Tomasz Sakiewicz

Tomasz Sakiewicz

Tomasz Sakiewicz (2025)
Data i miejsce urodzenia	31 grudnia 1967 Warszawa
Zawód, zajęcie	dziennikarz
Odznaczenia

Tomasz Józef Sakiewicz (ur. 31 grudnia 1967 w Warszawie) – polski działacz polityczny, dziennikarz i publicysta, redaktor naczelny „Gazety Polskiej” (od 2005) i „Gazety Polskiej Codziennie” (od 2011), a także prezes zarządu spółki Telewizja Republika S.A (od 2021) i redaktor naczelny Telewizji Republika (od 2021).

Studiował psychologię ze specjalizacją z psychologii dziecięcej^[1], uzyskał jedynie absolutorium i nie obronił dyplomu^[2].

W latach 80. był działaczem ruchu Oazowego i Muminkowego, który opiekował się dziećmi z upośledzeniem umysłowym. Działał w konspiracyjnych strukturach w liceach na Żoliborzu, w Ruchu Katolickiej Młodzieży Niepodległościowej. Współpracował z ukazującymi się w drugim obiegu „Słowem Niepodległym” i „Wiadomościami Codziennymi”. W 1989 był współzałożycielem Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego, z działalności partyjnej wycofał się w 1991.

Od 1991 do 1992 był dziennikarzem dziennika „Nowy Świat”, w 1992 był pomysłodawcą nowego tygodnika^[3], wydawanej od 1993 „Gazety Polskiej”^[3], redagowanej przez Piotra Wierzbickiego. Był członkiem redakcji tego czasopisma, a w 2005 został redaktorem naczelnym tygodnika, wydawanego przez Niezależne Wydawnictwo Polskie. W 2011 został też redaktorem naczelnym dziennika „Gazeta Polska Codziennie”, wydawanego przez Forum SA. Został prezesem zarządu Niezależnego Wydawnictwa Polskiego sp. z o.o. (ponownie wybrany w 2019^[4]). Członek zarządu Słowo Niezależne Sp. z o.o. (wydawcy miesięcznika „Niezależna Gazeta Polska”, obecnie „Niezależna Gazeta Polska – Nowe Państwo” i portalu internetowego Niezalezna.pl)^[5], były wiceprezes zarządu Telewizja Republika S.A. (dawniej: Telewizja Niezależna S.A.), która zarządza stacją Telewizja Republika^[6][7].

W latach 2006–2009 pracował w Programie I Polskiego Radia (do 2007 prowadził wywiady w Sygnałach dnia, a następnie czwartkowy program popołudniowy)^[8]. W latach 2007–2010 prowadził w TVP1 program publicystyczny Pod prasą^[9][10].

W styczniu 2013 został wiceprezesem zarządu (ds. marketingu i rynku abonenckiego) Telewizja Niezależna S.A., zarządzającej stacją Telewizja Republika. W lipcu 2013 został wiceprezesem zarządu Telewizja Republika S.A., zarządzającej stacją Telewizja Republika. W maju 2021 został prezesem tego zarządu^[11][12]. Miesiąc wcześniej objął stanowisko redaktora naczelnego Telewizji Republika, po Dorocie Kani, która została redaktorem naczelnym polskiej grupy wydawniczej Polska Press^[13][14].

W latach 2013-2026 na antenie Telewizji Republika prowadził autorską audycję Polityczna kawa^[15]. Współprowadził także wspólnie z Ewą Stankiewicz program Studio republika. W marcu 2026 został tam gospodarzem programu #GabinetSakiewicza^[16].

Jest autorem Bajek dla Marysi i Alicji (2011) oraz Bajek dla Kostka i Mateusza (2019), a także współautorem książki Układ (2003, wraz z Elizą Michalik)^[17] oraz Flaki z nietoperza. Wydał książki pt. Partyzant Wolnego Słowa (2013)^[18], Testament I Rzeczypospolitej. Kulisy śmierci Lecha Kaczyńskiego (2014)^[19], Zasypani (2015)^[20].

W kwietniu 2017, wskutek orzeczenia Sądu Najwyższego, przeprosił Milana Suboticia, byłego sekretarza programowego TVN, za napisanie o nim w „Gazecie Polskiej” w 2006, iż ten współpracował z WSI po roku 1993^[21]. Jego wypowiedź pod adresem Krzysztofa Hejkego, wypowiedziana w wywiadzie opublikowanym 6 czerwca 2009 na łamach tygodnika „Polityka”, została uznana przez Sąd za naruszenie dóbr osobistych, wskutek czego w lutym 2015 dokonał przeprosin tegoż^[22][23]. Wyrokiem Sądu Okręgowego z 24 kwietnia 2019 nakazano przeprosić Bartosza Kramka na łamach „Gazety Polskiej” wraz z podpisem Tomasza Sakiewicza^[24]. W 2020 marszałek Senatu RP Tomasz Grodzki złożył w sądzie prywatny akt oskarżenia o zniesławienie i znieważenie przeciwko Tomaszowi Sakiewiczowi^[25]. W listopadzie 2025 Sąd uniewinnił Sakiewicza, jednak Grodzki zapowiedział odwołanie się od wyroku^[26][27]. W maju 2026 został ukarany karą pieniężną za odmowę złożenia zeznań w śledztwie dotyczącym nieprawidłowości w Funduszu Sprawiedliwości^[28].

Za rządów Zjednoczonej Prawicy spółki Skarbu Państwa w latach 2017-2023 przekazały medialnym projektom Sakiewicza (TV Republika, tygodnik "Gazeta Polska", dziennik "Gazeta Polska Codziennie") co najmniej 150 mln zł^[29].

Zadeklarował się jako przeciwnik aborcji^[30]. Zwolennik uprawiania dziennikarstwa wraz z wyrażaniem swoich poglądów^[31]. W odniesieniu do katastrofy Tu-154 w Smoleńsku odrzucił wyjaśnienie mówiące o wypadku, skłaniając się ku zamachowi jako przyczynie^[32][33]. W 2021 stwierdził, że ofiary tego zdarzenia zostały zamordowane^[34].

Założyciel Klubów „Gazety Polskiej”, aktywnie zaangażowanych przed wyborami prezydenckimi w 2015 na rzecz kampanii kandydata partii Prawo i Sprawiedliwość, Andrzeja Dudy^[35]. Po zwycięstwie PiS w wyborach parlamentarnych w 2015 przyznał, że doszło do tego przy wsparciu m.in. Klubów GP^[36]. 8 lutego 2020 wraz z członkami Klubów GP uczestniczył w manifestacji poparcie dla tzw. reformy wymiaru sprawiedliwości, podjętej przez rząd PiS^[37][38]. W grudniu 2017 zadeklarował, iż jeżeli prezydent doprowadzi do dymisji Antoniego Macierewicza, nie zagłosuje na Andrzeja Dudę w żadnych wyborach, nawet gdyby jego miejsce miał zająć Tusk (Macierewicz został odwołany miesiąc później)^[39]. Przed wyborami parlamentarnymi w 2019 zaapelował do kandydatów startujących z ramienia Kukiz’15 i Konfederacji o ich wycofanie się z kandydowania, a żeby tym samym mogła powstać większość parlamentarna i rząd PiS^[40].

Syn Ryszarda Sakiewicza (ur. 1932), członka Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej oraz Związku Młodzieży Socjalistycznej^[41], działacza „Solidarności” i Akcji Katolickiej. Dziadkiem Tomasza Sakiewicza był Ludwik Sakiewicz, żołnierz Legionów Polskich, obrońca Lwowa, oficer Wojska Polskiego, zginął w niemieckim obozie koncentracyjnym Auschwitz za działalność w ZWZ^[42][43]. Jego krewnym był Walerian Raba^[44][45]. Ma brata Michała^[46].

Tomasz Sakiewicz jest ojcem czworga dzieci. Z pierwszego małżeństwa ma dwie córki, Marię i Alicję. Z obecną drugą żoną, Dagny z domu Gitis, która jest lekarzem ginekologiem, ma dwóch adoptowanych synów – bliźniaków Konstantego i Mateusza^[47] (rodzicami chrzestnymi Konstantego zostali Katarzyna Gójska i Antoni Macierewicz)^[48].

W 2014 został odznaczony medalem Rady Bezpieczeństwa Narodowego i Obrony Ukrainy, ciała doradczo-społecznego przy Prezydencie Ukrainy^[49].

23 marca 2021 został odznaczony przez prezydenta Węgier Jánosa Ádera Krzyżem Kawalerskim Orderu Węgierskiego Zasługi^[50][51].

29 września 2021 w Rzymie otrzymał nagrodę „Fontane di Roma”^[52].

11 listopada 2021 został odznaczony przez marszałka województwa śląskiego Jakuba Chełstowskiego „Gwiazdą Górnośląską” za zaangażowanie się w upamiętnienie stulecia Powstań Śląskich^[53].

14 kwietnia 2023 został odznaczony Złotym Medalem Stowarzyszenia Ukraińskich Prawników „Za rozwój wolności słowa”^[54].

• Tomasz Sakiewicz: Partyzant wolnego słowa. Kraków: Wydawnictwo M, 2013. ISBN 978-83-7595-434-0.

• Blog Tomasza Sakiewicza na portalu salon24.pl
• Felietony Tomasza Sakiewicza na stronie „Gazety Polskiej”
• Felietony Tomasza Sakiewicza na stronie „Nowego Państwa”
• Felietony Tomasza Sakiewicza w portalu niezalezna.pl