Katastrofa lotu El Al 1862
 Miejsce katastrofy. | |
| Państwo | |
|---|---|
| Miejsce | |
| Data | |
| Godzina |
17:35 (UTC) |
| Rodzaj |
Zderzenie z budynkiem |
| Przyczyna |
Oderwanie się silników podczas lotu |
| Ofiary śmiertelne |
47 osób |
| Ranni |
11 osób |
| Statek powietrzny | |
| Typ | |
| Użytkownik | |
| Numer |
4X-AXG |
| Start | |
| Cel lotu | |
| Numer lotu |
1862 |
| Liczba pasażerów |
1 osoba |
| Liczba załogi |
3 osoby |
Położenie na mapie Amsterdamu  | |
Położenie na mapie Holandii  | |
Położenie na mapie Holandii Północnej  | |
 52°19′08″N 4°58′30″E/52,318889 4,975000 | |
Katastrofa lotu El Al 1862 – wydarzyła się 4 października 1992 roku w stolicy Holandii – Amsterdamie. Boeing 747-258F linii lotniczych El Al z 3-osobową załogą oraz jednym pasażerem, po oderwaniu się dwóch z czterech silników, rozbił się o budynek mieszkalny. Zginęło 47 osób (43 na ziemi), 11 doznało poważnych urazów. Samolot leciał z Amsterdamu do Tel-Awiwu. To najgorsza katastrofa lotnicza w historii Holandii.
Przebieg lotu
Samolot wystartował z lotniska Nowy Jork-JFK w Nowym Jorku i leciał na lotnisko Ben Gurion w Tel Awiwie z lądowaniem na lotnisku Amsterdam-Schiphol. Po lądowaniu na lotnisku w Amsterdamie i zatankowaniu, samolot miał ponownie wystartować o godzinie 16:30 (UTC), jednak start przesunięto o niecałą godzinę. Samolot wystartował o godzinie 17:22. Po osiągnięciu wysokości ok. 2000 metrów silnik numer 3 oderwał się od mocowań i odpadając uderzył w silnik numer 4, który również się oderwał. Oderwane silniki spadły do zatoki.
Po oderwaniu się silników piloci postanowili zawrócić na lotnisko. Jednak podczas podchodzenia do lądowania piloci stracili kontrolę nad maszyną wysuwając klapy, które z powodu oderwania się silników (piloci nie mieli o tym pojęcia) wysunęły się tylko po jednej stronie. Samolot stracił siłę nośną i o godzinie 17:35 (UTC) maszyna runęła na jedenastopiętrowy blok mieszkalny. Zginęło 47 osób, w tym 43 osoby na ziemi, 11 doznało poważnych urazów[1].
Przyczyną katastrofy było zmęczeniowe pęknięcie sworznia pylonu mocującego silnik do płata. Po raporcie komisji badającej katastrofę firma Boeing przeprojektowała sworznie, zwiększając ich wytrzymałość i ograniczającej ryzyko zmęczenia materiału. Nowe sworznie zostały zamontowane sukcesywnie we wszystkich latających maszynach.
Konsekwencje katastrofy
Samolot przewoził owoce, perfumy i części komputerów. Jednak po katastrofie podano, że jednym z ładunków było 190 litrów (około 218,5 kg) metylofosfonianu dimetylu (DMMP), który jest używany jako uniepalniacz i plastyfikator. Innym zastosowaniem DMMP może być synteza gazu bojowego – sarinu. DMMP jest substancją podwójnego zastosowania i jako taki jest wymieniony w załączniku drugim do Konwencji o zakazie broni chemicznej.
Samolot, który uległ katastrofie był wyposażony w balast z 282 kg zubożonego uranu. Część balastu uległa rozproszeniu podczas katastrofy i zapłonowi w trakcie pożaru, będącego następstwem zdarzenia. Spowodowało to rezygnację ze stosowania w nowych samolotach balastu uranowego i zastąpieniu go balastem kadmowym lub ołowianym.
Przypisy
- ↑ Accident Overview / View the complete report prepared by Netherlands Aviation Safety Board [FINAL RAPPORT on the accident with EI Al 1862 on October 4, 1992 at Amsterdam - Bijlmermeer], [w:] Lessons Learned - Transport Airplane - Accidents - Boeing 747-200F [0/4/1992 El Al 1862], Federal Aviation Administration, s. 9 [dostęp 2025-06-11] (ang.).
Bibliografia
Linki zewnętrzne
- Accident Photo Gallery: El Al Cargo 1862, AirDisaster.com [zarchiwizowane 2006-05-22] (ang.).
- cvr 781228 [online], planecrashinfo.com [dostęp 2020-06-04] (ang.). – Fragment zapisu z nagrania z wieży kontroli lotów
- Raport z wypadku, Raad voor de Luchtvaart [zarchiwizowane 2009-02-05] (ang.).