Jule Brand

Jule Brand

Jule Brand w meczu reprezentacji Niemiec (2025)
Data i miejsce urodzenia	17 października 2002 Germersheim
Wzrost	177 cm
Pozycja	pomocniczka, skrzydłowa
Informacje klubowe
Klub	OL Lyonnes
Numer w klubie	29
Kariera juniorska
Lata Klub FV Dudenhofen –2016 JSG JFV Ganerb 2016–2018 FC Speyer 09 2018–2019 TSG 1899 Hoffenheim
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole 2018–2021 TSG 1899 Hoffenheim II 37 (3) 2020–2022 TSG 1899 Hoffenheim 44 (8) 2022–2025 VfL Wolfsburg 62 (12) 2025– OL Lyonnes 18 (4) W sumie: 161 (27)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole 2018  Niemcy U-16 3 (0) 2018–2019  Niemcy U-17 9 (1) 2019–2020  Niemcy U-19 5 (0) 2021–  Niemcy 75 (13) W sumie: 92 (14)
↑ Aktualne na: 5 lipca 2026. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe. ↑ Aktualne na: 5 lipca 2026.
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Niemcy Igrzyska olimpijskie brąz Paryż 2024 Mistrzostwa Europy srebro Anglia 2022 Liga Narodów UEFA brąz 2023/2024 Mistrzostwa Europy U-17 złoto Bułgaria 2019
Strona internetowa

Jule Brand (ur. 16 października 2002 w Germersheim) – niemiecka piłkarka, występująca na pozycji ofensywnej pomocniczki lub lewoskrzydłowej^[1] we francuskim klubie OL Lyonnes^[2][3] oraz w reprezentacji Niemiec.

Uczestniczka Letnich Igrzysk Olimpijskich 2024 w Paryżu, mistrzostw świata 2023 oraz mistrzostw Europy 2022 i 2025.

Jule Brand rozpoczęła treningi piłkarskie w klubie FV Dudenhofen^[4], w drużynach chłopców i mieszanych. Następnie przeniosła się do JSG JFV Ganerb oraz FC Speyer 09^[5], zanim zimą 2018 roku dołączyła do sekcji młodzieżowej TSG 1899 Hoffenheim. Tam grała w drużynie do lat 17., a następnie w drużynie U-20 i zespole rezerw na poziomie 2. Bundesligi. Po 37 meczach ligowych awansowała w 2020 roku do pierwszej drużyny.

W sezonie Bundesligi 2020/2021 zajęła wraz z TSG Hoffenheim trzecie miejsce. W rozgrywkach Ligi Mistrzyń UEFA 2021/2022 wraz z drużyną z Hoffenheim zakwalifikowała się do rozgrywanej po raz pierwszy fazy grupowej. Tam drużyna odpadła z turnieju, zajmując trzecie miejsce w grupie, przegrywając z FC Barceloną, zwycięzcą z poprzedniego sezonu, i mając tyle samo punktów co zajmujący drugie miejsce Arsenal W.F.C. Brand wystąpiła w dziewięciu meczach i strzeliła trzy bramki.

W ciągu dwóch lat spędzonych w pierwszej drużynie TSG wystąpiła we wszystkich meczach ligowych. W 2022 roku Brand zdobyła nagrodę Złotej Dziewczyny^[6] dla najbardziej obiecującej zawodniczki w wieku poniżej 21 roku życia w ligach europejskich.

W lutym 2022 VfL Wolfsburg ogłosił, że sfinalizował transfer Brand za nieujawnioną kwotę, a piłkarka podpisała trzyletni kontrakt. Brand dołączyła do drużyny latem, w przerwie międzysezonowej. Piłkarka zdobyła swoje pierwsze trofeum w maju 2023, kiedy to Wolfsburg wygrał Puchar Niemiec 2022/2023, a ona sama pojawiła się na boisku jako rezerwowa.

22 maja 2025 ogłoszono, że Brand dołączy do drużyny OL Lyonnes z Première Ligue w sezonie 2025/2026, z którym podpisała kontrakt 30 czerwca 2028^[2][3]. W swoim pierwszym sezonie w barwach francuskiego klubu zdobyła wszystkie krajowe tytuły, o które walczyła drużyna: mistrzostwo Francji, Puchar Francji i Puchar Ligi. Ponadto OL dotarł do finału Ligi Mistrzyń UEFA^[7].

W latach 2015 i 2016 Jule Brand rozegrała osiem meczów w reprezentacjach regionalnych – w kategorii U-14 grała w reprezentacji Südwest w Pucharze Krajów Związkowych. W latach 2017 i 2018 grała zarówno w reprezentacjach Badenii-Wirtembergii w kategoriach U-16 i U-18, jak i w reprezentacji Südwest w kategorii U-16.

W 2018 roku została powołana po raz pierwszy do reprezentacji Niemiec do lat 16., w której rozegrała 3 spotkania. Z reprezentacją U-16 wzięła również udział w Pucharze Nordyckim.

W 2019 roku wraz z reprezentacją U-17 zakwalifikowała się do mistrzostw Europy. Podczas turnieju w Bułgarii wystąpiła jako prawa obrończyni w pierwszym meczu, wygranym 4:0 z Anglią, oraz w przegranym 2:3 spotkaniu z Holandią w fazie grupowej. Ze względu na żółte kartki, Brand została zawieszona na trzeci mecz grupowy, ale powróciła do składu jako lewoskrzydłowa w wygranym półfinale 2:0 z Portugalią. W finale wystąpiła w pierwszym składzie i rozegrała 76 minut w ponownym starciu Niemiec z Holandią, pokonując tym razem Holenderki 3:2 w rzutach karnych (1:1 po dogrywce) i zdobywając tytuł mistrza Europy U-17 2019.

W kwietniu 2021 roku, po tym jak Melanie Leupolz i Klara Bühl musiały opuścić mecze z Australią i Norwegią z powodu urazów, została powołana w zastępstwie do reprezentacji seniorskiej na dwa spotkania^[8]. 10 kwietnia 2021, w meczu z Australią, weszła na boisko w 60. minucie, zastępując Tabeę Waßmuth. Dwie minuty później zdołała pokonać Clarę Polkinghorne i strzelić swoją pierwszą bramkę w reprezentacji, a następnie w 65. minucie asystowała przy czwartej bramce zdobytej przez Laurę Freigang^[9][10].

Została powołana do kadry na Euro 2022, które odbyło się w Anglii, przez selekcjonerkę reprezentacji Martinę Voss-Tecklenburg^[11]. Reprezentacja Niemiec dotarła do finału, w którym po dogrywce przegrała 2:1 z Anglią i zajęła drugie miejsce^[12][13]. Brand wystąpiła we wszystkich sześciu meczach.

Podczas mistrzostw świata w 2023 roku Brand wystąpiła w pierwszym składzie we wszystkich trzech meczach, jakie Niemcy rozegrały w fazie grupowej. Reprezentacja zajęła trzecie miejsce w grupie i nie zakwalifikowała się do fazy finałowej^[14].

3 lipca 2024 Brand otrzymała powołanie do reprezentacji Niemiec na Letnie Igrzyska Olimpijskie 2024^[15]. Wystąpiła w pierwszym składzie we wszystkich sześciu meczach drużyny podczas turnieju i strzeliła gola w pierwszym meczu, wygranym 3:0 z Australią. W meczu o brązowy medal w Lyonie Niemki pokonały mistrzynie świata, Hiszpanki, wynikiem 1:0^[16][17].

Brand została powołana do kadry na mistrzostwa Europy 2025 i we wszystkich meczach pierwszej fazy występowała w pierwszym składzie. W meczu pierwszej kolejki grupowej przeciwko debiutującej Polsce zdobyła bramkę, otwierając wynik w wygranym przez Niemcy 2:0 spotkaniu^[18]. W trzecim meczu grupowym przeciwko Szwecji Brand również zdobyła pierwszą bramkę, strzelając gola w 7. minucie pierwszej połowy. Ostatecznie jednak szwedzka drużyna pokonała Niemki wynikiem 4:1^[19]. Reprezentacja Niemiec pokonała Francję w rzutach karnych w ćwierćfinale, a w półfinale przegrała 0:1 z Hiszpanią w dogrywce.

Pochodzi z Dudenhofen, ze sportowej rodziny^[20]. Jej matka uprawiała lekkoatletykę, ojciec grał w piłkę ręczną^[20]. Piłką nożną zainteresowała się dzięki swojemu starszemu bratu Felixowi, który również zaczynał jako piłkarz^[20], jednak nie zrobił większej kariery. W kwietniu 2025 został asystentem trenera w klubie Regionalligi VFC Plauen^[21]. Jule ma również siostrę^[4].

Uczęszczała do Nikolaus-von-Weis-Gymnasium w Spirze^[5]. W 2022 roku zdała maturę^[22].

15 czerwca 2026, jednogłośną decyzją rady gminy związkowej, stadion w jej rodzinnym mieście został przemianowany na stadion im. Jule Brand^[23].

• Jule Brand, [w:] baza Soccerdonna (zawodnicy) [dostęp 2026-07-05] .
• J. Brand, [w:] baza Soccerway (zawodnicy) [dostęp 2026-07-05] .