Kwas weratrowy
|
|
| Nazewnictwo |
|
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
kwas 3,4-dimetoksybenzoesowy |
| Inne nazwy i oznaczenia |
| kwas weratrynowy |
|
| Ogólne informacje |
| Charakterystyka fizyczna |
| jasnożółty proszek[1] |
|
| Wzór Hilla |
C9H10O4 |
| Masa molowa |
182,17 g/mol |
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
93-07-2 |
| PubChem |
7121 |
| SMILES |
COC1=C(C=C(C=C1)C(=O)O)OC
|
|
| InChI |
InChI=1S/C9H10O4/c1-12-7-4-3-6(9(10)11)5-8(7)13-2/h3-5H,1-2H3,(H,10,11)
|
| InChIKey |
DAUAQNGYDSHRET-UHFFFAOYSA-N
|
|
|
|
|
|
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
Kwas weratrowy – organiczny związek chemiczny, 3,4-dimetoksypochodna kwasu benzoesowego. Występuje w różnych gatunkach ciemiężycy (Veratrum), m.in. w Veratrum sabadilla, oraz w nasionach sabadyli lekarskiej (Schoenocaulon officinale)[5]. Stosowany jest do otrzymywania innych związków[6].
Otrzymywanie
Kwas weratrowy można otrzymać poprzez utlenianie aldehydu weratrowego nadmanganianem potasu[7][8].
Może także zostać otrzymany poprzez ciąg reakcji składający się z trzech etapów:
Przypisy
- 1 2 3 Kwas 3,4-dimetoksybenzoesowy (nr D131806) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2021-05-28].
- 1 2 3 Veratric acid, [w:] ChemIDplus [online], United States National Library of Medicine [dostęp 2021-05-28] (ang.).
- ↑ Kwas weratrowy [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: D131806 [dostęp 2021-05-28] .
- ↑ 3,4-Dimethoxybenzoic acid (nr D131806) (ang.) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2011-07-02]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
- ↑ ThomasT. Scott ThomasT., Concise Encyclopedia Biology, Walter de Gruyter, 1996, s. 1240, ISBN 978-3-11-010661-9 (ang.).
- ↑ RobertR. Martin RobertR., Handbook of Hydroxybenzophenones, Springer, 2000, s. 380, ISBN 978-0-7923-6507-5 (ang.).
- ↑ V.K.V.K. Ahluwalia V.K.V.K., PoojaP. Phagat PoojaP., RenuR. Aggarwal RenuR., RameshR. Chandra RameshR., Intermediates For Organic Synthesis, Nowe Delhi: I.K. International, 2005, s. 83, ISBN 81-88237-33-7 (ang.).
- ↑ RenuR. Aggarwal RenuR., V.K.V.K. Ahluwalia V.K.V.K., Comprehensive Practical Organic Chemistry. Preparations And Quantitative Analysis, Hajdarabad: Universities Press, 2004, s. 158, ISBN 81-7371-475-4 (ang.).
- ↑ P.B.P.B. Saxena P.B.P.B., Chemistry of Alkaloids, Discovery Publishing House, 2007, s. 148, ISBN 978-81-8356-316-1 (ang.).
