Kuczyn (gromada)

Kuczyn
gromada
1954–1973
Państwo

 Polska

Województwo

białostockie

Powiat

wysokomazowiecki

Data powstania

4 października 1954

Data likwidacji

1 stycznia 1973

Siedziba

Kuczyn

Szczegółowy podział administracyjny (1954)
Liczba sołectw

4

Liczba reprezentantów
Liczba członków GRN (1954)

14

Położenie na mapie Polski w latach 1951–1975
Mapa konturowa Polski w latach 1951–1975, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Kuczyn”
Ziemia52°43′N 22°32′E/52,714444 22,532222

Kuczyn – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.

Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954[1] do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973[2], tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972[3][4].

Gromadę Kuczyn z siedzibą GRN w Kuczynie utworzono – jako jedną z 8759 gromad[3] – w powiecie wysokomazowieckim w woj. białostockim, na mocy uchwały nr 24/V WRN w Białymstoku z dnia 4 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad[5] Kuczyn, Żebry Wielkie, Malinowo i Gródek ze zniesionej gminy Klukowo w tymże powiecie[6]. Dla gromady ustalono 14 członków gromadzkiej rady narodowej[7].

31 grudnia 1959 do gromady Kuczyn przyłączono wsie Kozarze, Nowodwory, Usza Mała, Usza Wielka i Gnaty-Soczewka oraz kolonie Adamowo, Dominikowo i Zaciszyn ze zniesionej gromady Usza Mała oraz wieś Lubowicz Wielki ze zniesionej gromady Kostry Stare[8].

1 stycznia 1969 z gromady Kuczyn wyłączono obszar lasów państwowych Nadleśnictwa Szepietowo oddział nr 240, o powierzchni 6,45 ha i włączono go miasta Ciechanowiec w powiecie siemiatyckim[9].

Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej[10].

Przypisy

  1. ↑ Dz. U. z 1954 r. Nr 43, poz. 191 (ISAP)
  2. ↑ Dz. U. z 1972 r. Nr 49, poz. 312 (ISAP)
  3. 1 2 Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Warszawa: Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych, 1956.
  4. ↑ Mała Encyklopedia Powszechna PWN. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1959.
  5. ↑ Gromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin.
  6. ↑ Uchwała Nr 24/V Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 4 października 1954 r. w sprawie podziału na gromady powiatu wysokomazowieckiego; w ramach Zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 30 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 4 października 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 2 grudnia 1954 r., Nr. 10, Poz. 49)
  7. ↑ Uchwała Nr LXIII/150/54 Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Wysokiem-Mazowieckiem z dnia 5 października 1954 r. w sprawie ustalenia liczby członków gromadzkich rad narodowych (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 7 października 1954 r., Nr. 7, Poz. 41)
  8. ↑ Uchwała 12/4 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z 8 września 1959 r. sprawie zniesienia i utworzenia niektórych gromad w województwie białostockim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 10 grudnia 1959 r., Nr. 9, Poz. 58)
  9. ↑ Dz. U. z 1968 r. Nr 18, poz. 111 (ISAP)
  10. ↑ Obwieszczenie Wydziału Organizacyjno-Prawnego Prezydium WRN w Białymstoku z dnia 26 listopada 1971 r. w sprawie podziału administracyjnego województwa białostockiego – stan na dzień 1 stycznia 1972 r.(Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 24 grudnia 1971 r., Nr. 18, Poz. 234)