Julian Palmieri

Julian Palmieri

Data i miejsce urodzenia	7 grudnia 1986 Lyon
Wzrost	170 cm
Pozycja	pomocnik
Informacje klubowe
Klub	Gazélec Ajaccio
Numer w klubie	20
Kariera juniorska
Lata Klub –2001 Olympique Lyon 2001–2005 SC Bastia
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole 2005–2006 SC Bastia 3 (0) 2006–2007 FC Crotone 23 (0) 2007–2009 FC Istres 42 (2) 2009–2010 Paris FC 29 (2) 2010–2012 FC Istres 65 (7) 2012–2016 SC Bastia 132 (5) 2016–2017 Lille OSC 22 (1) 2017–2018 FC Metz 15 (0) 2018– Gazélec Ajaccio 12 (0) W sumie: 343 (17)
↑ Aktualne na: 1 maja 2019. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.

Julian Palmieri (ur. 7 grudnia 1986 w Lyonie) – francuski piłkarz występujący na pozycji pomocnika.

Wychowanek Olympique Lyon, jednak pierwsze piłkarskie kroki stawiał w AS Pusignan we wschodniej części aglomeracji lyońskiej, zanim trafił do Lyonu.

W wieku 15 lat przeniósł się do SC Bastia za ekwiwalent, za wyszkolenie. Po trudnym pierwszym sezonie, spędzonym z dala od rodziny, stopniowo przechodził przez kolejne szczeble szkolenia i w sezonie 2005/2006 został włączony do pierwszego zespołu przez Bernarda Casoniego. Zadebiutował w 67. minucie meczu 10. kolejki przeciwko CS Sedan na Stade Armand Cesari (1:1), zmieniając Chaoukiego Ben Saadę. Jego zaangażowanie, ukarane żółtą kartką, oraz umiejętności techniczne sprawiły, że już wtedy zyskał sympatię kibiców. Wszedł na boisko także w meczu z Le Havre AC (2:2) oraz przeciwko Montpellier HSC, rozegranym przy okazji obchodów 100-lecia klubu. Później doznał jednak kontuzji i nie pojawił się już więcej w pierwszej drużynie.

Mając kontrakt amatorski, otrzymał od całego sztabu szkoleniowego propozycję podpisania umowy zawodowej, jednak sprzeciwił się temu Jean-Martin Verdi, administrator klubu i wpływowy działacz w jego władzach, który odmówił awansu zawodnika do statusu profesjonalnego. W rezultacie Julian latem 2006 roku stał się wolnym zawodnikiem i podpisał kontrakt z FC Crotone, występującym w Serie B.

Dał się poznać z dobrej strony w sezonie 2006/2007 i został uznany za najlepszy młody talent Serie B, mimo że jego klub zajął 19. miejsce i spadł z ligi^[1]. Konflikt z działaczami, którzy domagali się zbyt wysokiej kwoty odstępnego za jego transfer (pierwotnie wynoszącej 200 tys. euro, a następnie podniesionej do 700 tys. euro), doprowadził do tego, że UEFA zawiesiła go na dziewięć miesięcy za jednostronne zerwanie kontraktu.

Poszukując we Francji klubu na poziomie zbliżonym do tego, który opuścił, trafił w styczniu 2008 roku do FC Istres, niedawno zdegradowanego z Ligue 2.

Po półtora sezonu spędzonym w klubie wywalczył mistrzostwo Championnat National, dzięki czemu jego zespół powrócił do rozgrywek profesjonalnych. W tym czasie zdobył 2 bramki i zanotował tyle samo asyst co jego kolega z drużyny Wahid Mesloub. Z końcem czerwca 2009 roku wygasł jego kontrakt.

W czerwcu 2009 roku został powołany do reprezentacji Korsyki na mecz towarzyski z Kongiem^[2]. Wyszedł w podstawowym składzie w środku pola. W 60. minucie zastąpił go Gilles Cioni, jego były kolega z SC Bastia.

Po dwóch sezonach spędzonych w Istres, jako wolny zawodnik, związał się z Paris FC na sezon 2009/2010, również występującym w Championnat National^[3].

Po zakończeniu sezonu wrócił jednak do FC Istres, mimo zainteresowania ze strony AC Ajaccio.

Podczas letniego okna transferowego 2012 przeszedł do SC Bastia, świeżo awansowanego do Ligue 1^[4]. Zdobył bramkę w meczu z Valenciennes FC, dającą Bastii prowadzenie 2:1^[5], jednak ostatecznie Valenciennes wygrało 3:2.

W maju 2015 roku otrzymał nagrodę UNFP za najładniejszą bramkę sezonu, przyznaną za gola zdobytego po strzale z woleja w samo okienko w meczu ligowym przeciwko Paris Saint-Germain na Stade Armand Cesari^[6].

Latem 2016 roku dołączył do LOSC, podpisując dwuletni kontrakt^[7]. Nie znalazł się jednak w planach nowego trenera Lille, Marcelo Bielsy, i został odsunięty od zespołu, zanim jego umowa została rozwiązana 31 sierpnia 2017 roku^[8].

W listopadzie 2017 roku został zawodnikiem FC Metz, gdzie miał uzupełnić kadrę po kontuzji Matthieu Udola, który zerwał więzadła krzyżowe. Podpisał kontrakt obowiązujący do końca sezonu^[9].

W letnim oknie transferowym 2018^[10] przeszedł do GFC Ajaccio^[11]. Pierwszy mecz w nowych barwach rozegrał 17 sierpnia 2018 roku przeciwko beniaminkowi Grenoble Foot 38 w spotkaniu 4. kolejki Ligue 2 na Stade Ange-Casanova, jego zespół wygrał 2:0. 31 sierpnia 2018 roku otrzymał czerwoną kartkę w konsekwencji dwóch żółtych w meczu z Red Star FC, co nie przeszkodziło jego drużynie odnieść zwycięstwa 2:1.

W 2022 roku podpisał kontrakt z FC Lupinu^[12] i w 2023 roku został mistrzem Korsyki na poziomie R4. Piętnaście dni później wygrał również finał Challenge R4^[13].

• J. Palmieri, [w:] baza Soccerway (zawodnicy) [dostęp 2021-01-01] .
• Julian Palmieri, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [dostęp 2020-11-21] .