Karabinek AK-103

AK-103

AK-103
Państwo	Rosja
Producent	Iżmasz
Rodzaj	karabinek automatyczny
Dane techniczne
Kaliber	7,62 mm
Nabój	7,62 x 39 mm
Magazynek	łukowy, 30 nab.
Wymiary
Długość	943/700 mm
Długość lufy	415 mm
Masa
broni	3,4 kg
Inne
Prędkość pocz. pocisku	715 m/s
Szybkostrzelność teoretyczna	600 strz./min
Dane operacyjne
Użytkownicy

AK-103 – rosyjski karabinek automatyczny. AK-103 zaprojektowano z wykorzystaniem podzespołów karabinka AK-74M, ale strzela nabojem pośrednim kalibru 7,62 × 39 mm i traktowany jest jako następca AKM w ofercie Iżmaszu.

AK-103 różni się od AKM zastosowaniem składanej na bok broni kolby, polimerowego łoża i wielofunkcyjnego urządzenia wylotowego. Pod karabinkiem może być podwieszany granatnik podlufowy GP-30 kalibru 40 mm. Wersją skróconą tej broni jest subkarabinek AK-104 (lufa długości 314 mm, długość całkowita 824/586 mm, masa 3 kg).

AK-103 był początkowo produkowany w niewielkich ilościach dla armii rosyjskiej, w której zastępował najbardziej wyeksploatowane egzemplarze AKM.

AK-103 jest bronią samoczynno-samopowtarzalną. Automatyka broni działa na zasadzie odprowadzania gazów prochowych z długim skokiem tłoka gazowego. Zamek ryglowany przez obrót (2 rygle). Rękojeść przeładowania po prawej stronie broni, związana z suwadłem. Mechanizm spustowy z przełącznikiem rodzaju ognia. Skrzydełko bezpiecznika/przełącznika rodzaju ognia po prawej stronie komory zamkowej w pozycji zabezpieczonej zasłania wycięcie, w którym porusza się rękojeść przeładowania. Magazynki 30-nabojowe, wymienne z AK i AKM. Kolba z tworzywa sztucznego, składana. Przyrządy celownicze mechaniczne, składają się z muszki i celownika krzywkowego (nastawy do 1000 m), broń wyposażona jest w boczny montaż celownika optycznego.

•  Algieria: używany przez pułki wojsk powietrznodesantowych^[1].
•  Arabia Saudyjska: licencja na produkcję karabinków AK-103 została przyznana w 2017 roku^[2][3][4]. Arabia Saudyjska kupuje także egzemplarze wyprodukowane w Rosji^[5]
•  Armenia: licencjonowana produkcja AK-103 rozpoczęła się w lipcu 2020 roku^[6].
•  Iran: donoszono o sprzedaży nieujawnionej liczby karabinów AK-103 do użytku przez irańskie siły specjalne i piechotę morską oraz przez siły specjalne Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej^[7].
•  Indie: używany przez MARCOS indyjskiej marynarki wojennej^[8].
•  Libia: AK-103 jest widoczny na licznych zdjęciach z libijskiej wojny domowej zarówno w rękach sił antyrządowych, jak i lojalistów^[9].
•  Malediwy: używane przez Malediwskie Siły Obrony Narodowej^[10].
•  Namibia: używane przez Namibijski Korpus Piechoty Morskiej^[11].
•  Pakistan: nielicencjonowany klon „PK-21” produkowany przez Pakistan Ordnance Factoryies^[12].
•  Palestyna: używane przez Brygady al-Kassam^[13].
•  Rosja: używane przez Specnaz GRU, SSO, wybrane jednostki WDW i rosyjskiej piechoty morskiej, Grupę Wagnera, Grupę Alfa oraz jednostki policji/specnazu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych^[14].
•  Syria: przejęte od rebeliantów i używane przez Syryjską Armię Arabską^[15].
•  Wenezuela – pierwsze 30 000 karabinów AK-103 otrzymano w czerwcu 2006 roku^[16]. Następnie produkowano je na licencji w zakładach CAVIM^[17]. Karabinki produkcji krajowej zostały dostarczone armii wenezuelskiej w 2013 roku^[18]. Pełnoskalowa krajowa produkcja amunicji do AK-103 rozpoczęła się w lipcu 2025 roku z wydajnością 70 milionów nabojów rocznie^[19][20].
•  Urugwaj: 500 karabinków AK-103 dla Urugwajskiej Gwardii Narodowej^[21]
•  Jemen: produkowane w Jemenie, zgodnie z doniesieniami z lutego 2022^[22].