Kosmische Musik

Kosmische Musik
Rok powstania

1973

Założyciel

Rolf-Ulrich Kaiser

Dystrybucja

Metronome Musik GmbH

Gatunki

Krautrock, szkoła berlińska

Siedziba

Berlin Zachodni

Kraj pochodzenia

Niemcy

Kosmische Musik – niemiecka wytwórnia płytowa założona w 1973 roku w Berlinie Zachodnim przez Rolfa-Ulricha Kaisera jako filia jego wytwórni Ohr. Pierwsze płyty wydała pod szyldem Die Kosmischen Kuriere. We Francji działała pod nazwą Cosmic Couriers/Cosmic Music. Funkcjonowała do 1975 roku. Wydawała albumy takich wykonawców niemieckiej muzyki elektronicznej i eksperymentalnej jak: Ash Ra Tempel, Klaus Schulze, Popol Vuh, Wallenstein, The Cosmic Jokers i innych.

Historia

Die Kosmischen Kuriere

W 1969 roku Rolf-Ulrich Kaiser założył w Berlinie, z pomocą miejscowego wydawcy muzycznego Petera Meisela, Ohr, pierwszą niezależną niemiecką wytwórnię rockową[1]. Była ona filią Metronome Musik GmbH (niemieckiego oddziału szwedzkiej wytwórni Metronome)[2], której dyrektorem wykonawczym był Meisel[3]. Ohr zaczęła wydawać rodzimą niemiecką muzykę, która wykraczała poza konserwatywną tradycję spod znaku Schlager. Nagrywane zespoły proponowały własny rodzaj muzyki eksperymentalnej, niektóre z nich śpiewały po niemiecku, tworząc w ten sposób rodzaj niemieckiej sceny undergroundowej. Kaiser pełnił również funkcję menedżera niektórych zespołów, co w tamtym czasie było nielegalne w Niemczech[1]. Ohr dała początek wytwórniom Die Kosmischen Kuriere i Kosmische Musik[3].

Latem 1972 roku Kaiser w Sinus Studio w Bernie nagrywał swój debiutancki album Seven Up z Timothym Learym, zwolennikiem LSD, dla Die Kosmischen Kuriere. Jeden z uczestników sesji wspominał, że tak zwana „Electric Water” – narkotyczny napój – była podawana z butelki po napoju gazowanym Seven Up. Kaiser nieustannie próbował przekonywać swoich muzyków, że „muzyka kosmiczna” może w ogóle powstać tylko pod wpływem narkotyków. Dlatego na przykład podczas produkcji płyty Lord Krishna von Goloka rozdawał muzykom darmowe LSD[4]. Aby zebrać materiał muzyczny dla Die Kosmischen Kuriere, Kaiser zaangażował różnych artystów z Ohr: Manuela Göttschinga, Hartmuta Enkego, inżyniera dźwięku i pianistę Dietera Dierksa, Jürgena Dollasego, Klausa Schulzego i perkusistę Haralda Grosskopfa. Oficjalnie nagrali dwie płyty: Tarot oraz Lord Krishna von Goloka (obie w 1973 roku). Po powrocie do Berlina, po głębokich przeżyciach psychologicznych, muzycy grali razem w studiu Dietera Dierksa od lutego do maja 1973 roku, ale efekt nie do końca ich satysfakcjonował. Kaiser nie informując muzyków ani nie nawiązując z nimi kontaktu, postanowił z pomocą Gille Lettmann zremiksować taśmy i wydać je pod nazwą The Cosmic Jokers. W ten sposób powstało pięć albumów[5].

Dyskografia

Lista według źródła[6]

Rok Album Wykonawca Nr kat.
1973 Seven Up Timothy Leary i Ash Ra Tempel KK 58.001
Lord Krishna von Goloka Sergius Golowin KK 58.002
Tarot Walter Wegmüller KK 58.003

Kosmische Musik

Pierwszym albumem Kosmische Musik był wydany w 1973 roku album duetu Witthüser & Westrupp – Live *68–*73, a ostatnim – Einsjäger & Siebenjäger zespołu Popol Vuh z roku 1975.

Dyskografia

Lista według źródła[7]

Rok Album Wykonawca Nr kat.
1973 Live *68–*73 Witthüser & Westrupp KM 2/58.004
Cyborg Klaus Schulze KM 2/58.005
Cosmic Century Wallenstein KM 58.006
Starring Rosi Ash Ra Tempel KM 58.007
Seligpreisung[a] Popol Vuh KM 58.009
1974
The Cosmic Jokers The Cosmic Jokers KM 58.008
Galactic Supermarket Galactic Supermarket KM 58.010
Sci Fi Party (Unser Flug Durch Die Kosmische Musik) różni artyści KM 58.011
Gilles Zeitschiff Sternenmädchen KM 58.012
Planeten Sit-In The Cosmic Jokers & Sternenmädchen KM 58.013
1975
Stories, Songs & Symphonies The Symphonic Rock Orchestra Wallenstein KM 58.014
Ash Ra Tempel VI: Inventions For Electric Guitar Ash Ra Tempel, Manuel Göttsching KM 58.015
Dreamlab Mythos KM 58.016
Einsjäger & Siebenjäger[8] Popol Vuh KM 58.017

Spór prawny

W 1973 roku kilka zespołów wszczęło postępowanie sądowe przeciwko Ohr z powodu niejasności umownych i niezapłaconych tantiem. Ta seria pozwów została podchwycona przez niemiecką prasę muzyczną, która z kolei zaatakowała Kaisera za jego powiązania z Timothym Learym. W rezultacie reputacja i wiarygodność Kaisera zostały poważnie nadszarpnięte. W 1975 roku działalność Ohr i Kosmischen Kuriere oraz partnerskich wytwórni Ohr: Pilz i Pop Import upadła z powodu problemów prawnych, a on zakończył wszelką działalność artystyczną i biznesową[5][3].

Uwagi

  1. ↑ Na płycie wydrukowany jest rok 1974.

Przypisy

  1. 1 2 Archie Patterson: The Mythos of Rolf-Ulrich Kaiser. Eurorock.com. [dostęp 2026-01-22]. (ang.).
  2. ↑ Brain Records. eclipsed.de. [dostęp 2026-01-22]. (niem.).
  3. 1 2 3 Rough Trade: OHR. roughtrade.com. [dostęp 2026-01-22]. (ang.).
  4. ↑ Prinzip der Freude. Der Spiegel. [dostęp 2026-01-22]. (niem.).
  5. 1 2 Eric Deshayes: Rolf-Ulrich Kaiser, Prophet der kosmischen Musik. detlev-mahnert.de. [dostęp 2026-01-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-12-29)]. (niem.).
  6. ↑ Kosmischen-Kuriere. Discogs. [dostęp 2026-01-23]. (ang.).
  7. ↑ Kosmische Musik. Discogs. [dostęp 2026-01-23]. (ang.).
  8. ↑ Popol Vuh – Einsjäger & Siebenjäger. Discogs. [dostęp 2026-01-22]. (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.