Keks

Keks

Keks – ciasto biszkoptowe lub babka piaskowa z bakaliami, pieczona w prostokątnej formie[1][2].

Keksy pieczono już w starożytnym Rzymie, w zachowanych przepisach jako składniki wymieniane są owoce granatowca, orzeszki piniowe i rodzynki, pieczone w cieście jęczmiennym. W średniowieczu dodawano także miód, przyprawy oraz owoce.

Czasami jest używane zamiennie określenie cwibak[3], które pochodzi od niem. zwieback (od zwei – dwa, zwie – dwu i backen – piec). Historycznie w Polsce zwany również kekst[4].Dawniej wypieczone ciasto przekładano warstwowo bakaliami i następnie powtórnie pieczono. Obecnie w książkach kucharskich cwibak jest utożsamiany z keksem.

Zwieback to po niemiecku suchar, czyli słodkie pieczywo pokrojone na kromki i po upieczeniu dodatkowo opiekane[5].

W „Kucharce litewskiej”[6] cwejbaczki niemieckie to sucharki. Podłużne bułeczki po upieczeniu kroi się na plastry i suszy.

Przypisy

  1. ↑ keks, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2007-12-24].
  2. ↑ „Keks angielski”.
  3. ↑ cwibak. sjp.pwn.pl.
  4. ↑ Adam Blikle, Menu cukierni A. Blikle z 1933 r., 1933.
  5. ↑ Zob. wyszukiwarka Google, hasło zwieback
  6. ↑ Wincentyna A. L Zawadzka, Kucharka litewska, Wacław Odyniec (oprac.), Olsztyn: „Pojezierze”, 1987, ISBN 83-7002-253-7, OCLC 750976855.