Katarzyna Gójska

Katarzyna Gójska, primo voto Hejke^[a] (ur. 30 lipca 1977^[1]) – polska działaczka polityczna, dziennikarka, publicystka.

W drugiej połowie lat 90. działała w Lidze Republikańskiej^[2]. Wówczas, z polecenia przewodniczącego tej organizacji, Mariusza Kamińskiego, trafiła do tygodnika „Gazeta Polska”^[2]. Została zastępcą redaktora naczelnego tego czasopisma, Tomasza Sakiewicza^[3], a także dziennika „Gazeta Polska Codziennie”^[4]. Była redaktorem naczelnym kwartalnika „Nowe Państwo” i miesięcznika „Niezależna Gazeta Polska”, od września 2009 scalonych w miesięcznik „Niezależna Gazeta Polska – Nowe Państwo”^[5], którego także została redaktorem naczelnym^[6]. Została członkiem zarządu Niezależnego Wydawnictwa Polskiego^[7] i prokurentem w podmiocie Słowo Niezależne Sp. z o.o. (wydającej miesięcznik Niezależna Gazeta Polska i portal internetowy Niezalezna.pl)^[8].

Wraz z Witoldem Gadowskim była pomysłodawcą cyklu telewizyjnego Cienie PRL-u, emitowanego w TVP1, którego prowadzącym i współautorem był Bronisław Wildstein. W latach 2008–2023 była związana z Polskim Radiem. Od 2008 prowadziła audycję Klub Trójki w Programie III Polskiego Radia^[9][10]. Od października 2017 do grudnia 2023 była współprowadzącą audycję Sygnały dnia w Programie I Polskiego Radia^[11][10].

W styczniu 2013 zasiadła w składzie rady nadzorczej Telewizja Niezależna S.A., zarządzającej stacją Telewizja Republika^[12]. Została prezenterką stacji^[13]. Od 2013 współprowadzi z Piotrem Lisiewiczem program Kulisy manipulacji^[14][15]. Od 2013 do 2020 współprowadziła z Joanną Lichocką program Nowe pokolenie^[15]. Od 2015 prowadzi program W punkt^[16]. Od 2018 prowadziła program 7x24, który był również emitowany w Polskim Radiu 24^[17]. Od lipca 2025 jest współprowadzącą program Rewolwer^[18].

W kwietniu 2017, wskutek orzeczenia Sądu Najwyższego, przeprosiła Milana Suboticia, byłego sekretarza programowego TVN, za napisanie o nim w „Gazecie Polskiej” w 2006 roku, iż ten współpracował z WSI po roku 1993^[19].

Od 2002 była żoną Krzysztofa Hejkego^[20]. Miała z nim jedno dziecko oraz drugie z poprzedniego związku^[20][21]. Zamieszkiwali razem do sierpnia 2008^[20]. W 2008 Krzysztof Hejke dwukrotnie składał pozew rozwodowy, zarzucając żonie związki pozamałżeńskie, do których przyznała się przed sądem^[20]. W kwietniu 2009 w mediach został opublikowany list, który Krzysztof Hejke skierował do prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego, jednocześnie przesyłając jego kopię do Marszałka Sejmu RP Bronisława Komorowskiego i do Kolegium Instytutu Pamięci Narodowej^[20]. Przekazał w nim głowie państwa informacje o tym, że jego żona Katarzyna Gójska-Hejke została uwiedziona przez prezesa IPN, Janusza Kurtykę, który przekazywał jej tajne dokumenty z IPN, wykorzystywane przez nią następnie do tworzenia artykułów prasowych na temat lustracji, publikowanych w „Gazecie Polskiej”^[20]. W związku z tą sprawą Prokuratura Okręgowa Warszawa-Praga podjęła śledztwo w sprawie domniemanego ujawnienia lub też bezprawnego wykorzystania tajemnicy państwowej przez prezesa IPN, Janusza Kurtykę^[20], które zostało umorzone w listopadzie 2009^[22].

Według doniesień medialnych w 2011 była partnerką Tomasza Kaczmarka (tzw. „agenta Tomka”) i uczestniczyła w jego kampanii przed ówczesnymi wyborami parlamentarnymi^[23].

Później związała się z Michałem Rachoniem, z którym ma trzy córki: Leonię (ur. 2014), Zofię (ur. 2016)^[24] i Antoninę (ur. 2020)^[25], a 29 kwietnia 2017 wzięła ślub kościelny^[26].

• Tomasz Sakiewicz: Partyzant wolnego słowa. Kraków: Wydawnictwo M, 2013. ISBN 978-83-7595-434-0. OCLC 840335766.

• Felietony Katarzyny Gójskiej na stronie Nowego Państwa. panstwo.net. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-01)].
• Felietony Katarzyny Gójskiej na stronie Gazety Polskiej
• Felietony Katarzyny Gójskiej na stronie Gazety Polskiej Codziennie. gpcodziennie.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-01)].
• Felietony Katarzyny Gójskiej w portalu Niezalezna.pl