Krzysztof Krowacki

Krzysztof Krowacki

Data urodzenia	19 lipca 1939
Zawód, zajęcie	ekonomista, dyplomata, urzędnik państwowy
Stanowisko	wiceminister finansów (1992–1995)
Odznaczenia

Krzysztof Aleksander Krowacki (ur. 19 lipca 1939^[1]) – polski ekonomista, dyplomata i urzędnik państwowy, w latach 1992–1995 podsekretarz stanu w Ministerstwie Finansów.

Syn Stanisława. Od 1961 do 1965 należał do Związku Młodzieży Socjalistycznej^[2]. W latach 1966–1969 był oddelegowany do pracy w Zarządzie Głównym ZMS na stanowiskach od instruktora do zastępcy kierownika Wydziału Młodzieży Robotniczej^[2]. Ukończył studia wyższe na Wydziale Energetyki i Lotnictwa Politechniki Warszawskiej, obronił doktorat^[3]. W 1965 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej^[2]. W latach 1969–1977 był pracownikiem Wydziału Przemysłu w Komitecie Warszawskim PZPR na stanowiskach od instruktora do zastępcy kierownika wydziału^[2]. W latach 1973–1975 studiował w Wieczorowym Studium Podyplomowym Pracowników Aparatu Partyjnego w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR, a w 1977 ukończył Podyplomowe Studium Służby Zagranicznej tej uczelni^[2]. Był funkcjonariuszem Milicji Obywatelskiej^[1]. W 1977 przeszedł do pracy w Ministerstwie Handlu Zagranicznego, a od 1977 do 1981 był attaché ekonomicznym w Biurze Radcy Handlowego w Londynie^[2]. Od 1978 do 1980 pełnił funkcję I sekretarza OOP PZPR przy tej placówce^[2]. Od grudnia 1981 był zatrudniony jako starszy specjalista w Departamencie Zagranicznym Ministerstwa Finansów, a następnie został doradcą ministra w tym resorcie^[2]. Na przełomie lat 80. i 90. radcą finansowym w Ambasadzie PRL w Waszyngtonie^[4][5] (uczestniczył m.in. w negocjacjach z Jeffreyem Sachsem^[6]). Od 31 grudnia 1992 do 10 lutego 1995 pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów w rządzie Hanny Suchockiej, a następnie rządzie Waldemara Pawlaka odpowiedzialnego m.in. za negocjacje redukcji polskiego zadłużenia^[7]. W 1995 został dyrektorem środkowoeuropejskiego oddziału Bank of America Merrill Lynch w Warszawie^[3]. Jego nazwisko pojawiło się w publikacji Resortowe dzieci. Biznes autorstwa Doroty Kani, Jerzego Targalskiego i Macieja Marosza^[8].

W 2013 otrzymał odznakę honorową „Za Zasługi dla Finansów Publicznych Rzeczypospolitej Polskiej”^[9]. Uznany VIP-em roku 1994 przez tygodnik „Życie Gospodarcze”^[10].