Kaki King

Kaki King

Kaki King (2016)
Imię i nazwisko	Katherine Elizabeth King
Data urodzenia	24 sierpnia 1979
Narodowość	amerykańska
Język	angielski
Alma Mater	New York University
Dziedzina sztuki	muzyka
Strona internetowa

Kaki King właśc. Katherine Elizabeth King^[1] (ur. 24 sierpnia 1979^[1]) – amerykańska gitarzystka, kompozytorka muzyki filmowej i telewizyjnej.

Pochodzi z Brooklynu^[2]. Gra na gitarze od dziecka^[3], zaczęła grać wieku około czterech lat^[4], gitarę kupił jej ojciec, gdy miała cztery lata^[1]. Zmuszał ją do gry, czego nienawidziła i przestawiła się na grę na perkusji, ale okazjonalnie grała nadal na gitarze^[1]. Studiowała muzykę i estetykę na New York University^[5] i wówczas dalej grała na gitarze^[1]. W okresie studiów pracowała jako kelnerka w Mercury Lounge, gdzie także okazjonalnie występowała^[1]. Kluczowe znaczenie dla jej stylu miało poznanie gry gitarzysty Prestona Reeda na folkowych warsztatach The Swannanoa Gathering^[1].

Swój debiut płytowy z utworami wyłącznie instrumentalnymi^[5] wydała własnym nakładem na CD w 2002 roku^[6]. W 2004 roku podpisała kontrakt z Epic/Sony^[7]. W 2005 roku wzięła udział w trasie koncertowej Erica Johnsona^[1], a w 2007 roku z Foo Fighters^[8]; wystąpiła gościnnie na płycie Foo Fighters pt. Echoes, Silence, Patience & Grace^[9]. Współpracowała w 2009 roku z Timbalandem^[10]. Pandemia COVID-19 przeszkodziła jej w trasie koncertowej Data not found towarzyszącej wydaniu płyty Modern Yesterdays^[11].

Występowała m.in. w Kennedy Center, Museum of Modern Art, Los Angeles County Museum of Art, Metropolitan Museum of Art^[12].

Jako pierwsza kobieta uzyskała tytuł „Guitar God” magazynu „Rolling Stone” w wieku 26 lat^[13]. Została wybrana najlepszym gitarzystą akustycznym czasopisma „Gui­tar Player” w 2013 roku^[4].

Jest lesbijką^[14], poślubiła Jessicę Templin w październiku 2012 roku, która przyjęła jej nazwisko^[3]; na ślub czekała do czasu legalizacji małżeństw homoseksualnych w Nowym Jorku^[15].

Tworzy głównie muzykę instrumentalną^[15]. Jej utwory są trudne do zaklasyfikowania^[5]; wykorzystuje m.in. technikę tappingu^[5] czy fingerstyle^[7]. Pionierami takiego stylu byli m.in. Leo Kottke czy Michael Hedges^[7]. Dąży do osiągnięcia indywidualnego stylu, jej zdaniem pisze bardzo smutne utwory^[16]. Stosuje nietypowe stroje, rzadko korzysta ze stroju standardowego, wykorzystuje m.in. strój otwarty^[1]. Pisała muzykę do produkcji telewizyjnych i filmów, m.in. do Cudownego dziecka^[2]. Była nominowana do Złotego Globu w kategorii „najlepsza muzyka” do filmu Wszystko za życie^[17][18].

Gra m.in. na autorskim modelu gitary Ovation 2078-KK5S Kaki King Signature Acoustic-Electric, dwunastostrunowej gitarze Guild F-312 z lat 70. XX wieku, Takamine EF740FS i na Fenderze Telecasterze Deluxe z 1975 roku; używa przystawki Vo-96 Acoustic Synthesizer, korzysta ze strun Elixir i mostka Passerelle^[11]. Grała także na gitarze Ovation Adamas^[1]. Ovation wyprodukowało ponadto model USA Signature Kaki King 1581-KK (Adamas^[1]) z karbonowym rezonatorem^[19].

• Everybody Loves You (2003)^[6]
• Legs to Make Us Longer (2004)^[6]
• ...Until We Felt Red (2006)^[20]
• Dreaming of Revenge (2008)^[20]
• Junior (2010)^[21]
• Glow (2012)^[22]
• Everybody Glows B Sides & Rarities (2014)^[23]
• The Neck Is a Bridge to the Body (2015)^[11]
• Modern Yesterdays (2020)^[24]
• Sei z Tamar Eisenman (2025)^[25]