Junior Agogo

Junior Agogo
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Manuel Agogo

Data i miejsce urodzenia

1 sierpnia 1979
Akra

Data i miejsce śmierci

22 sierpnia 2019
Londyn

Wzrost

180 cm

Pozycja

napastnik

Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1997–2000 Sheffield Wednesday 2 (0)
1999 → Oldham Athletic (wyp.) 2 (0)
1999 → Chester City (wyp.) 10 (6)
1999 → Chesterfield F.C. (wyp.) 4 (0)
1999–2000 → Lincoln City (wyp.) 3 (1)
2000 Chicago Fire 1 (0)
2000–2001 Colorado Rapids 32 (15)
2001 San Jose Earthquakes 14 (6)
2002 QPR 2 (0)
2002–2003 Barnet F.C. 40 (20)
2003–2006 Bristol Rovers 126 (41)
2006–2008 Nottingham Forest 64 (20)
2008–2009 El Zamalek 15 (4)
2009–2011 Apollon Limassol 24 (6)
2011 Hibernian 12 (1)
W sumie: 351 (120)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2006–2009  Ghana 27 (12)
  1. ↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.

Junior Agogo, właśc. Manuel Agogo (ur. 1 sierpnia 1979 w Akrze, zm. 22 sierpnia 2019 w Londynie[1][2]) – ghański piłkarz grający na pozycji napastnika.

Kariera klubowa

Agogo urodził się w Ghanie, ale w młodym wieku wyemigrował do Wielkiej Brytanii. Karierę piłkarską rozpoczął w Sheffield Wednesday[3]. W jego barwach zaliczył dwa spotkania w rozgrywkach Premier League w ciągu dwóch lat. W 1999 roku wypożyczono go do grającego w Third Division, Chester City[4]. Tam rozegrał 10 spotkań i zdobył 6 bramek, ale do końca sezonu 1999/2000 jeszcze trzykrotnie zmieniał klub. Występował w grających w Second Division, Chesterfield FC oraz Oldham Athletic, a także w Lincoln City[5] (Third Division).

W 2000 roku Agogo opuścił Anglię i wyjechał do Stanów Zjednoczonych. W Major League Soccer zadebiutował w barwach Chicago Fire[6], ale po rozegraniu jednego spotkania przeszedł do Colorado Rapids. Tam do końca sezonu był czołową postacią drużyny. Zdobył 10 goli i był najlepszym strzelcem drużyny. W połowie roku 2001 Ghańczyk opuścił Colorado i przeszedł do San Jose Earthquakes, dla którego strzelił 5 bramek.

W styczniu 2002 Agogo wrócił na Wyspy. Został zawodnikiem Queens Park Rangers i wystąpił w dwóch spotkaniach First Division. Latem trafił do Barnet F.C. W jego barwach w Conference strzelił 20 goli w 40 rozegranych spotkaniach, a po sezonie trafił o klasę wyżej, do drużyny Bristol Rovers. Opuścił 9 meczów z powodu kontuzji, ale zdołał strzelić 7 goli w lidze. W sezonie 2004/2005 jego dorobek bramkowy wyniósł 19 trafień, a w 2005/2006 – 16.

30 sierpnia 2006 Junior po rozegraniu trzech spotkań dla Bristolu podpisał kontrakt z Nottingham Forest[7]. W League One zadebiutował 3 września w wygranym 4:0 domowym meczu z Chesterfield, wchodząc na boisko jako rezerwowy. Natomiast 30 września zdobył swojego pierwszego gola dla Forest, w wygranym 3:1 spotkaniu ze Swansea City. Na koniec sezonu 2006/2007 wystąpił z Nottingham w play-off o awans do Championship, jednak zespół przegrał w 1/4 finału z Yeovil Town. W 2008 roku odszedł do egipskiego Zamaleku[8]. Następnie występował w Apollonie Limassol[9] oraz Hibernianie[10][11]. W 2011 roku zakończył karierę.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1997/98 Sheffield Wednesday Anglia  Premier League 1 0
1998/99 1 0
1999/00 Chester City Third Division 10 6
Chesterfield FC Second Division 4 0
Oldham Athletic 2 0
Lincoln City Third Division 3 1
2000 Chicago Fire Stany Zjednoczone  Major League Soccer 1 0
Colorado Rapids 22 10
2001 10 1
San Jose Earthquakes 14 5
2001/02 Queens Park Rangers Anglia  First Division 2 0
2002/03 Barnet F.C. Conference 40 20
2003/04 Bristol Rovers League Two 38 7
2004/05 43 19
2005/06 42 16
2006/07 3 0
2006/07 Nottingham Forest League One 29 7
2007/08 35 13
2008/09 Zamalek SC Egipt  Ad-Dauri al-Misri al-Mumtaz 15 4
2009/10 Apollon Limassol Cypr  Protathlima A’ Kategorias 24 6
2011/12 Hibernian Szkocja  Scottish Premier League 12 1

Kariera reprezentacyjna

W maju 2006 roku Agogo został powołany do reprezentacji Ghany na towarzyskie spotkanie z francuskim klubem OGC Nice. Nie został jednak powołany do kadry na Mistrzostwa Świata w Niemczech. Swój pierwszy oficjalny mecz w kadrze narodowej zaliczył 24 października tego samego roku, a Ghana pokonała w nim Japonię 1:0. 14 listopada Junior strzelił pierwszego gola w reprezentacyjnej karierze, w zremisowanym 1:1 meczu z Australią.

W 2008 roku Agogo znalazł się w kadrze powołanej przez Claude’a Le Roya na Puchar Narodów Afryki 2008. Na tym turnieju stworzył atak z Asamoahem Gyanem. W spotkaniu grupowym z Namibią zdobył jedynego gola meczu. Natomiast w ćwierćfinale z Nigerią zapewnił swojej drużynie awans, ustalając wynik meczu na 2:1 dla „Czarnych Gwiazd”. Swojego trzeciego gola na tym turnieju zdobył w potyczce o 3. miejsce z Wybrzeżem Kości Słoniowej (4:2).

Mistrzostwa Świata 2010 opuścił z powodu operacji kolana[12][13]. "Czarne Gwiazdy" na tym turnieju awansowały do ćwierćfinału, odpadając po karnych z reprezentacją Urugwaju.

Przypisy

  1. ↑ Junior Agogo nie żyje [online], Transfery.info [dostęp 2019-08-22] (pol.).
  2. ↑ Wirtualna Polska Media, Nie żyje Junior Agogo, były reprezentant Ghany [online], sportowefakty.wp.pl [dostęp 2026-01-28].
  3. ↑ Junior Agogo All Fired Up, „GhanaWeb” [dostęp 2026-01-28] [zarchiwizowane z adresu 2025-08-04] (ang.).
  4. ↑ Junior Agogo - Obituary [online], www.chester-city.co.uk [dostęp 2026-01-28] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-11].
  5. ↑ Peter Hennessy, Tributes pour in as former Lincoln City striker dies aged 40 [online], Lincolnshire Live, 22 sierpnia 2019 [dostęp 2026-01-28] (ang.).
  6. ↑ r, Former Fire, Rapids, Quakes striker Junior Agogo passes away at age 40 | MLSSoccer.com [online], mlssoccer [dostęp 2026-01-28] (ang.).
  7. ↑ Ghana Football Association, Agogo helps Forest to FA Cup win [online], www.ghanafa.org [dostęp 2026-01-28] (ang.).
  8. ↑ Oficjalnie: Agogo do Egiptu [online], Transfery.info, 16 czerwca 2008 [dostęp 2026-01-28].
  9. ↑ Ghana Football Association, Agogo signs for Apollon in Cyprus [online], www.ghanafa.org [dostęp 2026-01-28] (ang.).
  10. ↑ Junior Agogo clinches one-year Hibs deal, „BBC Sport”, 26 lipca 2011 [dostęp 2026-01-28] (ang.).
  11. ↑ Hibs release Junior Agogo after Thornhill and Palsson exits, „BBC Sport”, 10 stycznia 2012 [dostęp 2026-01-28] (ang.).
  12. ↑ Telewizja Polska S.A, Ghana słabsza na mundialu [online], sport.tvp.pl, 3 maja 2010 [dostęp 2026-01-28].
  13. ↑ Ghana ohne Agogo [online], kicker [dostęp 2026-01-28] (niem.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.