Kroszyn
 | |
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Rejon | |
| Sielsowiet | |
| Populacja (2009) |
|
| • liczba ludności |
730 |
| Nr kierunkowy |
+375 163 |
| Kod pocztowy |
225362 |
Położenie na mapie obwodu brzeskiego  | |
Położenie na mapie Białorusi  | |
 53°11′57″N 26°09′16″E/53,199167 26,154444 | |
Kroszyn (biał. Крошын, Kroszyn; ros. Крошин, Kroszyn) – agromiasteczko (dawniej miasteczko) na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie baranowickim. Położony jest na prawym brzegu rzeki Szczary, lewym dopływie Niemna. 730 mieszkańców (2010), 266 gospodarstw domowych (2005). Siedziba parafii prawosławnej (pw. św. Pantelejmona)[1] i rzymskokatolickiej (pw. Bożego Ciała).
Znajdują się tu cerkiew, kościół oraz przystanek kolejowy Kroszyn na linii Moskwa – Mińsk – Brześć.
Historia
W średniowieczu Kroszyn był siedzibą rodową książąt Kroszyńskich[2].
Wieś magnacka położona była w końcu XVIII wieku w powiecie nowogródzkim województwa nowogródzkiego[3].
W XIX i w początkach XX w. położony był w Rosji, w guberni mińskiej, w powiecie nowogródzkim, w gminie Stołowicze[4].
W II Rzeczypospolitej w woj. nowogródzkim, w powiecie baranowickim. Należał do gminy Stołowicze[5]. W 1921 miejscowość liczyła:
- miasteczko – 411 mieszkańców, zamieszkałych w 77 budynkach, w tym 385 Polaków, 21 Białorusinów, 4 Żydów i 1 osobę innej narodowości[a]. 381 mieszkańców było wyznania rzymskokatolickiego, 18 mojżeszowego i 12 prawosławnego
- folwark – 20 mieszkańców, zamieszkałych w 1 budynku, w tym 18 Polaków i 2 Białorusinów. 18 mieszkańców było wyznania rzymskokatolickiego i 2 prawosławnego[6].
Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.
Urodzeni w Kroszynie
- Mikołaj Szyszłowski – polski działacz niepodległościowy, porucznik Legionów Polskich, kawaler Orderu Virtuti Militari[7].
Uwagi
- ↑ Innej niż polska, białoruska, niemiecka i żydowska. Wśród osób innych narodowości zamieszkujących gminę Stołowicze było 4 Rosjan, 1 Litwin i 1 Ukrainiec. Skorowidz nie wyszczególnia narodowości osób z grupy inne z podziałem na miejscowości.
Przypisy
- ↑ Барановичское благочиние → 12. Приход храма Святого Великомученика и Целителя Пантелеимона а.г.Крошин Барановичского района. pinskeparh.by. [dostęp 2020-12-30]. (ros.).
- ↑ J. Wolff Kniaziowie litewsko-ruscy od końca czternastego wieku, Warszawa 1895 (reprint Warszawa 1994).
- ↑ Вялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 99.
- ↑ Kroszyn, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska, Warszawa 1902, s. 168.
- ↑ Główny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej – podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933
- ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom VII – Część I – Województwo Nowogródzkie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1923
- ↑ Piotr Bauer, Bogusław Polak (red.), Kawalerowie Virtuti Militari: 1792-1945: słownik biograficzny, Wyd. 1, Koszalin: Wydawn. Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej, 1991, ISBN 978-83-900510-0-0 [dostęp 2025-11-18].