Knut Ipsen

Knut Ipsen
Data i miejsce urodzenia

9 czerwca 1935
Hamburg

Data i miejsce śmierci

17 marca 2022
Bochum

profesor nauk prawnych
Specjalność: prawo międzynarodowe
Alma Mater

Uniwersytet Chrystiana Albrechta w Kilonii

Doktorat

1967

Habilitacja

1973

Doktor honoris causa
Uniwersytet Jagielloński – 1986
Uniwersytet Wrocławski – 15 listopada 1994
Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Uniwersytet Chrystiana Albrechta w Kilonii
Ruhr-Universität Bochum
Uniwersytet Europejski Viadrina we Frankfurcie nad Odrą

Rektor Europejskiego Uniwersytetu Viadrina
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Zasługi RP

Knut Ipsen (ur. 9 czerwca 1935 w Hamburgu, zm. 17 marca 2022[1] w Bochum) – niemiecki prawnik, ekspert w dziedzinie prawa międzynarodowego publicznego.

Życiorys

W latach 1959–1962 studiował prawo na Uniwersytecie Chrystiana Albrechta w Kilonii, gdzie rozpoczął swoją karierę zawodową. W macierzystej uczelni uzyskał etat asystenta (1963). W latach 1964–1967 odbył aplikację adwokacką w Szlezwiku-Holsztynie. W 1967 obronił doktorat, w 1973 habilitował się z zakresu prawa międzynarodowego publicznego, został mianowany docentem i objął Katedrę Prawa Międzynarodowego Publicznego (1973–1974). W latach 1974–2000 profesor Ruhr-Universität Bochum. Był prorektorem (1977–1979) i rektorem (1979–1989) tego Uniwersytetu. W 1988 założył Instytut Prawa Pokojowego i Międzynarodowego Prawa Humanitarnego na RUB i był członkiem dyrekcji Instytutu Prawa Górniczego i Energetycznego oraz Instytutu Badań nad Niemcami[2]. W latach 1991–1993 rektor-założyciel Uniwersytetu Europejskiego Viadrina we Frankfurcie nad Odrą[3].

Był członkiem różnych instytucji naukowych i społeczno-politycznych, m.in. Komitetu Mediacyjnego Niemieckiej Służby Rozwoju, Niemieckiego Czerwonego Krzyża (w latach 1994–2003 prezydent), Stowarzyszenia Niemieckich Naukowców i Stałego Trybunału Arbitrażowego w Hadze[2].

Knut Ipsen był żonaty od 1963 i miał dwoje dzieci. Młodszy brat Jörn Ipsen (ur. 1944) jest ekspertem prawa konstytucyjnego.

Wybór dzieł

  • Knut Ipsen, Christian Raap, Torsten Stein: Wehrrecht und Friedenssicherung. Luchterhand Verlag, Neuwied 1999, ISBN 3-472-03023-2.
  • Knut Ipsen: Völkerrecht. 5. Auflage. Verlag C.H. Beck, München 2004, ISBN 3-406-49636-9.

Odznaczenia i wyróżnienia

Źródło:[2].

Przypisy

  1. ↑ Traueranzeigen von Knut Ipsen | WAZ.Trauer.de. waz.trauer.de. [dostęp 2022-03-27]. (niem.).
  2. 1 2 3 The RUB and IFHV mourn Knut Ipsen [online], IFHV [dostęp 2026-01-26].
  3. 1 2 Knut Ipsen na stronie Uniwersytetu Wrocławskiego
  4. ↑ Administrator strony UAM, Lista nagród przyznawanych przez UAM - Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu [online], amu.edu.pl [dostęp 2026-01-26].
  5. ↑ Laureaci Nagrody Księżnej Jadwigi Śląskiej 2009. „Przegląd Uniwersytecki”. Nr 11 (162), s. 12, listopad 2009. Wrocław: Uniwersytet Wrocławski. ISSN 1425-798X. [dostęp 2026-01-26].

Linki zewnętrzne