Karelianit
 okaz z Finlandii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
V3+2O3[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
8–9[1] |
| Przełam |
muszlowy[1] |
| Pokrój kryształu |
pryzmatyczny[1] |
| Przezroczystość |
nieprzezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny |
trygonalny[1] |
| Gęstość |
4,95 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
czarna[1] |
| Rysa |
czarna[1] |
| Połysk |
metaliczny[1] |
| Inne |
anizotropia: silna; czerwonawobrązowa do szarej[1] pleochroizm: słaby[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
4.CB.05[1] |
Właściwości
Krystalizuje w układzie trygonalnym[1][2]. Występuje w formie pryzmatycznych ziaren[1][2]. Jest minerałem nieprzezroczystym[1][2]. Posiada czarną rysę oraz metaliczny połysk[1][2].
Występowanie
Występuje w skałach metamorficznych (łupki i kwarcyty)[1][2]. Spotykany także w rudach uranowo-wanadowych i bogatym w wanad bituminie[2]. Towarzyszą mu najczęściej chalkopiryt, grafit, piryt, pirotyn, kwarc, tytanit, tremolit, galena, milleryt, sfaleryt, hematyt, kalcyt, natalyit, diopsyd, uraninit, corvusyt, montroseit, violaryt, nikielin oraz gersdorffit[1][2]. Występuje w Argentynie, Austrii, Kanadzie, Czechach, na Fidżi, Finlandii, Gabonie, Niemczech, Indiach, we Włoszech, na Madagaskarze, Rumunii, Rosji i Tanzanii[1].