Koszary w Chełmie

Koszary w Chełmie
Państwo

 Polska

Województwo

 lubelskie

Miejscowość

Chełm

Typ budynku

koszary

Pierwszy właściciel

Armia carska

Kolejni właściciele

Wojsko Polskie (II RP)
ludowe Wojsko Polskie

Obecny właściciel

Siły Zbrojne RP

Położenie na mapie Chełma
Mapa konturowa Chełma, po lewej znajduje się punkt z opisem „Koszary w Chełmie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko prawej krawiędzi nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Koszary w Chełmie”
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa konturowa województwa lubelskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Koszary w Chełmie”
Ziemia51°08′20,69″N 23°26′53,74″E/51,139080 23,448260

Koszary w Chełmie – kompleksy koszarowe znajdujące się na terenie garnizonu Chełm.

Charakterystyka

Na terenie garnizonu chełmskiego funkcjonuje kilka kompleksów koszarowych. Jednym z nich są byłe carskie „koszary piechoty” położone na zachodnich przedmieściach Chełma w kwartale dzisiejszych ulic Lubelskiej 139 i Trubakowskiej 2–4[1].

Po odzyskaniu niepodległości koszary przejęło Wojsko Polskie. Ich pojemność oceniono na 4480 ludzi i 668 koni. Od października 1920 do maja 1922 cześć koszar zajmował 1 pułk szwoleżerów[2]. W październiku 1921 w koszarach zaczęto formować „pokojowy” 2 pułk artylerii ciężkiej, a we wrześniu 1922 przybył do nich 7 pułk piechoty Legionów. Te dwie jednostki stały się ostatecznymi gospodarzami koszar do września 1939[3].

Do dziś (2019) koszary w Chełmie zachowały się w dobrym stanie. W kompleksie przy ul. Lubelskiej 139 kwateruje batalion zmechanizowany i dywizjon artylerii samobieżnej 19 Brygady Zmechanizowanej. Kompleks przy ul. Trubakowskiej 2–4 zajmuje Nadbużański Oddział Straży Granicznej. Część obiektów przeznaczona została na potrzeby cywilnej służby zdrowia, część pełni funkcje mieszkalne, a niektóre budynki są nieużytkowane[4].

Przypisy

Bibliografia

  • Szymon Kucharski, Juliusz Tym: 1 pułk szwoleżerów. T. 12. Warszawa: Edipresse Polska S.A., 2019, seria: Wielka Księga Kawalerii Polskiej 1918–1939. Odznaki kawalerii. ISBN 978-83-8164-151-7.