Jurij Sywucha

Jurij Sywucha
Pełne imię i nazwisko

Jurij Petrowycz Sywucha

Data i miejsce urodzenia

13 stycznia 1958
Charków

Wzrost

189 cm

Pozycja

bramkarz

Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1976 Metalist Charków 3 (-0)
1977–1978 Dynamo Kijów 1 (-0)
1979–1988 Metalist Charków 265 (-275)
1989–1994 Metałurh Zaporoże 117 (-94)
1994 Torpedo Zaporoże 6 (-13)
1994–1995 Zirka Kirowohrad 14 (-12)
1996 Enerhetyk Komsomolske 3 (-5)
1998 Nywa Winnica 0 (-0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1975–1976  ZSRR U-18 ? (?)
1977–1978  ZSRR U-20 ? (?)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2001–2004 Metalist Charków (asystent)
2005–2010 FK Charków (asystent)
2013– Ukraina (asystent)
  1. ↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.

Jurij Petrowycz Sywucha, ukr. Юрій Петрович Сивуха, ros. Юрий Петрович Сивуха, Jurij Pietrowicz Siwucha (ur. 13 stycznia 1958 w Charkowie) – radziecki i ukraiński piłkarz, grający na pozycji bramkarza, trener piłkarski.

Kariera piłkarska

Kariera klubowa

Wychowanek szkółki piłkarskiej "Trudowi Rezerwy" w Charkowie. W 1976 występował w drużynie rezerw Metalista Charków. W 1977 został zawodnikiem Dynama Kijów. Przez dwa sezony rozegrał tylko 1 mecz, dlatego powrócił do Metalista. Po 10 sezonach przeszedł do Metałurha Zaporoże. W sierpniu-październiku 1994 zagrał 6 meczów w składzie Torpeda Zaporoże, po czym odszedł do Zirki Kirowohrad. W 1996 bronił barw amatorskiego zespołu Enerhetyk Komsomolske, a w 1998 był na liście piłkarzy Nywy Winnica, ale nie rozegrał żadnego meczu. Po zakończeniu rundy jesiennej w grudniu 1998 zakończył karierę zawodową.

Kariera reprezentacyjna

Jako piłkarz radzieckiej reprezentacji U-18 zdobył w 1976 Juniorskie Mistrzostwo Europy. W 1977 zdobył Mistrzostwo Świata z radziecką reprezentacją U-20 w Tunezji.

Kariera trenerska

Kilka lat po zakończeniu kariery zawodniczej rozpoczął karierę trenerską. Przez pewien czas pomagał trenerowi w zespole Metalista Charków. W styczniu 2005 przeszedł razem z grupą piłkarzy oraz głównym trenerem Hennadijem Łytowczenką do FK Charków[1], gdzie pomagał trenować bramkarzy. Od 2013 roku pracuje jako asystent trenera reprezentacji narodowej Ukrainy.

Sukcesy i odznaczenia

Sukcesy klubowe

Sukcesy reprezentacyjne

Sukcesy indywidualne

Odznaczenia

  • tytuł Mistrza Sportu ZSRR: 1976
  • tytuł Mistrza Sportu Klasy Międzynarodowej: 1977
  • Honorowe Odznaczenie Gabinetu Ministrów Ukrainy "za znaczący osobisty wniosek w rozwój kultury fizycznej i sportu z okazji 110-lecia ukraińskiej piłki nożnej": 2004[2].

Przypisy

Bibliografia