Kapelusz polowy
Kapelusz polowy (ang. bush hat, boonie hat) – część umundurowania polowego. Kapelusz najczęściej używany jest w czasie operacji na terenach pustynnych lub silnie zalesionych.[1]
Kapelusz posiada duże rondo, które chroni przed słońcem. Często dla lepszej wentylacji stosowane są wywietrzniki. Zazwyczaj wykonywany jest z tkaniny przewiewnej, barwionej na kolory ochronne.
Kapelusz polowy w Siłach Zbrojnych USA
Wykonywane z tkanin mundurowych kapelusze rozpowszechniły się w wojsku amerykańskim wraz z wojną w Wietnamie. Pierwsze z nich były wykonane w kamuflażu Tigerstripe, ERDL lub w kolorze oliwkowym. Kapelusze stanowiły uzupełnienie dla patrolówek, spisywały się od nich dużo lepiej w gorące dni i w gęsto zalesionym terenie. Kapelusze pojawiły się ponownie podczas I i II wojny w Zatoce i w niemal niezmienionej formie użytkowane są do dziś.[2].
Kapelusz polowy w Wojsku Polskim
Kapelusz polowy w Wojsku Polskim pojawił się wraz z zaangażowaniem się Polski w Iraku. Obecnie obowiązują dwa wzory: wz. 402/MON i wz. 402P/MON. Oba kapelusze mają taki sam krój z tkaninową osłoną chroniącą kark przed promieniami słonecznymi i są wykonane z tego samego materiału (tkanina US-21: 83% bawełna i 17% poliester). Różnią się kamuflażem, wz. 402/MON – „Pantera”, wz. 402P/MON – tzw. „Pantera Pustynna”[3].
Przypisy
- ↑ Reglamento de Uniformes Para el Ejercito R.U.E. Republica Oriental del Uruguay Ministerio de Defensa Nacional, No50 Publico, DECRETOS Núms. 22.122 y 23.012, SEAN LOS ORIENTALES TAN ILUSTRADOS COMO VALIENTES, Published by Imprinta Militar, Montevideo, 1953, Lámina No 46 Page 164
- ↑ U.S. Military Hat, Jungle (Boonie). [dostęp 2011-12-28]. (ang.).
- ↑ ppłk. Jacek Zdanowicz. Zmiany w umundurowaniu i wyekwipowaniu polowym żołnierzy Sił Zbrojnych RP. „Przegląd Logistyczny 1/2009”, s. 8. Redakcja Wojskowa. ISSN 1898-8202.