dostęp 2020-01-07].
  10. ↑ Tomasz Piątek, Morderstwa ideologicznie słuszne [online], Krytyka Polityczna, 12 kwietnia 2011 [dostęp 2020-01-07] [zarchiwizowane z adresu 2012-10-27].
  11. ↑ Dorota Kowalska, Zabójstwo Jolanty Brzeskiej. Jest szansa, że jej mordercy zostaną wreszcie ukarani [online], Polska Times, 29 sierpnia 2016 [dostęp 2021-03-01].
  12. ↑ Śledczy badają sprawę śmierci w kamienicy na ul. Nabielaka [online], Życie Warszawy, 17 kwietnia 2011 [dostęp 2020-01-07].
  13. ↑ Piotr Machajski, Przełom w śledztwie: Obrończyni lokatorów zamordowana? [online], warszawa.wyborcza.pl, 21 lipca 2011 [dostęp 2021-03-01].
  14. ↑ Biegli: Brzeska nie miała skłonności samobójczych [online], www.tvp.info, 26 lutego 2013 [dostęp 2020-01-07] [zarchiwizowane z adresu 2022-03-01].
  15. ↑ Informacja dot. zakończenia śledztwa w sprawie śmierci Jolanty Brzeskiej [online], www.warszawa.po.gov.pl, 9 kwietnia 2013 [dostęp 2020-01-07] [zarchiwizowane z adresu 2014-10-06].
  16. ↑ Zbigniew Ziobro wznawia śledztwo ws. śmierci Jolanty Brzeskiej [online], wp.pl, 19 sierpnia 2016 [dostęp 2016-08-20].
  17. 1 2 Ziobro wznawia śledztwo ws. spalonej w Lesie Kabackim Jolanty Brzeskiej [online], newsweek.pl, 19 sierpnia 2016 [dostęp 2016-08-20].
  18. ↑ Norbert Frątczak, Śledztwo po śmierci Jolanty Brzeskiej umorzone. Ziobro grzmiał o błędach za poprzednich rządów, ale błędów nie ma [online], warszawa.wyborcza.pl, 17 sierpnia 2021 [dostęp 2021-08-17].
  19. ↑ Natalia Bet, Janina Blikowska, Dostojewski po warszawsku [online], Rzeczpospolita, 9 lutego 2012 [dostęp 2020-01-07].
  20. ↑ Monika Kostaszuk-Romanowska, Teatr bieżącej interwencji w praktyce, „Białostockie Studia Literaturoznawcze” (6), Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, 2015, s. 132, DOI: 10.15290/bsl.2015.06.07, ISSN 2082-9701.
  21. ↑ Kopyt/Kowalski – „Kto zabił Jolantę Brzeską” – Wideo w Onet [online], wideo.onet.pl, 23 maja 2013 [dostęp 2020-01-07] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-04].
  22. ↑ Justyna Suchecka, Artyści nagrali teledysk poświęcony Jolancie Brzeskiej, której zwęglone zwłoki znaleziono w Lesie Kabackim [online], wyborcza.pl, 24 maja 2013 [dostęp 2020-01-07].
  23. ↑ o, Pablopavo – To jest piosenka o różnych rzeczach [online], YouTube [dostęp 2016-09-14].
  24. ↑ Release - Topic, Wszystkich nas nie spalicie [online], YouTube, 11 marca 2024 [dostęp 2025-05-03].
  25. ↑ Spalenie Joanny [online], wfdif.pl [dostęp 2019-05-29].
  26. ↑ Jolanta Brzeska i jej wstrząsająca historia na dużym ekranie. „Lokatorka” Michała Otłowskiego polską premierą tygodnia [online], PolskieRadio.pl [dostęp 2021-12-05].
  27. ↑ Kamil Jabłczyński, Informacja Zwrotna. Nowy hit Netflixa o aferze reprywatyzacyjnej. Kręcono go w Warszawie i Podkowie Leśnej [online], warszawa.naszemiasto.pl, 21 listopada 2023 [dostęp 2024-02-29].
  28. ↑ W Warszawie otwarto skwer im. Jolanty Brzeskiej [online], pap.pl, 1 marca 2017 [dostęp 2017-10-31].
  29. ↑ Sejm upamiętnił Jolantę Brzeską w 10. rocznicę zabójstwa [online], www.sejm.gov.pl, 25 lutego 2021 [dostęp 2021-02-25].
  30. ↑ e, Jolanta Brzeska otrzymała honorowe obywatelstwo stolicy [online], www.tvp.info, 10 czerwca 2021 [dostęp 2021-06-10] [zarchiwizowane z adresu 2021-06-10].

Bibliografia