Kwas fenylooctowy
|
|
| Nazewnictwo |
|
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
kwas 2-fenylooctowy |
| Inne nazwy i oznaczenia |
| PAA |
|
| Ogólne informacje |
| Charakterystyka fizyczna |
| biały lub prawie biały proszek[1] |
|
| Wzór Hilla |
C8H8O2 |
| Inne wzory |
C6H5–CH2–COOH |
| Masa molowa |
136,15 g/mol |
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
103-82-2 |
| PubChem |
999 |
| DrugBank |
DB09269 |
|
|
| InChI |
InChI=1S/C8H8O2/c9-8(10)6-7-4-2-1-3-5-7/h1-5H,6H2,(H,9,10)
|
| InChIKey |
WLJVXDMOQOGPHL-UHFFFAOYSA-N
|
|
|
|
|
|
| Podobne związki |
| Podobne związki |
kwas benzoesowy, kwas cynamonowy, kwas migdałowy, kwas indolilooctowy |
| Pochodne |
kwas aminofenylooctowy |
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
Kwas fenylooctowy – organiczny związek chemiczny z grupy kwasów karboksylowych. Należy do fitohormonów z grupy naturalnych auksyn.