Kos (wyspa)

Kos
Κως
Ilustracja
Kos – widok na port
Państwo

 Grecja

Akwen

Morze Egejskie

Archipelag

Dodekanez

Powierzchnia

290 km²

Najwyższy punkt

843 m n.p.m.

Populacja 
• liczba ludności
• gęstość


26 000
90 os./km²

Położenie na mapie Grecji
Mapa konturowa Grecji, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Kos”
Ziemia36°50′16,33″N 27°09′39,42″E/36,837870 27,160950

Kos (gr. Κως Kṓs, tur. İstanköy) – wyspa w Grecji w archipelagu Sporad Południowych (Dodekanez) na Morzu Egejskim, u wybrzeża Turcji.

Geografia

Przynależna do administracji zdecentralizowanej Wyspy Egejskie, do regionu Wyspy Egejskie Południowe, jednostki regionalnej Kos i gminy Kos.

  • Rozmiary: 50 km x 10 km
  • Powierzchnia: ok. 290 km²
  • Długość linii brzegowej: 112 km
  • Ludność: 26 000
  • Najwyższy szczyt: Dikeos – 843 m n.p.m.

Informacje ogólne

Wyspa podzielona jest na trzy gminy: największą i najstarszą gminę Kos, gminę Heraklides i gminę Dikeos. Największe miasto również nosi nazwę Kos i jest lokalnym centrum turystycznym i kulturalnym, ze znaczną liczbą hoteli i restauracji, a także z nocnymi klubami. Znajduje się tam również główny port wyspy. U jego wejścia wznosi się twierdza zbudowana w 1315 przez rycerzy joannitów. Niedaleko miasta położony jest międzynarodowy port lotniczy Kos im. Hipokratesa (ngr. Κρατικός Αερολιμένας Κω, Ιπποκράτης). Kos słynie z długich piaszczystych plaż (szczególnie na północy wyspy – okolice Tigaki) oraz odizolowanych wiosek.

W starożytności wyspa znana była z ożywionego ośrodka kultu Asklepiosa, a uważany za ojca medycyny Hipokrates urodził się tam ok. 460 r. p.n.e. i przy okręgu świątynnym tego bóstwa stworzył później sławną szkołę medyczną. Tradycje te upamiętnia rosnący w samym centrum miasta platan zwany „Drzewem Hipokratesa”, pod którym miał on według tradycji nauczać. W mieście znajduje się także Międzynarodowy Instytut oraz Muzeum Hipokratesa z położonymi opodal ruinami asklepiejonu.

Ważniejsze obiekty historyczne
  • świątynia Afrodyty
  • świątynia Herkulesa
  • meczet Hasana Paszy
  • Casa Romana
  • świątynia Dionizosa
  • odeon
  • asklepiejon[1]

Historia

Wyspa została skolonizowana w II tysiącleciu p.n.e. przez Achajów, następnie w XI wieku p.n.e. przez Dorów. Dorowie zorganizowali Federację Ateńską, która dwukrotnie oparła się najazdom Persów. Miasto Kos zostało zbudowane w roku 366 p.n.e. Wyspa została następnie wcielona do rzymskiego imperium, a następnie cesarstwa bizantyjskiego. W roku 1302 została zajęta przez Wenecjan, którzy następnie sprzedali ją w 1314 joannitom. Ponad dwieście lat później, 6 stycznia 1523 Kos została podbita przez Turków. Panowanie Turcji trwało 400 lat, do wojny włosko-tureckiej, w wyniku której w 1912 roku Kos przeszła we władanie Włochów. Po kapitulacji Włoch w 1943 roku, po bitwie o Kos wyspa została zajęta przez Niemców, od roku 1945 przejściowo pozostawała protektoratem Wielkiej Brytanii, a ostatecznie w 1947 została przekazana Grecji.

Gospodarka

Ukształtowanie fizyczne wyspy obejmuje zarówno uprawne niziny, jak i nieużyteczne rolniczo wyżyny. Gospodarka Kos bazuje na wpływach z turystyki. Do innych dochodowych gałęzi gospodarki należy uprawa zbóż (pszenicy, kukurydzy), tytoniu, oliwek, winorośli, figowców, migdałowców i warzyw (pomidorów, sałaty). Na wyspie znajdują się gorące źródła mineralne[2].

Religia

Na wyspie dominuje greckie prawosławie, które wyznaje 97% mieszkańców. Katolicy stanowią około 0,4% mieszkańców. Kos posiada jedną z czterech katedr Dodekanezu. Na wyspie znajduje się również kościół katolicki pod opieką franciszkanów z Rodos. Wspólnota muzułmańska posiada własny meczet. Władze odrestaurowały miejscową synagogę, chociaż w czasie II wojny światowej wspólnota żydowska na Kos przestała istnieć. W budynku, w którym zachowały się żydowskie symbole religijne, odbywają się koncerty. Na wyspie działają również Świadkowie Jehowy posiadający Salę Królestwa, z której korzystają zbory: greckojęzyczny, albańskojęzyczny oraz grupa bułgarskojęzyczna[3].

Wyspa Kos
Ulica w centrum miasta Kos
Drzewo Hipokratesa
Zamek Joannitów
Ratusz
Rynek
Ruiny
Teatr
Starożytność miesza się ze współczesnością
Wszechobecne koty

Przypisy

  1. ↑ Antoinette Kalleya-Gad: Kos. Ateny: 1998.
  2. ↑ Kos, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2021-04-05].
  3. ↑ Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2015-08-14].

Linki zewnętrzne