Kili Pemba Sherpa

Kili Pemba Sherpa, także Kilu Pemba Sherpa – nepalski wspinacz, himalaista, Szerpa^[1][2].

Urodził się we wsi Beding, Gaurishankar Rural Municipality-9, położonej na wysokości 3690 m n.p.m. w dolinie Rolwaling, w dystrykcie Dholkha w Nepalu^[3]. Karierę himalaisty rozpoczął wiosną 1996 z japońską wyprawą na Manaslu (8163 m). Tym razem nie stanął jeszcze na szczycie. W następnych latach brał udział w wielu międzynarodowych wyprawch na ośmiotysięczniki. Na wiosnę 2002 brał udział w kolejnej japońskiej wyprawie na Manaslu. Wtedy 21 kwietnia 2002 po raz pierwszy wszedł na szczyt ośmiotysięcznika. 1 października 2002 stanął na szczycie Czo Oju (8201 m)^[4]. Wiosną 2003 brał udział w norweskiej wyprawie na Mount Everest (8848 m). Wtedy 22 maja 2003 po raz pierwszy stanął na szczycie Mount Everestu^[5]. W kolejnych wyprawach organizowanych przez himalaistów z różnych państw wchodził na szczyty ośmiotysięczników (dane z końca 2021): kilkukrotnie Mount Everestu (24 maja 2004, 16 maja 2007, 21 maja 2008^[6][7], 19 maja 2013^[8][9], 19 maja 2016^[10][11], 14 maja 2018^[12][13], 20 maja 2019^[14][15], 12 maja 2021^[16]), Czo Oju (8201 m) 1 października 2005^[17], Sziszapangmy (8027 m) jesienią 2005, Manaslu (8163 m) 27 września 2009^[18][19] i 27 września 2021^[20], Dhaulagiri (8167 m) 13 maja 2010^[21][22] i 14 maja 2011^[23][24], Lhotse (8516 m) 25 maja 2012^[25], 29 kwietnia 2018^[26][27] i 14 maja 2019^[28][29]. Wchodził również na wiele niższych szczytów: Ama Dablam (6812 m), Baruntse (7152 m), Imja Tse (6189 m), Lobuje (6119 m)^[5]. Brał udział w zimowych ekspedycjach na Lhotse w sezonach 2004/05 i 2006/07 oraz na K2 w sezonie 2019/20^[1].

Był członkiem zespołu 10 Nepalczyków, którzy jako pierwsi zdobyli K2 zimą 16 stycznia 2021 roku^[30][31][32]. Na szczyt K2 wszedł wspomagając się tlenem z butli^[33]. Zespół powstał poprzez połączenie grupy Mingma G w skład której wchodził on sam, Dawa Tenji Sherpa oraz Mingma Gyalje Sherpa, znany jako Mingma G, organizator grupy i jej dyrektor, z grupą Nirmala Purji, do których dołączył Sona Sherpa z grupy Seven Summit Treks^[31][32]. Po zniszczeniach przez wiatr założonych obozów Nepalczycy z trzech wypraw zebrali grupę 10 osób do ataku szczytowego^[34].

3 lipca 2026 wszedł na szczyt Nanga Parbat (8126 m n.p.m.) kompletując Koronę Himalajów i Karakorum przez zdobycie szczytów wszystkich 14 ośmiotysięczników.

30 lipca 2026 zginął w lawinie, która zeszła na zboczu Broad Peak (8051 m n.p.m) w Pakistanie^[3][35].

• The Himalayan Database. [dostęp 2021-02-05]. (ang.).
• Mountaineering in Nepal: Facts and figures, 2020. Kathmandu: Government of Nepal, Ministry of Culture, Tourism & Civil Aviation, Department of Tourism, May 2020. (ang.).