Kornwalit
 Kryształki kornwalitu | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Cu5[(OH)2/AsO4]2 |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
4,5−5 |
| Przełam |
muszlowy, nierówny/nieregularny[1] |
| Łupliwość |
nie wykazuje |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
4−4,1 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
intensywnie zielona |
| Rysa |
zielona |
| Połysk |
szklisty, półszklisty, woskowy, tłusty, żywiczny[1] |
| Współczynnik załamania |
1,810−1,880 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,050[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.BD.05[1] |
Kornwalit − (zasadowy arsenian miedzi), rzadki minerał wietrzenia złóż zawierających jednocześnie miedź i arsen. Często występuje z oliwenitem i agardytem. Jego nazwa pochodzi od Kornwalii, gdzie został znaleziony.
Wygląd
Kornwalit tworzy intensywnie zielone, kruche kryształy o szklistym połysku. Występuje w kulistych lub promienistych skupieniach złożonych z włóknistych bądź igiełkowatych kryształków. Czasem tworzy skupienia nerkowate oraz ziemiste naskorupienia. Towarzyszą mu najczęściej oliwenit, kwarc, malachit, azuryt, baryt, chryzokola oraz konichalcyt[1].
Minerały podobne
Promieniście wykształcony kornwalit łatwo można pomylić z pseudomalachitem, jednak ten nigdy nie występuje z agardytem i oliwenitem. Także malachit można pomylić z kornwalitem, ale malachit burzy z kwasami wydzielając CO2. Kryształy libethenitu mają formę podobną do ośmiościanów lub krótkich słupków i różnią się od pojedynczych kryształów kornwalitu.
Przypisy
Bibliografia
- Helga Hofmann: Minerały Leksykon przyrodniczy. Warszawa: Bauer-Weltbild Media Sp.z o.o, 2001, s. 62. ISBN 83-88729-76-4.