Kuchary (gmina)

Kuchary
gmina wiejska
do 18??
Ilustracja
Państwo

 Królestwo Polskie

Gubernia

gubernia płocka

Powiat

płoński

Siedziba

Kuchary

Populacja (1867)
• liczba ludności


2264

Szczegółowy podział administracyjny
Liczba miejscowości

20

Położenie na mapie Guberni Królestwa Polskiego (1904)
Mapa konturowa Guberni Królestwa Polskiego (1904), w centrum znajduje się punkt z opisem „Kuchary”
Ziemia52°40′N 20°31′E/52,667500 20,511389

Kuchary – dawna gmina wiejska istniejąca w XIX wieku w guberni płockiej. Siedzibą władz gminy były Kuchary.

Za Królestwa Polskiego gmina Kuchary należała do powiatu płońskiego w guberni płockiej[1][2]. W 1867 roku liczyła 2264 mieszkańców w 173 domostwach w 20 wsiach[3].

W skład gminy chodziły wioski: Bolęcin, Budy-Przepitki, Wesołówka, Wycinki, Drożdżyn, Idzikowice, Kadłubówka, Kalęczyn, Kołoząb, Kuchary, Kownaty, Lisewo, Michowo, Niewikla, Pruszkowo, Przepitki, Rachalinek, Salomonka, Ślepowrony, Strachowo, Strubiny, Strubiny-Kroplin, Teodorowo, Szpondowo i Janin[4].

Gminę zniesiono przed 1890, a jej obszar włączono do gminy Sochocin[5].

Przypisy

  1. ↑ Postanowienie z 17 (29) września 1866, ogłoszone 5 (17) stycznia 1867 (Dziennik Praw, rok 1866, tom 66, nr 219, str. 279)
  2. ↑ Postanowienie z 29 grudnia 1867 (10 stycznia 1868), ogłoszone 8 (20) lutego 1868 (Dziennik Praw, rok 1868, tom 67, nr 228, str. 359)
  3. ↑ Алфавитный список сельских гмин Царства Польского : [2-е изд.] / сост. в канцелярии Учредит. Ком. – Варшава : Тип. Варш. жандарм. округа, 1867. – IX, 94 с.
  4. ↑ Kuchary, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IV: Kęs – Kutno, Warszawa 1883, s. 837.
  5. ↑ Волости и гмины 1890 года. - СПб. : Центральный статистический комитет Министерства внутренних дел, 1890. - (Статистика Российской империи).