Ken Miles
 Ken Miles wsiada do Dolphin MKII FJ, marzec 1961 roku. | |
| Imię i nazwisko |
Ken Miles |
|---|---|
| Państwo | |
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Sukcesy | |
|
1965: 12 Hours of Sebring (drugie miejsce) | |
Kenneth Henry Jarvis Miles (ur. 1 listopada 1918 w Sutton Coldfield, zm. 17 sierpnia 1966 w Riverside) – brytyjski kierowca wyścigowy.
Życiorys
Był synem Erica Milesa i Clarice Jarvis[1]. Po nieudanej próbie ucieczki do Stanów Zjednoczonych[2] rzucił szkołę w wieku 15 lat, aby podjąć praktykę w firmie Wolseley Motors[1], która wysłała go do szkoły technicznej, aby poszerzyć jego wiedzę z zakresu budowy pojazdów[2]. Przed wybuchem wojny ścigał się na motocyklach[1].
Po wybuchu II wojny światowej wstąpił do British Army. Był instruktorem jazdy w Armii Terytorialnej[3]. 1 października 1942 roku, jako konstruktor uzbrojenia, stał się jednym z członków-założycieli Royal Electrical and Mechanical Engineers (REME), nowej formacji zmechanizowanej armii brytyjskiej[3]. W następnym roku Miles został przydzielony do warsztatów Dywizji Pancernej Gwardii, a następnie do warsztatów 29 Brygady Pancernej[3]. Wylądował w Normandii 15 czerwca 1944 roku i jeszcze tego samego roku został przydzielony do Lekkiego Oddziału Wsparcia 15/19 Pułku Huzarów Królewskich[3]. Służył w północno-zachodniej Europie do końca wojny, osiągając stopień sierżanta sztabowego[1][4]. Służył jako dowódca czołgu, a doświadczenie to miało duży wpływ na jego zamiłowanie do inżynierii. Został przeniesiony do rezerwy 1 kwietnia 1946 roku[3].
Kariera
Międzynarodową karierę w wyścigach samochodowych rozpoczął w 1955 roku od startu w 24-godzinnym wyścigu Le Mans, w którym uplasował się na 12. pozycji. W późniejszych latach Brytyjczyk pojawiał się także w stawce 12 Hours of Sebring, USAC Road Racing Championship, NASCAR Grand National oraz 24-godzinnym wyścigu Daytona.
W 1961 roku został zgłoszony do Grand Prix Stanów Zjednoczonych 1961 Formuły 1. Ostatecznie został jednak wycofany przez zespół Louise Bryden-Brown.
Jego śmierć miała miejsce dwa miesiące po wyścigu Le Mans w 1966 roku podczas testów nowego Forda J na torze Riverside International w Kalifornii. Przy prędkości 300 km/h auto wypadło z toru, Ken zginął na miejscu, a przyczyn wypadku nie udało się ustalić[5].
Wyniki w 24h Le Mans
| Rok | Klasa | Nr | Opony | Samochód | Zespół | Partnerzy | Okr. | Poz. | Klasa Poz. |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1955 | S1.5 | 41 | MG EX182 MG L4 1489cc |
 MG Cars Ltd. |
John Lockett |
249 | 12 | 5 | |
| 1965 | P+5.0 | 1 | G | Ford Mk II Ford 427 V8/90° OHV 6981cc |
 Shelby American Inc. |
 Bruce McLaren |
45 | NU | |
| 1966 | P+6.0 | 1 | G | Ford Mk II Ford 427 V8/90° OHV 6982cc |
Shelby American Inc. |
Denny Hulme |
360 | 2 | |
Wyniki w 24 Hours Daytona
| Rok | Klasa | Nr | Opony | Samochód | Zespół | Partnerzy | Okr. | Poz. | Klasa Poz. |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1966 | P+2.0 | 98 | G | Ford GT Mk II
Ford 427 V8/90° OHV 7000cc |
Shelby American Inc. |
Lloyd Ruby | 678 | 1 | 1 |
Film
Ken Miles jest bohaterem filmu Le Mans ’66 (ang. Ford v Ferrari) z 2019 roku[6]. W rolę Milesa wcielił się Christian Bale.
Bibliografia
Przypisy
- 1 2 3 4 Ken Miles: Biography. Motor Sport. [dostęp 2026-04-06]. (ang.).
- 1 2 Meghan Drummond: Who Was Ken Miles. CJ Pony Parts, 15.11.2019. [dostęp 2026-04-06]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 REME History: Ken Miles, Engineer and Driver. REME Museum. [dostęp 2026-04-06]. (ang.).
- ↑ James T. Crow: Ken Miles: An Appreciation. Road & Track, 14.11.2019. [dostęp 2026-04-06]. (ang.).
- ↑ "Le Mans '66". Osobisty konflikt i wyścig zbrojeń Forda i Ferrari. Efekt - kapitalny film [online], radiokierowcow.pl [dostęp 2023-04-26] (pol.).
- ↑ Filmweb.pl - Le Mans '66. [dostęp 2021-04-19]. (pol.).