Karol Cierpica

Karol Cierpica
kapitan kapitan
Miejsce urodzenia

Oleszno

Przebieg służby
Siły zbrojne

Siły Zbrojne RP

Jednostki

6 Brygada Powietrznodesantowa

Stanowiska

oficer rozpoznania, snajper, instruktor spadochronowy, sztabowiec Centrum Operacji Taktycznych

Główne wojny i bitwy

IFOR, SFOR, wojna w Afganistanie

Późniejsza praca

sektor energetyczny

Odznaczenia
Znak Spadochronowy
Wojskowa odznaka „Za Rany i Kontuzje”
Krzyż Kawalerski Orderu Krzyża Wojskowego Gwiazda Afganistanu Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowa Gwiazda (Stany Zjednoczone) Medal za Osiągnięcie Sił Lądowych (Stany Zjednoczone) Medal NATO za służbę w Jugosławii
Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Żołnierz RP” I stopnia[1]

Karol Cierpica – kapitan rezerwy Wojska Polskiego, były żołnierz wojsk powietrznodesantowych. Weteran misji stabilizacyjnych w Bośni i Hercegowinie oraz Afganistanie. Znany przede wszystkim z udziału w obronie polsko-amerykańskiej bazy Ghazni w Afganistanie 28 sierpnia 2013 roku, podczas której został ranny.

Życiorys

Pochodzi z Oleszna[2][3]. Służył w 6 Brygadzie Powietrznodesantowej im. gen. Stanisława Sosabowskiego. W trakcie służby był związany z 16., 18. oraz 6. batalionem powietrznodesantowym. Specjalizował się w działaniach rozpoznawczych, pełnił funkcję snajpera oraz instruktora spadochronowego[4].

Brał udział w misjach stabilizacyjnych Sił Zbrojnych RP w Bośni i Hercegowinie w ramach operacji IFOR i SFOR, a następnie trzykrotnie uczestniczył w misji Polskiego Kontyngentu Wojskowego ISAF w Afganistanie. Na XIII zmianie PKW Afganistan pełnił funkcję sztabowca Centrum Operacji Taktycznych[5].

Atak na bazę Ghazni

28 sierpnia 2013 roku podczas zmasowanego ataku talibów na polsko-amerykańską bazę wojskową w Ghazni ppor. Karol Cierpica został ciężko ranny. W trakcie walk jego życie uratował sierżant sztabowy Michael Ollis z Armii Stanów Zjednoczonych, który osłonił polskiego żołnierza własnym ciałem podczas eksplozji ładunku wybuchowego zdetonowanego przez zamachowca-samobójcę[6]. Michael Ollis poniósł śmierć na miejscu. Wydarzenie to stało się jednym z najbardziej znanych przykładów współdziałania i braterstwa broni pomiędzy polskimi i amerykańskimi żołnierzami podczas misji zagranicznych[7][8]. W 2026 roku sierżant sztabowy Michael Ollis pośmiertnie otrzymał za ten czyn Medal Honoru – najwyższe amerykańskie odznaczenie wojskowe[9][10].

Po zakończeniu leczenia Karol Cierpica zakończył zawodową służbę wojskową i przeszedł do rezerwy[5].

Działalność po zakończeniu służby

Po odejściu z zawodowej służby wojskowej podjął pracę w sektorze energetycznym[4]. Jest członkiem Stowarzyszenia Rannych i Poszkodowanych w Misjach Poza Granicami Kraju oraz honorowym członkiem Stowarzyszenia Weteranów Armii Polskiej w Ameryce. Uczestniczy w spotkaniach poświęconych historii polskiego oręża oraz popularyzacji wiedzy o służbie polskich kontyngentów zagranicznych. Prowadzi także działalność duszpasterską we wspólnocie „Sursum Corda” przy parafii Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Krakowie[11].

W 2025 roku opublikował autobiograficzną książkę pt. Ocalony[12], przedstawiającą przebieg jego służby wojskowej, wydarzenia związane z atakiem na bazę Ghazni oraz późniejsze zmagania z PTSD i depresją[4].

Życie prywatne

Żonaty z Barbarą. Mają dwóch synów: Jakuba i Michaela, który otrzymał imię po sierżancie Michaelu Ollisie[4][6]. Jest zaangażowanym katolikiem[13].

Odznaczenia

Za służbę wojskową oraz działania podczas misji zagranicznych Karol Cierpica został odznaczony m.in.[4]:

Przypisy

  1. ↑ Baretki odwtorzono na podstawie publicznych zdjęć bohatera artykułu w mundurze, m.in. na stronie: Iwona Boratyn: Karol Cierpica - polski żołnierz z Oleszna w Białym Domu. Jego wystąpienie o braterstwie zostało nagrodzone oklaskami. wloszczowa.pl, 3.03.2026. [dostęp 2026-08-03].
  2. ↑ Marek Piórecki: Ocalony w Afganistanie. Niezwykła historia naszego żołnierza Karola Cierpicy we Włoszczowie w filmie i w książce. echodnia.eu, 29.09.2025. [dostęp 2026-08-03].
  3. ↑ Rafał Banaszek: Ocalony z Oleszna. Niezwykła historia pochodzącego z gminy Krasocin żołnierza Karola Cierpicy opowiedziana w filmie dokumentalnym i w książce. 23.09.2025. [dostęp 2026-08-03].
  4. 1 2 3 4 5 O autorze. W: Karol Cierpica: Ocalony. RTCK, 2025, s. 237. ISBN 978-83-68230-75-8.
  5. 1 2 Dominika Miros: W Afganistanie uratował go młody Amerykanin. Dziś służy w innej misji. onet.pl, 1.07.2022. [dostęp 2026-08-03].
  6. 1 2 Amerykanin uratował mu życie. Polski żołnierz nazwał syna imieniem wybawcy. tvn24.pl, 30.01.2015. [dostęp 2026-08-03].
  7. ↑ Karen Sampson: OEF hero honored at Camp Kosciuszko. army.mil, 30.10.2023. [dostęp 2026-08-03]. (ang.).
  8. ↑ Wzruszające spotkanie z polskim wojskowym, za którego życie oddał amerykański żołnierz. Biuro Bezpieczeństwa Narodowego, 19.09.2016. [dostęp 2026-08-03].
  9. ↑ Matthew Adams: ‘My life’s going to change’: 3 soldiers from different eras to receive Medal of Honor. Stars and Stripes, 2.03.2026. [dostęp 2026-03-02]. (ang.).
  10. ↑ Jakub Borowski: Zginął ratując Polaka. Najwyższe odznaczenia od prezydentów. 3.03.2026. [dostęp 2026-08-03].
  11. ↑ Karol Cierpica: Żyję dzięki Eucharystii. redemptor.pl. [dostęp 2026-08-03].
  12. ↑ Ocalony. rtck.pl. [dostęp 2026-08-03].
  13. ↑ Rozmowa RN: kpt. Karol Cierpica, snajper, weteran wojenny. Radio Nadzieja. [dostęp 2026-08-03].
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.