Khamis Abakar

Khamis Abakar należał do grupy etnicznej Masalitów^[4][7]. W latach 90. odegrał istotną rolę w walkach toczących się w regionie Darfuru. W 1998 roku sformował siły bojowe w odpowiedzi na spalenie 60 wiosek należących do plemion Masalitów przez beduinów arabskich. Pełnił funkcję zastępcy szefa Ruchu Wyzwolenia Sudanu (SLM)^[4].

W 2003 roku został uwięziony przez rząd Omara al-Baszira, jednak udało mu się uciec z więzienia^[4]. W późniejszym okresie był jednym z liderów grup rebelianckich^[2]. Był związany z frakcją Ruchu Wyzwolenia Sudanu dowodzoną przez Abdela Wahida al-Nura, jednak odłączył się od niej, zakładając ruch o tej samej nazwie, który walczył z rządem centralnym w Chartumie w latach 2006–2010^[3].

Po obaleniu reżimu al-Baszira stanął na czele Sojuszu Sudańskiego, koalicji grup zbrojnych, która przystąpiła do procesu pokojowego^[3]. W październiku 2020 roku podpisał w Dżubie porozumienie pokojowe z rządem tymczasowym Sudanu^[2][3][7]. Na mocy tego porozumienia w 2021 roku został mianowany gubernatorem stanu Darfur Zachodni^[4][7].

Po wybuchu walk między Sudańskimi Siłami Zbrojnymi (SAF) a Siłami Szybkiego Wsparcia (RSF) w kwietniu 2023 roku, konflikt w Darfurze Zachodnim przybrał charakter czystek etnicznych, wymierzonych głównie w ludność Masalitów^[2][8]. 28 kwietnia 2023 roku Abakar przeżył próbę zamachu, gdy bojownicy RSF ostrzelali jego samochód^[7].

14 czerwca 2023 roku Abakar udzielił wywiadu telefonicznego stacji telewizyjnej Al Hadath^[5]. Oskarżył w nim RSF oraz sprzymierzone milicje arabskie o dokonywanie ludobójstwa w stolicy stanu, Al-Dżunajnie, oraz wezwał społeczność międzynarodową do natychmiastowej interwencji, krytykując jednocześnie armię za brak ochrony cywilów^[2][5][6].

Zaledwie kilka godzin po wywiadzie został uprowadzony przez uzbrojonych mężczyzn, z których część nosiła mundury RSF^[2][6]. Nagrania wideo opublikowane w mediach społecznościowych ukazywały moment jego zatrzymania i wprowadzenia do budynku w obecności generała RSF, Abdulrahmana Jumy^[2][5]. Tego samego dnia został zamordowany; wkrótce potem pojawiły się nagrania przedstawiające jego ciało^[4][5].

Sudańska armia oskarżyła RSF o porwanie i egzekucję gubernatora^[6]. Dowództwo RSF zaprzeczyło odpowiedzialności, twierdząc, że Abakar został zabity przez „wyjętych spod prawa” mimo prób zapewnienia mu ochrony przez siły RSF, w których areszcie przebywał^[4][5]. Biuro Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka potępiło zabójstwo, podkreślając, że Abakar znajdował się w rękach RSF, które ponosiły odpowiedzialność za jego bezpieczeństwo^[8].