Konstytucja Indii

B.R. Ambedkar, przewodniczący komisji przygotowującej projekt konstytucji na znaczku pocztowym Indii.
Preambuła indyjskiej konstytucji

Konstytucja Indii (ang. The Constitution of India, hind. भारतीय संविधान, trl. Bhāratīya Samvidhān) – ustawa zasadnicza Indii. Zawiera podstawowe zasady ustroju politycznego Indii, strukturę głównych organów państwowych, a także podstawowe prawa i wolności obywatelskie.

Została uchwalona przez Zgromadzenie Konstytucyjne 26 listopada 1949 roku i weszła w życie 26 stycznia 1950 roku[1.1]. Oryginał napisany był w języku angielskim[2].

W preambule Indie określone są jako suwerenna, socjalistyczna, świecka republika demokratyczna. Ta wersja została ustalona 42 poprawką do konstytucji z 28 sierpnia 1976 roku. Pod względem ustroju politycznego, Indie są krajem federalnym z systemem parlamentarno-prezydenckim i z dwuizbowym parlamentem[3.1].

Największy wpływ na kształt konstytucji miał ustrój polityczny Wielkiej Brytanii. Jej twórcy czerpali również z doświadczenia konstytucyjnego Stanów Zjednoczonych, Kanady i Irlandii[3.2] a także konstytucji weimarskiej i austriackiej. Część późniejszych poprawek powstała w oparciu o konstytucję ZSRR z 1936 roku[4].

Jest to najdłuższa z konstytucji państwowych[1.2]. Składa się z 24 części zawierających 345 artykułów, oraz 12 załączników.

Przypisy

  1. Brij Kishore Sharma: Introduction to the Constitution of India. PHI Learning Pvt. Ltd., 2007. ISBN 81-203-3246-6.
    1. ↑ S. 26.
    2. ↑ S. 27.
  2. ↑ Peri Bhaskararao. English in Contemporary India. „ABD”, s. 5, 2002.
  3. Robert L. Maddex: Constitutions of the World. Washington D.C.: CQ Press, 2008. ISBN 978-087289-556-0.
    1. ↑ S. 205.
    2. ↑ S. 206.
  4. ↑ MINISTERSTWO SPRAW ZAGRANICZNYCH. Informator ekonomiczny o krajach świata. Indie (dostęp 2011-9-14)

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.