Kinga Nowak

Kinga Nowak
Ilustracja
K. Nowak w 2020 r.
Państwo działania

 Polska

Data i miejsce urodzenia

1977
Kraków

doktor habilitowany sztuk plastycznych
Alma Mater

ASP w Krakowie

Doktorat

2007 – sztuki piękne
ASP w Krakowie

Habilitacja

2012 – sztuki piękne
ASP w Krakowie

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

ASP w Krakowie

Wydział

Malarstwa

Stanowisko

profesor uczelni

Okres zatrudn.

od 2002

Odznaczenia
Brązowy Krzyż ZasługiBrązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Strona internetowa

Kinga Maria Nowak (ur. 1977 w Krakowie) – polska malarka, rzeźbiarka, kuratorka, doktor habilitowany sztuk plastycznych w dyscyplinie sztuki piękne, profesor uczelni Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.

Życiorys

Urodziła się w Krakowie, a wczesne lata dzieciństwa spędziła w Olkuszu[1]. Uczęszczała do II Liceum Ogólnokształcącego im. Króla Jana Sobieskiego w Krakowie. W latach 1998–99 studiowała germanistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim. Jest absolwentką Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie w 2001 roku uzyskała dyplom z wyróżnieniem w pracowni prof. Jacka Waltosia. Studiowała także w École Nationale Supérieure des Beaux-Arts w Paryżu w ramach programu Socrates-Erasmus (2000–2001) oraz stypendium rządu francuskiego (2001–2002). Laureatka Stypendium Twórczego Miasta Krakowa w (2004) i Stypendium Ministra Kultury „Młoda Polska” 2005. Współzałożycielka i członkini krakowskiego Stowarzyszenia Młodych Artystów „Kontrapost”. Doktorat uzyskała w 2007 (promotor prof. Grzegorz Bednarski), a stopień doktora habilitowanego w 2012[2]. Stypendystka Fundacji Grazella ustanowionej testamentem malarki Anny Marii Siemieńskiej dla młodych utalentowanych twórców (2010)[3]. W 2014 roku jej prace zostały opublikowane w międzynarodowym albumie 100 Painters of Tomorrow angielskiego kuratora i galerzysty Kurta Beersa, w której przedstawia on najbardziej ekscytujących malarzy początku XXI wieku. Wyboru artystów, którzy znaleźli się w publikacji, dokonało jury składające się z wybitnych postaci ze świata sztuki, m.in. Cecily Brown, Yuko Hasegawa i Suzanne Hudson. W ramach działalności dydaktycznej prowadziła zajęcia także na University of the Arts London. Od 2015 roku wraz z Michałem Bratko współtworzy przestrzeń działań artystycznych Widna. Autorka plakatu do 23. Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena w Warszawie (2019)[4]. Do 2019 r. redaktor naczelna Zeszytów naukowych Wydziału Malarstwa ASP w Krakowie[5]. Obecnie współtwórczyni i redaktorka czasopism naukowo-artystycznych Restart[6] i Elementy[7]. W 2023 jako jedna z nielicznych kobiet w historii ASP (wcześniej były to Hanna Rudzka-Cybisowa, Janina Kraupe-Świderska, Teresa Kotkowska-Rzepecka) objęła prowadzenie pracowni malarstwa na macierzystej uczelni[2][8][9]. W 2025 jej dorobek został uwzględniony w publikacji Malarstwo polskie. Od czasów najdawniejszych do współczesnych autorstwa Izabeli Winiewicz-Cybulskiej, stanowiącej przekrojowe opracowanie prezentujące sylwetki i twórczość ponad trzystu polskich artystów[10]. Pomysłodawczyni, inicjatorka i uczestniczka wystawy Wyprawy nie będzie, nagrodzonej w 2025 roku Nagrodą Specjalną Fundacji Sztuki Polskiej ING[11].

Twórczość

Twórczość Kingi Nowak obejmuje malarstwo figuratywne i abstrakcyjne, rzeźbę oraz obiekty przestrzenne. Choć zakorzeniona w tradycyjnym warsztacie malarskim, ma charakter wyraźnie eksperymentalny: artystka balansuje między figuracją a abstrakcją, między obrazem a obiektem, między pamięcią a wyobraźnią, co pozwala jej budować wielowątkowe narracje pełne symboli, metafor, złożonych znaczeń i otwartości interpretacyjnej. W swoich pracach często sięga do pamięci i historii, poruszając kwestie translokacji przedmiotów, kulturowego dziedzictwa, artefaktów i ich nowych znaczeń. Tematyka jej obrazów obejmuje dialog między przeszłością a współczesnością, ukazując relacje między człowiekiem a przedmiotem-artefaktem, co wpisuje się w wątki antropologiczne oraz pytania o tożsamość, pamięć, pochodzenie i kontekst kulturowy. Prace Kingi Nowak niosą ze sobą krytyczne odniesienia, niejednokrotnie dotykają problemów szeroko pojętego kolonializmu, migracji czy duchowej podróży, prowokując odbiorcę do refleksji nad związkami między kulturą, historią i własną tożsamością. Jej forma artystyczna cechuje się nielinearnością: artystka nie boi się zmieniać środków wyrazu i poszukiwać nowych form, zarówno w malarstwie, jak i w rzeźbie czy obiektach przestrzennych[12][13][14].

Wybrane wystawy

  • 2026
    • Najdłuższy dzień w roku – Fundacja Nowa Przestrzeń Sztuki, Hotel Bristol w Busku-Zdroju[15]
  • 2025
    • Wyprawy nie będzie – Galeria Aspekty, Warszawa (WGW+)[1]
  • 2024
  • 2023
  • 2022
    • Niespokojne dusze – Open Eyes Art Festival, Kraków
  • 2021
    • Galeria Sztuki Polskiej XX+XXI w. – Muzeum Narodowe w Krakowie
    • Dwanaście Kalendarz – Fundacja Nowa Przestrzeń Sztuki
  • 2020
  • 2019
  • 2018
    • Dramaturgia przestrzeni – MODEM Centre for Modern and Contemporary Arts, Debreczyn
    • Interakcje – Zamek Buda / Pałac Królewski, Budapeszt
  • 2017–2018
    • Artyści z Krakowa: Generacja 1970–1979 – MOCAK, Kraków
    • Całkiem możliwe – Galeria lokal 30, Warszawa
  • 2017
  • 2016
    • Formy wyobraźni – Widna Gallery, Kraków
  • 2010
    • Zbieżanka – Galeria Rybna, Lublin[23]
  • 2005
  • 2004
    • Uczulenie – Galeria Krytyków „Pokaz” Warszawa

Kolekcje

Prace Kingi Nowak znajdują się w kolekcjach:

Nagrody i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 Wyprawy nie będzie, wystawa w Galerii Aspekty — RESTARTmag [online], restartmag.art [dostęp 2025-12-10] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-10].
  2. 1 2 Nowa Nauka Polska [online], archiwum.nauka-polska.pl [dostęp 2025-12-04].
  3. ↑ Stypendia Grazelli, „Dziennik Polski”, 10 grudnia 2010 [dostęp 2025-12-10] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-10].
  4. ↑ Znamy nazwisko autora plakatu 23. Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena – Beethoven [online], beethoven.org.pl [dostęp 2025-12-10] [zarchiwizowane z adresu 2024-10-08].
  5. ↑ Zeszyty naukowe Wydziału Malarstwa ASP w Krakowie (tom III) | ARTSTORE ASP KRK [online], ARTSTORE ASP KRK [dostęp 2025-12-10] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-10].
  6. ↑ O nas — RESTARTmag [online], restartmag.art [dostęp 2025-12-10] [zarchiwizowane z adresu 2025-08-09].
  7. ↑ O nas — ELEMENTYmag [online], elementymag.art [dostęp 2025-12-10] [zarchiwizowane z adresu 2025-07-05].
  8. ↑ Kinga Nowak | Życie i twórczość | Artysta [online], Culture.pl [dostęp 2025-12-04] [zarchiwizowane z adresu 2014-11-18] (pol.).
  9. ↑ RAD-on: RAPORTY, ANALIZY, DANE [online], radon.nauka.gov.pl [dostęp 2025-12-04].
  10. ↑ Winiewicz-Cybulska 2025 ↓, s. 426.
  11. ↑ Fundacja Sztuki Polskiej ING - Nagroda Fundacji - Nagroda 2025 [online], ingart.pl [dostęp 2025-12-11] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-11].
  12. ↑ Granica pomiędzy tym, co jest abstrakcyjne a tym co może kojarzyć się z rzeczywistością, jest bardzo cienka. Rozmowa z Kingą Nowak. – Linia Prosta, „Linia Prosta”, 13 września 2024 [dostęp 2026-01-07] [zarchiwizowane z adresu 2025-10-13].
  13. ↑ Przeszłość – Wyobraźnia – Tęsknota — RESTARTmag [online], restartmag.art [dostęp 2026-01-07] [zarchiwizowane z adresu 2025-11-24].
  14. ↑ #35. Pomiędzy figuracją a abstrakcją - droga artystyczna Kingi Nowak. | Katalog Podkastów [online], www.podkasty.info [dostęp 2026-01-07] [zarchiwizowane z adresu 2024-05-18].
  15. ↑ „Nowa Przestrzeń Sztuki oraz Bristol ART & Medical SPA: Wernisaż wystawy „Najdłuższy dzień w roku” autorstwa Kingi Nowak – 20 czerwca (sobota), godzina 17:00 [online], infobusko.pl [dostęp 2026-06-22].
  16. ↑ „Equinox” Kingi Nowak w Biurze Wystaw Artystycznych w Tarnowie — SZUM [online], magazynszum.pl [dostęp 2025-12-04] [zarchiwizowane z adresu 2025-07-12].
  17. ↑ „Słońce na kartach książki” w Galerii Widna — SZUM [online], magazynszum.pl [dostęp 2025-12-04] [zarchiwizowane z adresu 2025-06-13].
  18. 1 2 Wąwel, akropolis i nekroperformens oglądany zza szyby. Krótka historia Wyspii – instalacji Kingi Nowak — SZUM [online], magazynszum.pl [dostęp 2025-12-04] [zarchiwizowane z adresu 2025-02-19].
  19. ↑ „Hot Stuff” Jana Możdżyńskiego i Kingi Nowak w Galerii Widna, „SZUM”, 15 kwietnia 2020 [dostęp 2025-12-04] [zarchiwizowane z adresu 2023-09-30].
  20. ↑ „Anamorfozy” Kingi Nowak w Muzeum Fotografii — SZUM [online], magazynszum.pl [dostęp 2025-12-04] [zarchiwizowane z adresu 2024-09-17].
  21. ↑ „Zaburzenia realności” Kingi Nowak i Anny Panek w Galerii Sztuki im. Jana Tarasina — SZUM [online], magazynszum.pl [dostęp 2025-12-04] [zarchiwizowane z adresu 2025-02-14].
  22. ↑ „Pranie” Kingi Nowak w Domu Krakowskim w Norymberdze — SZUM [online], magazynszum.pl [dostęp 2025-12-04] [zarchiwizowane z adresu 2024-08-03].
  23. ↑ Małgorzata Kitowska - Łysiak: dorobek naukowy - Leksykon - Teatr NN [online] [dostęp 2025-12-06] [zarchiwizowane z adresu 2020-10-01].
  24. ↑ Kinga Nowak - malarstwo - Galeria Nova | artinfo.pl - Portal rynku sztuki [online], artinfo.pl [dostęp 2025-12-06] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-06].
  25. 1 2 Artinfo.pl - portal rynku sztuki [online], artinfo.pl [dostęp 2026-01-07] [zarchiwizowane z adresu 2026-01-07].
  26. ↑ Bunkier Kolekcja - Bunkier Sztuki, „Bunkier Sztuki” [dostęp 2026-01-07] [zarchiwizowane z adresu 2025-02-09].
  27. ↑ Relacje przestrzenne II – abstrakcja – spotkanie z Kingą Nowak [online] [dostęp 2026-01-07] [zarchiwizowane z adresu 2026-01-07].
  28. ↑ M.P. z 2020 r. poz. 38 (ISAP)
  29. ↑ Lista laureatów Medalu Zasłużony Kulturze Gloria Artis - Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego - Portal Gov.pl [online], Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego [dostęp 2026-01-11].

Bibliografia

  • Małgorzata Kitowska-Łysiak, Kinga Nowak, [w:] Twórcy [online], Culture.pl, kwiecień 2006 [dostęp 2025-12-04] [zarchiwizowane z adresu 2021-12-06].
  • Izabela Winiewicz-Cybulska: Malarstwo polskie. Od czasów najdawniejszych do współczesnych. Warszawa: SBM, 2025, s. 426. ISBN 978-83-8348-603-1.

Linki zewnętrzne