Kalle Palander

Kalle Palander
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

2 maja 1977
Tornio

Klub

Ruka Slalom

Wzrost

178 cm

Debiut w PŚ

17.12 1996, Madonna di Campiglio (DNF – slalom)

Pierwsze punkty w PŚ

1.03 1998, Yongpyong
(16. miejsce – slalom)

Pierwsze podium w PŚ

26.01 2003, Kitzbühel
(1. miejsce – slalom)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Finlandia
Mistrzostwa świata
złotoVail 1999slalom
Mistrzostwa świata juniorów
brąz Schwyz 1996 kombinacja
Puchar Świata (Slalom)
Mała Kryształowa Kula
2002/2003
2. miejsce
2003/2004
2. miejsce
2005/2006
Puchar Świata (Gigant)
2. miejsce
2003/2004
Strona internetowa

Kalle Markus Palander (ur. 2 maja 1977 w Tornio) – fiński narciarz alpejski, mistrz świata, brązowy medalista mistrzostw świata juniorów oraz zdobywca Małej Kryształowej Kuli Pucharu Świata w slalomie.

Kariera

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Kalle Palander pojawił się 21 listopada 1994 roku w szwedzkim Tärnaby, gdzie w zawodach FIS Race nie ukończył slalomu. W 1995 roku wystartował na mistrzostwach świata juniorów w Voss, gdzie jego najlepszym wynikiem było 25. miejsce w gigancie. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Schwyz zdobył brązowy medal w kombinacji, w której wyprzedzili go tylko Austriak Rainer Schönfelder oraz Didier Défago ze Szwajcarii. Na tej samej imprezie był też między innymi czwarty w slalomie, przegrywając walkę o podium z Kanadyjczykiem Brentem McKinlayem o 0,06 sekundy.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 17 grudnia 1996 roku w Madonna di Campiglio, gdzie nie ukończył pierwszego przejazdu w slalomie. Pierwsze punkty wywalczył jednak 1 marca 1998 roku w Yongpyong, gdzie był szesnasty w slalomie. Po raz pierwszy na podium zawodów tego cyklu stanął 26 stycznia 2003 roku w Kitzbühel, gdzie w tej samej konkurencji okazał się najlepszy. Wyprzedził tam Schönfeldera i jego rodaka, Heinza Schilcheggera. Łącznie 30 razy stawał na podium odnosząc przy tym jeszcze trzynaście zwycięstw: 28 stycznia 2003 roku w Schladming, 2 marca w Yongpyong, 8 marca 2003 roku w Shiga Kōgen, 23 listopada 2003 roku w Park City, 4 stycznia 2004 roku we Flachau, 23 stycznia w Kitzbühel, 14 marca 2004 roku w Sestriere, 24 stycznia 2006 roku w Kitzbühel i 11 marca 2006 roku w Shiga Kōgen wygrywał slalomy, a 14 grudnia 2003 roku w Alta Badia, 7 lutego 2004 roku w Adelboden, 17 grudnia 2006 roku i 16 grudnia 2007 roku w Alta Badia był najlepszy w gigancie. Ostatnie zwycięstwo było równocześnie ostatnim podium Palandera w zawodach Pucharu Świata. Najlepsze wyniki osiągał w sezonie 2002/2003, kiedy zajął czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji slalomu zdobył Małą Kryształową Kulę. Był też między innymi drugi w slalomie w sezonach 2003/2004 i 2005/2006, a w sezonie 2003/2004 zajął ponadto drugie miejsce w klasyfikacji giganta, ulegając tylko Bode Millerowi z USA.

W 1997 roku wystartował na mistrzostwach świata w Sestriere, gdzie był między innymi szesnasty w slalomie. Wielokrotnie startował na imprezach tego cyklu, największy sukces osiągając podczas mistrzostw świata w Vail w 1999 roku, gdzie zwyciężył w tej samej konkurencji. W zawodach tych o 0,11 sekundy wyprzedził Norwega Lasse Kjusa, a o 0,13 sekundy pokonał Austriaka Christiana Mayera. Był to jedyny medal wywalczony przez niego na międzynarodowej imprezie tej rangi i zarazem pierwszy w historii złoty medal dla Finlandii. Palander był też czwarty w gigancie na rozgrywanych w 2005 roku mistrzostwach świata w Sestriere. Walkę o podium przegrał tam z Daronem Rahlvesem z USA o 0,36 sekundy. W 1998 roku zajął dziewiąte miejsce w slalomie na igrzyskach olimpijskich w Nagano, a rywalizacji w gigancie i kombinacji nie ukończył. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Salt Lake City wystartował w gigancie i slalomie, ale obu zawodów nie ukończył. Brał także udział w igrzyskach olimpijskich w Turynie w 2006 roku, gdzie był dziewiąty w gigancie, a slalomu ponownie nie ukończył. Wielokrotnie zdobywał medale mistrzostw Finlandii, w tym dziesięć złotych: w supergigancie w 1996 roku, gigancie w latach 1997, 2003, 2005 i 2007 oraz slalomie w latach 1998, 2001, 2003, 2005 i 2007.

Osiągnięcia

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
DNF 12 lutego 1998 Japonia Nagano Kombinacja 3:08,06 - Austria Mario Reiter
DNF 19 lutego 1998 Japonia Nagano Gigant 2:38,51 - Austria Hermann Maier
9. 21 lutego 1998 Japonia Nagano Slalom 1:49,31 +2,50 Norwegia Hans Petter Buraas
DNF 21 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Gigant 2:23,28 - Austria Stephan Eberharter
DNF 23 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Slalom 2:23,28 - Francja Jean-Pierre Vidal
9. 20 lutego 2006 Włochy Turyn Gigant 2:35,00 +1,82 Austria Benjamin Raich
DNF 25 lutego 2006 Włochy Turyn Slalom 1:43,14 - Austria Benjamin Raich
Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
39. 3 lutego 1997 Włochy Sestriere Supergigant 1:29,68 +4,11 Norwegia Atle Skårdal
38. 8 lutego 1997 Włochy Sestriere Zjazd 1:51,11 +8,05 Szwajcaria Bruno Kernen
DNF1 12 lutego 1997 Włochy Sestriere Gigant 2:48,23 – Szwajcaria Michael von Grünigen
16. 15 lutego 1997 Włochy Sestriere Slalom 1:51,70 +3,13 Norwegia Tom Stiansen
37. 2 lutego 1999 Stany Zjednoczone Vail Supergigant 1:14,53 +4,26 Austria Hermann Maier
Norwegia Lasse Kjus
17. 12 lutego 1999 Stany Zjednoczone Vail Gigant 2:19,31 +3,59 Norwegia Lasse Kjus
1. 14 lutego 1999 Stany Zjednoczone Vail Slalom 1:42,12 - -
DNF2 8 lutego 2001 Austria Sankt Anton Gigant 2:23,80 - Szwajcaria Michael von Grünigen
DNF1 10 lutego 2001 Austria Sankt Anton Slalom 1:39,66 - Austria Mario Matt
6. 12 lutego 2003 Szwajcaria Sankt Moritz Gigant 2:45,93 +0,89 Stany Zjednoczone Bode Miller
7. 16 lutego 2003 Szwajcaria Sankt Moritz Slalom 2:45,93 +1,24 Chorwacja Ivica Kostelić
4. 9 lutego 2005 Włochy Bormio Gigant 2:50,41 +1,04 Austria Hermann Maier
DNF1 12 lutego 2005 Włochy Bormio Slalom 1:41,34 - Austria Benjamin Raich
7. 14 lutego 2007 Szwecja Åre Gigant 2:19,64 +1,45 Norwegia Aksel Lund Svindal
DNF2 17 lutego 2007 Szwecja Åre Slalom 1:57,33 - Austria Mario Matt
DNS2 18 lutego 2011 Niemcy Ga-Pa Gigant 2:10,56 - Stany Zjednoczone Ted Ligety
DNF1 20 lutego 2011 Niemcy Ga-Pa Slalom 1:41,72 - Francja Jean-Baptiste Grange
Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
56. 16 marca 1995 Norwegia Voss Zjazd 1:41,19 +8,37 Włochy Kurt Sulzenbacher
DNF1 19 marca 1995 Norwegia Voss Slalom 1:32,12 - Austria Florian Seer
25 21 marca 1995 Norwegia Voss Gigant 1:58,91 +6,38 Austria Christoph Gruber
33. 27 lutego 1996 Szwajcaria Schwyz Zjazd 1:31,08 +3,91 Szwajcaria Ambrosi Hoffmann
15. 28 lutego 1996 Szwajcaria Schwyz Supergigant 1:26,76 +1,53 Szwajcaria Didier Défago
12. 1 marca 1996 Szwajcaria Schwyz Gigant 2:03,09 +2,38 Austria Rainer Schönfelder
4. 3 marca 1996 Szwajcaria Schwyz Slalom 1:31,71 +0,84 Austria Benjamin Raich
3. 3 marca 1996 Szwajcaria Schwyz Kombinacja 36,03 pkt +37,07 pkt Austria Rainer Schönfelder

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Zwycięstwa w zawodach

  1. Austria Kitzbühel – 26 stycznia 2003 (slalom)
  2. Austria Schladming – 28 stycznia 2003 (slalom)
  3. Korea Południowa Yongpyong – 2 marca 2003 (slalom)
  4. Japonia Shiga Kōgen – 8 marca 2003 (slalom)
  5. Stany Zjednoczone Park City – 23 listopada 2003 (slalom)
  6. Włochy Alta Badia – 14 grudnia 2003 (gigant)
  7. Austria Flachau – 4 stycznia 2004 (slalom)
  8. Austria Kitzbühel – 23 stycznia 2004 (slalom)
  9. Szwajcaria Adelboden – 7 lutego 2004 (gigant)
  10. Włochy Sestriere – 14 marca 2004 (slalom)
  11. Austria Kitzbühel – 24 stycznia 2006 (slalom)
  12. Japonia Shiga Kōgen – 11 marca 2006 (slalom)
  13. Włochy Alta Badia – 17 grudnia 2006 (gigant)
  14. Włochy Alta Badia – 16 grudnia 2007 (gigant)
  • 14 zwycięstw (10 slalomów i 4 giganty)

Pozostałe miejsca na podium

  1. Norwegia Lillehammer – 16 marca 2003 (slalom) – 2. miejsce
  2. Włochy Alta Badia – 21 grudnia 2003 (gigant) – 2. miejsce
  3. Austria Schladming – 27 stycznia 2004 (slalom) – 3. miejsce
  4. Austria St. Anton – 15 lutego 2004 (slalom) – 2. miejsce
  5. Austria Sölden – 24 października 2004 (gigant) – 3. miejsce
  6. Włochy Sestriere – 13 grudnia 2004 (slalom) – 3. miejsce
  7. Szwajcaria Adelboden – 11 stycznia 2005 (gigant) – 3. miejsce
  8. Słowenia Kranjska Gora – 26 lutego 2005 (gigant) – 3. miejsce
  9. Stany Zjednoczone Beaver Creek – 3 grudnia 2005 (gigant) – 3. miejsce
  10. Włochy Madonna di Campiglio – 12 grudnia 2005 (slalom) – 3. miejsce
  11. Szwajcaria Adelboden – 7 stycznia 2006 (gigant) – 3. miejsce
  12. Szwajcaria Wengen – 15 stycznia 2006 (slalom) – 2. miejsce
  13. Korea Południowa Yongpyong – 5 marca 2006 (gigant) – 2. miejsce
  14. Austria Hinterstoder – 21 grudnia 2006 (gigant) – 3. miejsce
  15. Austria Sölden – 28 października 2007 (gigant) – 3. miejsce
  16. Austria Reiteralm – 11 listopada 2007 (slalom) – 2. miejsce

Bibliografia