Kygo

Kygo
Ilustracja
Kygo w maju 2015
Imię i nazwisko

Kyrre Gørvell-Dahll

Pseudonim

Kygo

Data i miejsce urodzenia

11 września 1991
Singapur

Gatunki

EDM, Tropical house, deep house, downtempo, electronica

Zawód

Producent muzyczny, DJ, remikser, muzyk

Aktywność

od 2011

Wydawnictwo

Sony Music Entertainment

Powiązania

Avicii, Coldplay, Conrad Sewell, Parson James, Will Heard, Dillon Francis, Ella Henderson, Selena Gomez, Ellie Goulding, OneRepublic, Imagine Dragons, Sandro Cavazza, Valerie Broussard, Rita Ora, Chelsea Culter, Whitney Houston, Zara Larsson, Erling Haaland

Strona internetowa
Logo Kygo

Kygo, właśc. Kyrre Gørvell-Dahll (czytaj 'ɕyʷ:ɾə 'gø:rvɛɫ̪ daːɫ̪, ur. 11 września 1991 w Singapurze) – norweski producent muzyczny, DJ i remikser. Popularność przyniosły mu remiks utworu „I See Fire” Eda Sheerana oraz single „Firestone” i „Stole the Show”.

Kariera

Wczesne życie i początki kariery

Kygo rozpoczął naukę gry na fortepianie w wieku sześciu lat. W wieku 15 lat zdecydował remiksować i tworzyć utwory muzyki elektronicznej po odkryciu Aviciiego[1][2].

Kygo stał się znany na początku roku 2013 dzięki remiksowi utworu „I See Fire” Eda Sheerana. Utwór został otworzony ponad 36 milionów razy w serwisie SoundCloud[3] i ponad 85 miliony razy w serwisie YouTube[4]. W 2014 Chris Martin poprosił go o remiks do utworu „Midnight” zespołu Coldplay[2][5].

2014

W 2014 supportował Aviciiego podczas Findings Festival w Oslo[6][2]. Zastąpił on również Aviciiego podczas TomorrowWorld 2014, z powodu problemów zdrowotnych Szweda[7]. W wywiadzie dla tygodnika Billboard Kygo mówił o swoich remiksach utworów Coldplaya i Diplo oraz o jego trasie koncertowej po Ameryce Północnej[8].

Pierwszym utworem Kygo wydanym jako singel był remiks utworu The Weeknd zatytułowany „Often”. W grudniu 2014 roku został wydany jego drugi singel zatytułowany „Firestone”, na którym gościnnie wystąpił australijski wokalista Conrad Sewell. Był on na szczytach list przebojów m.in. w Norwegii[9], Szwecji[10], Finlandii[11] i Niemczech[12]. Singel pięć razy uzyskał status platynowej płyty w Norwegii[13] i Szwecji[14].

2015

Pierwszym jego singlem wydanym w 2015 roku był „ID”, który został zaprezentowany po raz pierwszy na Ultra Music Festival[15]. Był on notowany na listach przebojów m.in. w Norwegii[9], Holandii[16] i Szwecji[10]. We wrześniu 2015 roku utwór „ID” pojawił się na ścieżce dźwiękowej do gry komputerowej FIFA 16[17]. Kolejnym singlem Kygo był „Stole the Show” nagrany z gościnnym udziałem Parsona Jamesa. Utwór miał swoją premierę 23 marca podczas YouTube Music Awards 2015[18]. Utwór był notowany na pierwszych miejscach list przebojów m.in. w Norwegii[9], Szwecji[10]. W obu tych krajach singel uzyskał status platynowej płyty pięciokrotnie[13][14]. Trzecim singlem w 2015 r. był „Epsilon”, nie odniósł on większego sukcesu. „Nothing Left” z gościnnym udziałem Willa Hearda wydany w lipcu był odnotowany na pierwszym miejscu norweskiej listy przebojów[9], gdzie uzyskał również status złotej płyty[13].

We wrześniu tego roku został opublikowany singel „Here for You” z wokalem Elli Henderson znanej przede wszystkim z utworu „Ghost”.

Dyskografia

Albumy

  • Cloud Nine (2016) – platynowa płyta w Polsce[19]
  • Kids in Love (2017) – platynowa płyta w Polsce[20]
  • Golden Hour (2020) – złota płyta w Polsce[21]
  • Thrill of the Chase (2022)
  • Kygo (2024)

EP

Single

Rok Singel Pozycje na listach przebojów Certyfikat Album
NOR
[9]
AUS
[22]
AUT
[23]
BEL
(FL)

[24]
FIN
[11]
GER
[12]
NLD
[16]
SWE
[10]
SWI
[25]
UK
[26]
2014 „Often” (Kygo Remix)
(wspólnie z The Weekndem)
12–––––6555–65 –
„Firestone”
(gościnnie: Conrad Sewell)
11054334248
  • NOR: 5× platynowa płyta[13]
  • AUS: platynowa płyta[27]
  • BEL: złota płyta[28]
  • GER: złota płyta[29]
  • ITA: 2× platynowa płyta[30]
  • SPA: złota płyta[31]
  • SWE: 5× platynowa płyta[14]
  • UK: platynowa płyta[32]
Cloud Nine
2015 „ID (Ultra Music Festival Anthem)” 31–––––8376–– –
„Stole the Show”
(gościnnie: Parson James)
153572231324
  • NOR: 5× platynowa płyta[13]
  • BEL: złota płyta[28]
  • ITA: platynowa płyta[33]
  • NZL: platynowa płyta[34]
  • SPA: platynowa płyta[31]
  • SWE: 5× platynowa płyta[35]
  • UK: srebrna płyta[32]
  • POL: 4× platynowa płyta[36]
Cloud Nine
„Epsilon” 23––67––7557–– –
„Nothing Left”
(gościnnie: Will Heard)
1695857115781142679
  • NOR: złota płyta[13]
Cloud Nine
„Here for You”
(gościnnie: Ella Henderson)
9–5850–6312161718
  • NOR: złota płyta[13]
–
„Stay”
(gościnnie: Maty Noyes)
26730213381031120
  • AUS: złota płyta[27]
  • BEL: złota płyta[28]
  • UK: złota płyta[32]
  • POL: platynowa płyta[36]
Cloud Nine
2016 „Raging”
(gościnnie: Kodaline)
2–4752–692662442
  • POL: złota płyta[37]
„Carry Me”
(gościnnie: Julia Michaels)
3977–––––––133
2017 „It Ain’t Me”
(oraz Selena Gomez)
1424323237
  • POL: 3× platynowa płyta[38]
Stargazing
„First Time”
(oraz Ellie Goulding)
32923–13282261434
  • POL: złota płyta[37]
„Stargazing”
(gościnnie: Justin Jesso)
2–2141–18158944
  • POL: platynowa płyta[39]
„Kids in Love”
(gościnnie: The Night Game)
894–––90–193399 Kids In Love
2018 „Stranger Things”
(gościnnie: OneRepublic)
–––––––5648–
„Remind Me to Forget”
(gościnnie: Miguel)
21448–14183269
  • AUS: 2× platynowa płyta
  • BEL: złota płyta
  • POL: platynowa płyta[39]
„Born to Be Yours”
(oraz Imagine Dragons)
4181241–22364554
  • AUS: 2× platynowa płyta
  • POL: 2× platynowa płyta[40]
Origins
„Happy Now”
(gościnnie: Sandro Cavazza)
6505326135324320–
  • POL: platynowa płyta[20]
–
2019 „Think About You”
(gościnnie: Valerie Broussard)
5–61––67–123282
„Carry On”
(oraz Rita Ora)
7432740–4635281426
  • AUS: złota płyta
  • CAN: złota płyta
  • POL: platynowa płyta[20]
„Not Ok”
(oraz Chelsea Culter)
799––––––––
„Kem kan eg ringe”
(gościnnie: Store P i Lars Vaular)
7–––––––––
„Higher Love”
(oraz Whitney Houston)
220204–22279102
  • AUS: 2x platynowa płyta
  • BEL: złota płyta
  • USA: złota płyta
  • POL: 2x platynowa płyta[40]
Golden Hour
„Family”
(oraz The Chainsmokers)
31––52––606051– World War Joy
2020 „Forever Yours”
(oraz Avicii i Sandro Cavazza)
5––58–6565425– –
„Like It Is”
(oraz Zara Larsson i Tyga)
3–37542041564949
  • POL: złota płyta[41]
Golden Hour
„I'll Wait”
(oraz Sasha Sloan)
9–71––89–2821–
„Freedom”
(gościnnie: Zak Abel)
11–51––90–2325–
„Lose Somebody”
(oraz OneRepublic)
5312834–4530122046
  • AUS: złota płyta[42]
  • POL: złota płyta[43]
„The Truth”
(oraz Valerie Broussard)
28––––––6163–
„What’s Love Got to Do with It”
(oraz Tina Turner)
4952313–26587631
  • POL: platynowa płyta[40]
–
„Hot Stuff”
(oraz Donna Summer)
23––––74–2527–
2021 „Gone Are the Days”
(oraz James Gillespie)
7––85–––2165– Thrill of the Chase
„Love Me Now”
(gościnnie: Zoe Wess)
5–62––69–1728–
  • AUT: złota płyta
„Undeniable”
(gościnnie: X Ambassadors)
8–––––394155–
2022 „Dancing Feet”
(gościnnie: DNCE)
8––35––533360–
  • AUT: złota płyta
  • CAN: złota płyta
„Freeze” 37––––––108––
„Never Really Loved Me”
(oraz Dean Lewis)
14––––––16100–
  • SWE: złota płyta
„Lost Without You”
(oraz Dean Lewis)
–––40––3866––
„Woke Up in Love”
(oraz Gryffin i Calum Scott)
23––38–––2742–
  • SWE: złota płyta
Thrill of the Chase oraz Alive
2023 „Say Say Say”
(oraz Paul McCartney i Michael Jackson)
16––––––41––
  • FR: złota płyta
–
2024 „Whatever”
(oraz Ava Max)
1–202031151991515
  • BEL: zlota płyta
  • POL: platynowa płyta[44]
Kygo
„For Life”
(oraz Zak Abel i Nile Rodgers)
24––22–––277575
„Without You”
(oraz Hayla)
––––––––––
„Me Before You”
(oraz Phil Plested)
39––––––67––
„Stars Will Align”
(oraz Imagine Dragons)
24––26––82585169 TBA
„Hold on Me”
(oraz Sandro Cavazza)
25––––––49––
2025 „Chasing Paradise”
(oraz OneRepublic)
–––23–91–4876–
„Can't Get Enough”
(oraz Victoria)
16–––––––––
2026 „Save My Love”
(oraz Gryffin i Khalid)
48––16––7880––
„That's When You Know”
(oraz Carter Faith)
–––––––107––
„Heaven On Your Mind”
(gościnnie: Dan Tyminski)
60–––––––––
„Take Me Back”
(oraz Max McNown)
36–––––42–––
„–” oznacza, że singel nie był notowany na danej liście.

Single promocyjne

Rok Singel
2015 „I See Fire”

Inne notowane utwory

Rok Utwór Pozycje na listach przebojów Album
NED
(Top 40)
[45]
SWE
[10]
2014 „Cut Your Teeth”
(wspólnie z Kylą La Grange)
19–
2015 „Coming Over”
(wspólnie z Dillonem Francisem, gościnnie James Hersey)
–93 This Mixtape is Fire
(EP Dillona Francisa)
„–” oznacza, że singel nie był notowany na danej liście.

Remiksy

RokUtwórOryginalny wykonawca
2013„Stay”Rihanna, gościnnie Mikky Ekko
„The Wilhelm Scream”James Blake
„Limit to Your Love”James Blake
„Let Her Go”Passenger
„Brother”Matt Corby
„Resolution”Matt Corby
„Caravan"Passenger
„Jolene”Dolly Parton
„Angels”The xx
„No Diggity” vs. „Thrift Shop”Ed Sheeran & Passenger
„Can’t Afford It All”Jakubi
„Electric Feel”Henry Green
„Dancer”Didrik Thulin
„I Don't Like You”Eva Simons
„High for This"Ellie Goulding
„Sexual Healing”Marvin Gaye
„I See Fire”Ed Sheeran
2014„Younger”Seinabo Sey
„Cut Your Teeth”Kyla La Grange
„Miami 82”Syn Cole, gościnnie Madame Buttons
„Wait”M83
„Shine”Benjamin Francis Leftwich
„Midnight”Coldplay
„Often”The Weeknd
„Dirty Paws”Of Monsters and Men
2015„Coming Over”
(wspólmie z Dillonem Francisem)
James Hersey
„Take on Me”A-ha
2016„Starboy”The Weeknd i Daft Punk
2017„Tired”Alan Walker
„Electric Green”Henry Green
„You’re the Best Thing About Me”U2
2022„Let Somebody Go”Coldplay i Selena Gomez

Przypisy

  1. ↑ Kygo. last.fm. [dostęp 2015-10-06]. (ang.).
  2. 1 2 3 Coldplay ringte norske Kygo og ba om musikk. 730.no. [dostęp 2015-10-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-24)]. (norw.).
  3. ↑ Ed Sheeran – I See Fire (Kygo Remix). soundcloud.com. [dostęp 2015-10-06]. (ang.).
  4. ↑ Kygo I See Fire. youtube.com. [dostęp 2015-10-06]. (ang.).
  5. ↑ Kygo. rmf.fm. [dostęp 2015-10-06]. (pol.).
  6. ↑ Norske Kygo varmer opp for Avicii i Oslo. 730.no. [dostęp 2015-10-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-10-03)]. (ang.).
  7. ↑ Kygo to Replace Avicii at TomorrowWorld. billboard.com. [dostęp 2015-10-06]. (ang.).
  8. ↑ Kygo Talks Mixing for Diplo, Coldplay and Upcoming Tour. billboard.com. [dostęp 2015-10-06]. (ang.).
  9. 1 2 3 4 5 Discography Kygo. norwegiancharts.com. [dostęp 2015-10-08]. (norw.).
  10. 1 2 3 4 5 Discography Kygo. swedishcharts.com. [dostęp 2015-10-08]. (szw.).
  11. 1 2 Discography Kygo. finnishcharts.com. [dostęp 2015-10-08]. (ang.).
  12. 1 2 Kygo (Single). officialcharts.de. [dostęp 2015-10-08]. (niem.).
  13. 1 2 3 4 5 6 7 Troféoversikt – Kygo. ifpi.no. [dostęp 2015-10-08]. (norw.).
  14. 1 2 3 Kygo Feat. Conrad – Firestone. sverigetopplistan.se. [dostęp 2015-10-08]. (szw.).
  15. ↑ Ultra Music Festival Announces Brand New Show For Kygo And Reveals His Next Song. wegotthiscovered.com. [dostęp 2015-10-06]. (ang.).
  16. 1 2 Discografie Kygo. dutchcharts.nl. [dostęp 2015-10-08]. (niderl.).
  17. ↑ FIFA 16 Soundtrack. easports.com. [dostęp 2015-10-06]. (ang.).
  18. ↑ YouTube Music Awards. youtube.com. [dostęp 2015-10-06]. (ang.).
  19. ↑ Platynowe płyty CD przyznane w 2016 roku [online], ZPAV [dostęp 2020-08-24] [zarchiwizowane z adresu 2017-04-19].
  20. 1 2 3 Platynowe płyty CD przyznane w 2020 roku [online], ZPAV [dostęp 2020-08-24] [zarchiwizowane z adresu 2022-10-13].
  21. ↑ Oficjalna Lista Wyróżnień – złote płyty [online], OLiS [dostęp 2024-07-16].
  22. ↑ Discography Kygo. australian-charts.com. [dostęp 2015-10-08]. (ang.).
  23. ↑ Discographie Kygo. austriancharts.at. [dostęp 2015-10-08]. (niem.).
  24. ↑ Discografie Kygo. ultratop.be. [dostęp 2015-10-08]. (niderl.).
  25. ↑ Discography Kygo. swisscharts.com. [dostęp 2015-10-08]. (niem.).
  26. ↑ Peak chart positions for singles in the United Kingdom:
  27. 1 2 ARIA Australian Top 50 Singles Chart. ariacharts.com.au. [dostęp 2015-10-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-29)]. (ang.).
  28. 1 2 3 Goud en Platina. ultratop.be. [dostęp 2015-10-08]. (niderl.).
  29. ↑ Gold-/Platin-Datenbank. musikindustrie.de. [dostęp 2015-10-08]. (niem.).
  30. ↑ Certificazioni. fimi.it. [dostęp 2015-10-08]. (wł.).
  31. 1 2 Weekly charts: 25.9.2015 – 1.10.2015. promusicae.es. [dostęp 2015-10-08]. (hiszp.).
  32. 1 2 3 Certified Awards. bpi.co.uk. [dostęp 2015-10-08]. (ang.).
  33. ↑ Certificazioni. fimi.it. [dostęp 2015-10-08]. (wł.).
  34. ↑ Singles. nztop40.co.nz. [dostęp 2015-10-08]. (ang.).
  35. ↑ Kygo Feat. Parson James – Stole The Show. sverigetopplistan.se. [dostęp 2015-10-08]. (szw.).
  36. 1 2 Platynowe płyty CD przyznane w 2017 roku [online], ZPAV [dostęp 2020-08-24] [zarchiwizowane z adresu 2018-06-25].
  37. 1 2 Złote płyty CD przyznane w 2022 roku [online], ZPAV [dostęp 2022-12-30] [zarchiwizowane z adresu 2023-01-11].
  38. ↑ Platynowe płyty CD przyznane w 2018 roku [online], ZPAV [dostęp 2020-08-24] [zarchiwizowane z adresu 2019-11-23].
  39. 1 2 Platynowe płyty CD przyznane w 2019 roku [online], ZPAV [dostęp 2020-08-24] [zarchiwizowane z adresu 2022-12-03].
  40. 1 2 3 Platynowe płyty CD przyznane w 2021 roku [online], ZPAV [dostęp 2021-09-23] [zarchiwizowane z adresu 2024-05-17].
  41. ↑ Złote płyty CD przyznane w 2020 roku [online], ZPAV [dostęp 2021-01-28] [zarchiwizowane z adresu 2021-07-28].
  42. ↑ ARIA Singles Chart [online], ARIA, 17 sierpnia 2020 [dostęp 2020-08-24] [zarchiwizowane z adresu 2020-08-22] (ang.).
  43. ↑ Złote płyty CD przyznane w 2021 roku [online], ZPAV [dostęp 2021-09-23] [zarchiwizowane z adresu 2023-03-26].
  44. ↑ Oficjalna Lista Wyróżnień – platynowe płyty [online], OLiS [dostęp 2024-11-14].
  45. ↑ Kyla La Grange. top40.nl. [dostęp 2015-04-26]. (niderl.).