Julian Musielak

Julian Musielak

Data i miejsce urodzenia	7 listopada 1928 Poznań
Data i miejsce śmierci	11 października 2020 Poznań
Profesor nauk matematycznych
Specjalność: analiza funkcjonalna, analiza matematyczna, teoria funkcji rzeczywistych
Alma Mater	Uniwersytet im. Adama Mickiewicza
Doktorat	1958 – matematyka UAM
Habilitacja	1962 – matematyka UAM
Profesura	1971
Nauczyciel akademicki
Uczelnia	Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Odznaczenia

Julian Musielak (ur. 7 listopada 1928 w Poznaniu, zm. 11 października 2020 tamże^[1]) – polski matematyk, profesor^[2].

W pracy naukowej zajmował się przede wszystkim przestrzeniami funkcyjnymi (m.in. od jego nazwiska pochodzi nazwa przestrzeni Musielaka-Orlicza) oraz teorią całki dla funkcji o wartościach wektorowych.

Urodził się w rodzinie Antoniego i Haliny z domu Maeusel, urzędników Samorządu Wojewódzkiego w Poznaniu. W latach 1935–1939 uczęszczał do Prywatnej Szkoły Powszechnej Koedukacyjnej pod wezwaniem św. Kazimierza w Poznaniu^[3].

W okresie okupacji niemieckiej, w latach 1942–1945, pracował jako pomocnik w Archiwum Państwowym w Poznaniu, a następnie w Urzędzie Pocztowym nr 1 w Poznaniu^[3].

Po wojnie, w latach 1945–1947, był uczniem Państwowego Gimnazjum i Liceum im. Bergera w Poznaniu, uczęszczając do klasy o profilu matematyczno-fizycznym. W lutym 1947 zdał egzamin dojrzałości. W grudniu 1946 rozpoczął studia na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Poznańskiego, przez pierwsze dziewięć miesięcy będąc tzw. słuchaczem nadzwyczajnym. W oparciu o zdane egzaminy oraz pracę magisterską pt. O przestrzeniach Besicovitcha uogólnionych funkcji prawie okresowych, napisanej pod kierunkiem prof. Władysława Orlicza, w październiku 1951 uzyskał dyplom magistra filozofii w zakresie matematyki.

Podczas studiów, od września 1949, pracował jako zastępca asystenta w Zakładzie Matematyki UP. We wrześniu 1950 awansował na stanowisko asystenta, a w kwietniu 1953 – starszego asystenta. Prowadził zajęcia z ćwiczeń algebraicznych. Od marca 1957 do końca grudnia 1962 pracował na stanowisku adiunkta, pierwotnie w Zakładzie Matematyki, następnie, po podziale Zakładu na dwie katedry, w Katedrze Matematyki I kierowanej przez prof. W. Orlicza. Obok pracy na Uniwersytecie w latach 1953–1963 był zatrudniony w Instytucie Matematycznym Polskiej Akademii Nauk, kolejno na stanowisku asystenta, starszego asystenta i adiunkta. 2 kwietnia 1958 uzyskał stopień naukowy kandydata nauk matematycznych (doktorat) w oparciu o dorobek naukowy i pracę pt. O bezwzględnej zbieżności szeregów Fouriera funkcji prawie okresowych oraz funkcji okresowych wielu zmiennych, napisaną pod kierunkiem prof. W. Orlicza. Stopień naukowy doktora habilitowanego uzyskał 9 czerwca 1962 na podstawie rozprawy pt. On some spaces of functions and distributions (recenzenci: Stanisław Hartman, Władysław Orlicz, Roman Sikorski). 5 kwietnia 1971 nadano mu tytuł profesora nadzwyczajnego (w wyniku czego uzyskał on stanowisko profesora na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza), a 21 maja 1980 tytuł profesora zwyczajnego.

W latach 1975–1978 był prodziekanem ds. studenckich Wydziału Matematyki, Fizyki i Chemii UAM, a następnie w latach 1978–1981 prodziekanem ds. ogólnych Wydziału Matematyki i Fizyki oraz dziekanem tegoż Wydziału w latach 1981–1984. Od 1984 do listopada 1985 był prorektorem ds. współpracy z zagranicą UAM^[4]. Od lutego 1991 do sierpnia 1993 pełnił funkcję dyrektora Instytutu Matematyki na Wydziale Matematyki i Fizyki UAM. Na emeryturę przeszedł w 1999 kontynuując pracę na UAM aż do czerwca 2006 w niepełnym i zmiennym wymiarze etatu^[3].
Był promotorem 37 nadanych doktoratów, w tym Ryszarda Urbańskiego i Leszka Skrzypczaka^[5].
W latach 1991–1993 był prezesem Polskiego Towarzystwa Matematycznego. W sierpniu 2000 Walne Zgromadzenie Polskiego Towarzystwa Matematycznego nadało Julianowi Musielakowi godność Członka Honorowego^[6] PTM, a w październiku 2001 PTM nadało mu godność Redaktora Honorowego Roczników PTM – „Commentationes Mathematicae (Prace Matematyczne)”^[3].

Od kwietnia 1953 był mężem Heleny Marii z domu Perdziak (1930–2016). Małżeństwo miało trzy córki i dwóch synów^[3]. Jedną z córek jest Maria Musielak^[7], a synem ks. dr. Jan Maria Musielak, zastępca dyrektora Archiwum Archidiecezjalnego w Poznaniu^[8].

Zmarł w Poznaniu, pochowany 19 października 2020 obok żony Heleny na cmentarzu Junikowo^[9] (pole 3 kwatera 2-1-5)^[10].

• Wstęp do analizy funkcjonalnej, PWN, Warszawa 1976.
• Przestrzenie modularne, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 1978.
• Orlicz Spaces and Modular Spaces, Springer Verlag, Berlin 1983, ISBN 3-540-12706-2, 0-387-12706-2.
• (wraz z Heleną Musielak) Analiza matematyczna. T. 1 i 2, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 1993, 1999.
• (wraz z Carlo Bardaro i Gianluca Vinti) Nonlinear integral operators and applications, Walter de Gruyter, 2003. ISBN 3-11-017551-7.
• (wraz z Leszkiem Skrzypczakiem) Analiza matematyczna. T. 3, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2006.

• Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2011)^[11]
• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1973)
• Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (1977)
• Medal Komisji Edukacji Narodowej (1980)
• Medal Palmae Universitatis Studiorum Posnaniensis (2006)^[12]
• Medal Regionu Wielkopolska NSZZ „Solidarność” (2011)
• Medal Politechniki Poznańskiej „Za zasługi dla Uczelni”
• Medal pamiątkowy z okazji 80-lecia Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (1999)
• Medal pamiątkowy z okazji 50-lecia Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (1968)
• Medal Pamiątkowy im. Władysława Orlicza (2003)
• Odznaka Honorowa Miasta Poznania (1978)
• Odznaka pamiątkowa „Gryfa Pomorskiego” (1966)
• Odznaka pamiątkowa „Zasłużonemu dla Politechniki Śląskiej” (2004)
• Odznaka „Za Zasługi w Rozwoju Województwa Zielonogórskiego” (1976)

Źródło:^[3].

• Nagroda Ministra Szkolnictwa Wyższego III stopnia za szczególne osiągnięcia naukowe przedstawione w rozprawie habilitacyjnej (1964)
• Nagroda Ministra Szkolnictwa Wyższego III stopnia (1969)
• Nagroda Ministra Szkolnictwa Wyższego II stopnia (1975)
• Nagroda Ministra Oświaty i Wychowania II stopnia za osiągnięcia w dziedzinie wyróżniających się podręczników dla studentów (1977)
• Medal Olimpiady Matematycznej (1979)^[3]
• Nagroda Naukowa I stopnia Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki (1981, 1984)
• Nagroda Ministra Szkolnictwa Wyższego II stopnia (1988)
• Nagroda Naukowa Miasta Poznania (2004)
• tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Zielonogórskiego (4 czerwca 2007)^[13][14]

Źródło:^[3].

• Musielak Julian. [w:] Matematycy i nie tylko [on-line]. matematycy.interklasa.pl. [dostęp 2015-01-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)].
• Wybitne Postacie Uniwersytetu #8 – prof. Julian Musielak, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (UAM), YouTube, 5 stycznia 2017 [dostęp 2025-09-23].