Kyzył
![]() Miasto widziane z góry u zbiegu rzek | |||||
| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Republika | |||||
| Zarządzający |
Karim Sagaan-ooł↗ | ||||
| Powierzchnia |
97,41 km² | ||||
| Wysokość |
630 m n.p.m. | ||||
| Populacja (2020) |
| ||||
| • liczba ludności |
119 438[1] | ||||
| • gęstość |
1226,1 os./km² | ||||
| Nr kierunkowy |
+7 39422 | ||||
| Kod pocztowy |
667001-667011 | ||||
Położenie na mapie Tuwy ![]() | |||||
Położenie na mapie Rosji ![]() | |||||
| Strona internetowa | |||||
Kyzył (ros. Кызы́л) – miasto w Azji Środkowej, w Federacji Rosyjskiej, stolica Republiki Tuwy. Miejski kod OKATO to 93 401.

Informacje ogólne
Kyzył jest głównym ośrodkiem politycznym, gospodarczym, naukowym i kulturalnym Tuwy. W mieście mieszka 120–130 tys. osób, co stanowi blisko 40% całej populacji republiki[2]. Struktura narodowościowa miasta uległa w ostatnich dekadach znacznej zmianie – jeszcze w latach 80. XX wieku większość mieszkańców stanowili Rosjanie, natomiast obecnie ok. 70% populacji miasta to rdzenni Tuwińczycy[3].
Na Kyzył przypada ponad 70% produkcji przemysłowej republiki, ma ona jednak charakter głównie lokalny – obejmuje niewielkie zakłady przetwórstwa spożywczego (mięsnego i mleczarskiego), obróbki drewna, produkcji materiałów budowlanych oraz przemysł wydobywczy. W skali całej republiki – należącej do najbiedniejszych regionów Rosji – kluczową rolę wciąż odgrywa rolnictwo i ekstensywna hodowla owiec, koni oraz jaków[4][5].
W mieście funkcjonują kluczowe instytucje kulturalne i naukowe republiki, m.in.:
- Tuwiński Uniwersytet Państwowy (Тувинский государственный университет),
- Narodowe Muzeum Republiki Tuwy im. Ałdan-Maadyr (Национальный музей имени Алдан-Маадыр) – posiadające bezcenne eksponaty złota scytyjskiego pochodzące z kurhanów w Dolinie Królów,
- Tuwiński Państwowy Teatr Dramatyczny im. W. Kok-ooła (Тувинский музыкально-драматический театр).
Miejskie centrum kulturalno-religijne obejmuje zarówno obiekty buddyjskie (np. wielki kompleks klasztorny Thubten Shedrub Ling oraz świątynię Cze Szen-Ling), jak i centra szamańskie oraz prawosławny Sobór Zmartwychwstania Pańskiego.
Region charakteryzuje się bardzo wysokim poziomem przestępczości – Republika Tuwy od lat zajmuje pierwsze miejsce w Federacji Rosyjskiej pod względem wskaźnika zabójstw na 100 tys. mieszkańców[6].
Geografia
Miasto położone jest w południowej Syberii, w Kotlinie Tuwińskiej, na wysokości ok. 630 m n.p.m. Ze względu na otoczenie pasmami górskimi Sajanów, Kyzył należy do najbardziej wyizolowanych miast na południu Rosji (w jej azjatyckiej części)[7][8][9]. Najbliższe duże miasta to oddalony o ok. 390 km na północny zachód Abakan (stolica sąsiedniej Chakasji) oraz leżący ok. 790 km na północ Krasnojarsk. Odległość w linii prostej do Moskwy wynosi około 3700 km[10]. W granicach Kyzyłu łączy się Wielki Jenisej (tuw. Bii-Chem) z Małym Jenisejem (tuw. Kaa-Chem), dając początek właściwemu Jenisejowi (tuw. Uług-Chem)[11].
- Środek Azji: Kyzył słynie z bycia uznawanym za geograficzne centrum kontynentu azjatyckiego. Na nabrzeżu Jeniseju stoi charakterystyczny pomnik-obelisk „Centrum Azji” z rzeźbą przedstawiającą ziemski glob zwieńczony iglicą oraz scenami z mitologii tuwińskiej[7][9].
- Klimat: Miasto leży w strefie wybitnie kontynentalnej. Zimy są długie, mroźne i bezwietrzne (średnia temperatura w styczniu wynosi od −28 °C do −35 °C), natomiast lata krótkie i upalne. Absolutny rekord zimna wynosi −54,0 °C (luty 1945 r.), a rekord ciepła to +40,7 °C (lipiec 2002 r.)[12].
Historia
Kyzył założony został w 1914 r. pod nazwą Biełocarsk, w 1918 przemianowano go na Chem-Bełdyr. Dzisiejszą nazwę – oznaczającą po tuwińsku czerwony – nadano miastu w 1926 r.[7]
We wrześniu 2004 r. Kyzył obchodził 90. rocznicę przyznania praw miejskich oraz 60. rocznicę przyłączenia Tuwy do ZSRR.
Transport
Do Kyzyłu nie dociera żadna linia kolejowa[8]. Budowa magistrali Kyzył–Kuragino (mającej połączyć miasto z siecią Kolei Transsyberyjskiej) była wielokrotnie wstrzymywana i przekładana[13]. Głównym połączeniem lądowym miasta jest federalna droga R257 „Jenisej”, prowadząca przez przełęcze Sajanów Zachodnich do Abakanu – uważana za jedną z najbardziej malowniczych tras drogowych w Rosji[14]. W mieście działa port lotniczy Kyzył.
Galeria
Symbol miasta
Kyzył – Sąd Arbitrażowy Republiki Tuwy
Teatr miejski
Budynek tuwińskiego rządu
Wielki i Mały Jenisej w Kyzyle
Pomnik Centrum Azji
Skrzyżowanie autostrady R257
Wioska Susz nieopodal Kyzył
Przypisy
- ↑ Численность населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2020 года [online] [dostęp 2021-03-15].
- ↑ SiteSoft, Росстат — Итоги ВПН-2020. Том 1 Численность и размещение населения [online], rosstat.gov.ru [dostęp 2026-08-15] [zarchiwizowane z adresu 2026-08-05] (ros.).
- ↑ Вы точно человек? [online], КиберЛенинка [dostęp 2026-08-22].
- ↑ ТУВА: УЗЕЛ СЧАСТЬЯ [online], nazaccent.ru [dostęp 2026-08-22] (ros.).
- ↑ Тува — регион традиционного яководства [online], Тува Медиа Групп — Новости Тувы [dostęp 2026-08-22] (ros.).
- ↑ Ryan Hite, Tuva: Russia’s Forgotten Hell — Inside the Poorest and Most Dangerous Region of Siberia, „Ryan J. Hite”, 8 listopada 2025 [dostęp 2026-08-22] [zarchiwizowane z adresu 2026-06-24] (ang.).
- 1 2 3 Kyzył - Miasto stołeczne w Republice Tuwy, Rosja [online], pl.aroundus.com [dostęp 2026-08-22].
- 1 2 Bradley Jardine, Welcome to the Tuva Republic [online] [dostęp 2026-08-22] (ang.).
- 1 2 О регионе [online], tuva.tpprf.ru [dostęp 2026-08-22].
- ↑ Odległość z Kyzyl, Republic-of-Tuva, RUS [online], Distance calculator [dostęp 2026-08-22].
- ↑ Малый Енисей. Большая Советская Энциклопедия. [dostęp 2012-01-05]. (ros.).
- ↑ Kyzyl Climate, Weather By Month, Average Temperature (Russia) - Weather Spark [online], weatherspark.com [dostęp 2026-08-15] (ang.).
- ↑ Проект железной дороги Курагино – Кызыл отодвинули еще на десять лет [online], 7 канал Красноярск, 13 maja 2026 [dostęp 2026-08-22] (ros.).
- ↑ Трасса Р-257 «Енисей» (М54) — состояние дороги, протяженность, информация, особенности, инфраструктура, заправ [online], ATI.SU – Новости грузоперевозок, 29 kwietnia 2022 [dostęp 2026-08-22].
Linki zewnętrzne
- A Journey to the Center of Asia. Photographer Max Sher. (ang.)
- Lokalizacja na Google Maps





