Michael Ollis

Michael Harold Ollis

sierżant sztabowy
Data i miejsce urodzenia	16 września 1988 Staten Island, USA
Data i miejsce śmierci	28 sierpnia 2013 Ghazni, Afganistan
Przebieg służby
Lata służby	2006–2013
Siły zbrojne	US Army
Jednostki	1 Dywizja Pancerna; 101 Dywizja Powietrznodesantowa; 10 Dywizja Górska
Główne wojny i bitwy	stabilizacja Iraku; wojna w Afganistanie †
Odznaczenia

Michael Harold Ollis (ur. 16 września 1988 w New Drop na Staten Island w stanie Nowy Jork, zm. 28 sierpnia 2013 w Ghazni) – sierżant sztabowy 10 Dywizji Górskiej Armii Stanów Zjednoczonych. W czasie wojny w Afganistanie uratował życie polskiego oficera, ppor. Karola Cierpicy, osłaniając go własnym ciałem przed zamachowcem-samobójcą, przy czym zginął na miejscu.

Syn Lindy i Roberta Ollis, miał dwie siostry. Ukończył Staten Island Petrides High School i w wieku 17 lat zaciągnął się do wojska^[1].

Służył w 1 Dywizji Pancernej, 101 Dywizji Powietrznodesantowej i 10 Dywizji Górskiej. Przeszedł szkolenie rangersów oraz szkolenie spadochronowe. Należał również do prestiżowej organizacji „Audie Murphy Club”^[1].

Sierżant sztabowy Ollis odbył jedną turę w Iraku oraz dwie w Afganistanie. W styczniu 2013 roku rozpoczął trzecią turę w Afganistanie^[1].

W dniu 28 sierpnia 2013 roku ciężarówka wypełniona materiałami wybuchowymi staranowała ogrodzenie bazy wojskowej w Ghazni. Przez wyłom weszło dziesięciu uzbrojonych i mających na sobie kamizelki wybuchowe rebeliantów. Wywiązała się zacięta walka, podczas której jeden z napastników ranił ppor. Karola Cierpicę. Michael H. Ollis zginął na miejscu, osłaniając rannego polskiego oficera^[1][2][3].

Został pochowany na Cmentarzu Zmartwychwstania (Cemetery of the Resurrection) w Pleasant Plains na Staten Island^[4].

Prezydent Polski Andrzej Duda w Liście gratulacyjnym do Prezydenta USA z okazji Dnia Niepodległości w 2017 roku napisał^[5]:

Ukończył 61-dniowe szkolenie Ranger School w Fort Benning (Georgia) i otrzymał prawo noszenia naszywki zwanej Ranger Tab.

W 2011 roku ukończył szkolenie Basic Airborne Course w Airborne School of the United States Army Infantry School w Fort Benning (Georgia), za co otrzymał odznakę Basic Parachutist Badge.

Za uratowanie życia polskiego oficera został odznaczony pośmiertnie przez polskie władze Gwiazdą Afganistanu oraz Złotym Medalem Wojska Polskiego^[6].

Przez władze Stanów Zjednoczonych został odznaczony pośmiertnie Brązową Gwiazdą, Purpurowym Sercem, Srebrną Gwiazdą oraz przez organizację „Audie Murphy Club” został odznaczony Audie Murphy Medalion.

8 czerwca 2019 roku Michael H. Ollis został odznaczony pośmiertnie Krzyżem Wybitnej Służby, jest to drugie w kolejności najważniejsze odznaczenie w Armii Stanów Zjednoczonych^[7].

Na początku lutego 2026 roku ogłoszono, że sierż. Michael Ollis zostanie pośmiertnie odznaczony Medalem Honoru^[8][9][10]. Ceremonia odbyła się w Białym Domu 2 marca 2026 roku^[11].

2 marca 2026 r. został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej^[12][13].

Kapitan Karol Cierpica nadał imię Michael swojemu drugiemu synowi na cześć żołnierza, który uratował mu życie^[14].

Rodzice sierż. Ollisa założyli fundację „SSG Michael Ollis Freedom Foundation”, która wspiera weteranów oraz ich rodziny^[15].

W „Staten Island Vietnam Veterans Memorial Park” znajduje się kostka brukowa z napisem upamiętniającym Michaela H. Ollisa oraz jego ojca Roberta E. Ollisa, który walczył w Wietnamie w latach 1967–1968^[16].

4 listopada 2015 pobliżu Michael J. Petrides School na Staten Island otwarto Staff Sgt. Michael Ollis Memorial Plaza oraz odsłonięto pomnik Michaela Ollisa^[17].

11 czerwca 2017 roku w New Dorp Lane na Staten Island w Nowym Jorku odbył się bieg ku pamięci Michaela H. Ollisa^[18]. Od tamtej pory bieg ku pamięci Michaela H. Ollisa odbywa się co roku^[19].

Od września 2019 nowo powstały budynek w Fort Drum nosi nazwę „The Staff Sergeant Michael H. Ollis Weapons Training Center”^[20].

15 listopada 2019 roku został zwodowany prom „MV Michael H. Ollis”, który od połowy 2020 roku miał pływać wyspami Nowego Jorku^[21]. Z powodu pandemii COVID-19 nastąpiło opóźnienie i prom „MV Michael H. Ollis” wszedł do służby 14 lutego 2022 roku^[22].

18 marca 2022 roku sierż. Michael Ollis został patronem Klas Mundurowych Akademickiego Liceum Ogólnokształcącego Wyższej Szkoły Nauk o Zdrowiu w Bydgoszczy. W budynku Wyższej Szkoły Nauk o Zdrowiu odsłonięto tablicę pamiątkową poświęconą Michaelowi Ollisowi^[23][24].

4 czerwca 2024 roku miała miejsce premiera książki Toma Sileo pt. I Have Your Back: How an American Soldier Became an International Hero wydanej przez St. Martin’s Press^[25]. W 2025 roku nakładem RTCK ukazały się wspomnienia por. Karola Cierpicy, poświęcone także sierż. Ollisowi, pt. Ocalony. Opowieść żołnierza, za którego oddano życie^[26].