Kazimierz Tomys
 Zespół Elar w trakcie koncertu (koniec lat 60. XX wieku). Od lewej Grzegorz Zydel (perkusja), Kazimierz Tomys (gitara basowa), Waldemar Domagała (śpiew, gitara). | |
| Data i miejsce urodzenia |
17 grudnia 1945 |
|---|---|
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Aktywność |
1963–1969 |
| Powiązania |
Jerzy Czeladyn, Grzegorz Zydel, Waldemar Domagała, Wojciech Hornowicz |
| Zespoły | |
| Kolorowi (1963–1964) Widma (1964–1966) ELAR (1968–1969) | |
Kazimierz Tomys (ur. 17 grudnia 1945 w Wiosce) – polski basista rockowy i bluesowy.
Życiorys
Uczył się gry na fortepianie i gitarze. Związany był z wrocławskim środowiskiem muzycznym, gdzie grał na gitarze basowej w zespołach: Kolorowi (1963–1964), Widma (1964–1966), zaś we wrześniu 1968 roku dołączył do nowego składu grupy ELAR (już bez „5” w nazwie), który współtworzyli wraz z nim: Waldemar Domagała (śpiew, gitara, harmonijka ustna, flet[1]), Jerzy Czeladyn (gitara solowa) i Grzegorz Zydel (perkusja). Zespół nadal cieszył się powodzeniem i był nagradzany na rozmaitych imprezach muzycznych i kulturalnych[1][2]. Wraz z nim dokonał rejestracji sesji nagraniowej w PR Wrocław[2]. W dn. 20-21 lutego 1969 roku podczas eliminacji do II Festiwalu Muzycznego w Krakowie wraz z pozostałymi muzykami Elaru zajął 3. miejsce, co dało im w czerwcu tego samego roku, możliwość wystąpienia w półfinale tej imprezy obok Romualda & Romana i Paktu[3]. Kolejny sukces zespołu w tym czasie to zdobycie I nagrody za wykonanie utworu Moloch podczas Giełdy Piosenki (31 marca 1969), odbywającej się w Klubie Poligrafa przy ul. Wierzbowej[3]. Od marca 1969 roku, początkowo sporadycznie zastępowany przez Jerzego Gruszczyńskiego[3]. W maju 1969 roku zaś, zdobyli IV nagrodę w konkursie "Estrada Studencka '69" w ramach IV Festiwalu Kultury Studentów PRL w Krakowie za wykonanie utworu Moloch[3][4]. Jako basista Elaru, dokonał rejestracji sesji nagraniowej w PR Wrocław, a przynajmniej tak twierdził, red. Marek Garztecki w miesięczniku Jazz z listopada 1969 roku[2], zaś 6 listopada 1969 roku razem z Domagałą, Czeladynem i Tomysem, zarejestrował dwa nagrania studyjne zespołu na potrzeby Redakcji Muzycznej Polskiego Radia w Warszawie, a mianowicie: Moloch (sł. A. Kuryło) i Wrocławski czas (sł. R. Wojtyłło)[3][1]. W listopadzie 1969 r formacja w tym samym składzie występuje, jako jednym z czterdziestu polskich wykonawców (w tym grup rockowych) na prestiżowym I OFAB w Kaliszu[1]. W artykule o zespole, zamieszczonym w czasopiśmie Jazz z listopada 1969 roku powiedział: Chciałem grać bluesy i dodał: Mój ideał to zespół Cream[2]. ELAR zakończył działalność w lipcu 1970 roku[3].
Sprzęt
Grał na gitarze basowej marki Defil, a następnie na gitarze basowej własnej roboty. Używał wzmacniacza HORN 40, wykonanego przez Wojciecha Hornowicza.
Przypisy
- 1 2 3 4 Marek Truszkowski, Ryszard Bieniecki: OFAB - 27-30 listopada 1969, Kalisz. Kalisz: Biuro „OFAB” przy kaliskim domu Kultury, 1969.
- 1 2 3 4 [[Marek Garztecki|Marek Garztecki]]. ELAR. „Jazz”. 11 (159) (1), s. 15, listopad 1969. Warszawa: Robotnicza Spółdzielnia Wydawnicza „Prasa-Książka-Ruch”.
- 1 2 3 4 5 6 Andrzej Łabudzki: Od big-beatu do rocka: wrocławska scena muzyczna 1959–1973. Wrocław: Andrzej Łabudzki, 2023, s. 59-66. ISBN 978-83-967673-1-8.
- ↑ Jan Kawecki, Wojciech Zajac: Encyklopedia Polskiej Muzyki Rockowej - Rock 'n' roll 1959-1973. Kraków: Rock Serwis, 1995. ISBN 83-85335-25-0.
Bibliografia
- Bogusław Klimsa: Rock we Wrocławiu 1959-2000. Wrocław: Wydawnictwo c2, 2016, s. 42-43, 138, 192. ISBN 978-83-63037-19-2.