Klasztor Walkenried

Klasztor Walkenried
Kloster Walkenried
	; Ruiny kościoła klasztornego
Państwo	Niemcy
Kraj związkowy	Dolna Saksonia
Miejscowość	Walkenried
Kościół	rzymskokatolicki; (1127–1546); ewangelicki (1546–1648)
Rodzaj klasztoru	Opactwo
Właściciel	Cystersi
Założyciel klasztoru	grafina Adelheid
Styl	gotyk
Data budowy	1127
Data zamknięcia	1648
	Położenie na mapie Dolnej Saksonii Klasztor Walkenried
	Położenie na mapie Niemiec Klasztor Walkenried
	51°34′59″N 10°37′09″E/51,583056 10,619167

Klasztor Walkenried (niem. Kloster Walkenried) – dawne opactwo cystersów znajdujące się w niemieckiej gminie Walkenried.

Historia

Klasztor został założony w 1127 roku przez grafinę Adelheid^[1]. Na jego lokalizację wybrano teren zniszczonego w 1074 roku zamku Sachsenstein, a mnichów sprowadzono z opactwa Kamp w 1129 roku^[2]. Był to trzeci klasztor cysterski na terenie dzisiejszych Niemiec. W 1132 roku założenie opactwa zatwierdził cesarz Lotar III, a w 1137 roku konsekrowano kościół klasztorny. W 1209 roku rozpoczęto przebudowę świątyni w stylu gotyckim, którą wspomógł finansowo cesarz Otto IV. Około 1220 roku wzniesiono kaplicę szpitalną^[1]. W 1253 roku we wciąż nieukończonym kościele odprawiono pierwsze nabożeństwo^[2], a w 1290 roku konsekrowano świątynię. Około 1330 roku ukończono budowę krużganków^[1].

Klasztor został splądrowany w 1525 roku, podczas wojny chłopskiej w Niemczech. Mnisi uciekli z placówki, a rewolucjoniści zburzyli wieżę kościoła. W 1546 roku nieliczni pozostali zakonnicy przeszli na luteranizm. W 1556 roku założono tu szkołę łacińską. W 1570 roku nabożeństwa przeniesiono ze zniszczonego kościoła do kapitularza^[1], który przekształcono w ewangelicki kościół parafialny^[3]. W 1578 roku zmarł ostatni protestancki opat, a opiekę nad klasztorem objął graf von Honstein. W 1593 roku biskup Halberstadt przekazał zabudowania klasztorne książętom Brunszwiku i Lüneburga^[1].

Klasztor ponownie splądrowano w 1626 roku, podczas wojny trzydziestoletniej. W 1629 roku cystersi z klasztoru Kaisheim przejęli placówkę i rozpoczęli próbę jej reaktywacji, lecz w 1631 roku uciekli przed wojskami szwedzkimi. W 1636 roku ponownie otwarto protestancką szkołę klasztorną^[1], która funkcjonowała do 1668 roku^[2]. Opactwo oficjalnie zlikwidowano w 1648 roku. W następnych latach jego zabudowania służyły jako źródło materiałów budowlanych^[1].

W 1817 roku zabroniono dalszej rozbiórki kompleksu, a w 1834 roku rozpoczęto odbudowę kapitularza. W 1863 roku rozebrano budynki gospodarcze wzniesione na terenie dawnego klasztoru, a pod koniec XIX wieku wyremontowano kościół w dawnym kapitularzu. W 1902 roku zawaliły się ruiny prezbiterium świątyni. Podczas prac archeologicznych w 1911 roku odkryto pozostałości romańskiego kościoła. W 1957 roku kapitularz ponownie wyremontowano. W 1972 roku rozebrano grożące zawaleniem pozostałości gotyckiego prezbiterium. W 1977 roku władze powiatu Osterode am Harz rozpoczęły prace renowacyjne, a w 1989 roku odbudowano rozebrane fragmenty prezbiterium. W lipcu 2006 otwarto tu Muzeum Cystersów^[1].