Jozef Migaš
 | |
| Data i miejsce urodzenia |
7 stycznia 1954 |
|---|---|
| Przewodniczący Rady Narodowej | |
| Okres |
od 1998 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Odznaczenia | |
  | |
Jozef Migaš (ur. 7 stycznia 1954 w Pušovcach) – słowacki polityk i dyplomata, były przewodniczący Rady Narodowej i p.o. głowy państwa, ambasador Słowacji na Ukrainie, w Rosji i na Białorusi.
Życiorys
Po ukończeniu studiów na wydziale filozofii Kijowskiego Uniwersytetu Państwowego pracował w Słowackiej Akademii Nauk w Koszycach, następnie był wykładowcą w wyższej szkole politycznej przy KC Komunistycznej Partii Słowacji. W latach 1979–1982 odbył aspiranturę na Uniwersytecie Kijowskim[1]. W 1990 wraz z reformatorsko nastawionymi komunistami skupionymi wokół Petera Weissa współtworzył Partię Demokratycznej Lewicy (SDĽ). W latach 1995–1996 reprezentował Słowację na Ukrainie jako ambasador nadzwyczajny i pełnomocny (wcześniej od 1993 był radcą w ambasadzie Słowacji w Kijowie[1]).
Od 1996 do 2001 stał na czele SDĽ. W latach 1998–2002 sprawował mandat poselski, pełnił w tymże okresie funkcję przewodniczącego Rady Narodowej, wykonując od 1998 do 1999 (wraz z premierem) obowiązki głowy państwa. Po 2002 związany z sektorem prywatnym[1]. W 2009 objął stanowisko ambasadora Słowacji w Rosji[2] (z akredytacją na Azerbejdżan i Armenię). Pełnił tę funkcję do 2014. W latach 2015–2016 pracował jako doradca premiera Słowacji do spraw polityki zagranicznej[1]. W 2016 objął urząd ambasadora na Białorusi[1]. Ustąpił z niego w 2020; podał się do dymisji po wzięciu udziału w paradzie w Mińsku, którą władze białoruskie zorganizowały w ramach obchodów 75. rocznicy zakończenia II wojny światowej mimo pandemii COVID-19[3][4]. Na stanowisko ambasadora na Białorusi został ponownie powołany w 2025[5].
Jego bratem był dyplomata Juraj Migaš, pełniący m.in. funkcję ambasadora na Węgrzech[6].
Odznaczenia
- Order Przyjaźni (Rosja, 2014)[7]
- Order Franciszka Skaryny (Białoruś, 2020)[8]
Przypisy
- 1 2 3 4 5 Veľvyslanec: Prof.h.c., Dr.h.c., Doc. PhDr. Jozef Migaš CSc., mzv.sk [zarchiwizowane 2019-07-18] (słow.).
- ↑ Nový veľvyslanec Migaš mal donášať ŠtB [online], pravda.sk, 19 czerwca 2009 [dostęp 2014-07-09] (słow.).
- ↑ Jerzy Haszczyński, Był na paradzie Łukaszenki, nie jest już ambasadorem [online], rp.pl, 15 maja 2020 [dostęp 2020-06-17].
- ↑ Veľvyslanec Migaš rezignoval. Nahnevali ho otázky, prečo išiel na Lukašenkovu oslavu [online], dennikn.sk, 13 maja 2020 [dostęp 2020-06-18] (słow.).
- ↑ Jozef Migaš sa vrátil ako veľvyslanec do Bieloruska, kritizoval sankcie EÚ [online], aktuality.sk, 11 września 2025 [dostęp 2026-06-18] (słow.).
- ↑ Veľvyslancom SR v Maďarsku bude zrejme diplomat Juraj Migaš [online], sme.sk, 16 lipca 2004 [dostęp 2014-07-09] (słow.).
- ↑ Указ Президента Российской Федерации от 28.10.2014 № 695 „О награждении государственными наградами Российской Федерации”, pravo.gov.ru, 29 października 2014 [zarchiwizowane 2018-01-26].
- ↑ Указ Президента Республики Беларусь от 15 июня 2020 года № 212 «О награждении», pravo.by, 17 czerwca 2020 [dostęp 2026-02-05] [zarchiwizowane 2020-06-17] (ros.).
Bibliografia
- Jozef Migaš, ktojekto.sk [zarchiwizowane 2015-11-19] (słow.).
- Veľvyslanec: Prof.h.c., Dr.h.c., Doc. PhDr. Jozef Migaš CSc., mzv.sk [zarchiwizowane 2019-07-18] (słow.).
| Republika Słowacka (1939–1945)[A] |
|
|---|---|
| Republika Słowacka (od 1993) |
|
