Kochaniszki

Kochaniszki
Коханішкі
Państwo

 Białoruś

Obwód

 witebski

Rejon

brasławski

Sielsowiet

Mieżany

Populacja

 

• liczba ludności

9 (2009)

Położenie na mapie obwodu witebskiego
Mapa konturowa obwodu witebskiego, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Kochaniszki”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Kochaniszki”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., blisko górnej krawiędzi po prawej znajduje się punkt z opisem „Kochaniszki”
Ziemia55°39′43″N 26°55′46″E/55,661944 26,929444

Kochaniszki (biał. Коханішкі; ros. Коханишки) – wieś na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie brasławskim, w sielsowiecie Mieżany.

Historia

W czasach zaborów w gminie Brasław, w powiecie nowoaleksandrowskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego[1].

W dwudziestoleciu międzywojennym wieś leżała w Polsce, w województwie nowogródzkim (od 1926 w województwie wileńskim), w powiecie brasławskim, w gminie Brasław[2][3.1].

Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało wieś 76 osób, wszystkie były wyznania rzymskokatolickiego. Jednocześnie 67 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową a 9 białoruską. Było tu 18 budynków mieszkalnych[2]. W 1931 w 19 domach zamieszkiwało 106 osób[3.2].

Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w Brasławiu. Podlegała pod Sąd Grodzki w Brasławiu i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Brasławiu[4].

Przypisy

  1. ↑ wieś Kochaniszki na mapie (rejon brasławski, obwód witebski) [online], www.radzima.net [dostęp 2023-12-21].
  2. 1 2 Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych., t. 7, część 2, 1924, s. 3.
  3. Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938.
    1. ↑ S. 3.
    2. ↑ S. 4.
  4. ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 723.