Lane Davies

Lane Davies
Imię i nazwisko

Lane Hunt Davies

Data i miejsce urodzenia

31 lipca 1950
Dalton, Georgia

Zawód

aktor, reżyser

Współmałżonek

Holly Swann
(od 1990)

Lata aktywności

od 1973

Lane Hunt Davies (ur. 31 lipca 1950 w Dalton) – amerykański aktor telewizyjny, teatralny i filmowy[1].

Życiorys

Wczesne lata

Urodził się i wychowywał w Dalton[2] w stanie Georgia jako jeden z czterech synów Emily i Billa Daviesów[3][4]. Miał trzech braci — Bruce’a, George’a i Whita[5]. Jego rodzice aktywnie uczestniczyli w teatrze, który stał się także jego pasją. Brał udział w produkcjach scenicznych w szkole średniej, którą ukończył z wyróżnieniem. Studiował na wydziale teatralnym na Middle Tennessee University[4] w Murfreesboro w Tennessee.

Kariera

Występował w teatrach: Trinity Square Repertory Company w Providence w Rhode Island, Alliance Theater w Atlancie; Alley Theatre w Houston w Teksasie, The Old Globe Theater w San Diego, Georgia Shakespeare Festival i Globe Playhouse w Los Angeles. Grał w sztukach Williama Shakespeare’a: Henryk V, Marek Antoniusz, Hamlet, Poskromienie złośnicy, Wiele hałasu o nic, Dwaj panowie z Werony, Sen nocy letniej, Romeo i Julia, Wieczór Trzech Króli, Makbet i Ryszard III, a także reżyserował kilka produkcji, w tym Sen nocy letniej (1997) z Kingsmen Shakespeare Company i Wieczór Trzech Króli (2001) w Oak Park High School.

Zadebiutował na ekranie w roli Allana Fogerty w dramacie familijnym The Magic of Lassie (Magia Lassie, 1978) u boku Jamesa Stewarta. Znalazł się w obsadzie dwóch telewizyjnych produkcji: melodramatu ABC Dar miłości (The Gift of Love, 1978) z Marie Osmond, opartego na opowiadaniu O. Henry’ego, i dramatu CBS Żona samobójcy (The Suicide’s Wife, 1978) z Angie Dickinson.

Od 19 czerwca 1981 do 22 września 1982 grał postać doktora Evana Whylanda w operze mydlanej NBC Dni naszego życia (Days of Our Lives). Pojawił się w kinowym dreszczowcu Briana De Palmy Świadek mimo woli (Body Double, 1984) z Melanie Griffith. Od lipca 1984 do 21 lipca 1989 wcielił się w postać Masona Capwella w operze mydlanej NBC Santa Barbara. Po opuszczeniu serialu, wyruszył w sześciomiesięczną trasę dookoła świata i wrócił do Stanów Zjednoczonych w lutym 1990. Kiedy powrócił na wschodnie wybrzeże, został zatrudniony w charakterze pilota komediowego[6].

W 1990 we Francji nagrał singiel pop „All I Need”[7]. W 1992 zastąpił Ronna Mossa w roli Ridge’a Forrestera w 17. odcinkach opery mydlanej Moda na sukces (The Bold and the Beautiful), gdy Moss był na urlopie.

Życie prywatne

W 1990 zawarł związek małżeński z Holly Swann, z którą ma dwóch synów – Thatchera Lee i Nathana Hamiltona[4].

Filmografia

Przypisy

  1. ↑ Lane Davies. Listal. [dostęp 2026-04-06]. (ang.).
  2. ↑ Lane Davies. Rotten Tomatoes. [dostęp 2026-04-06]. (ang.).
  3. ↑ Lane Davies Biography (1950-). Film Reference. [dostęp 2026-04-06]. (ang.).
  4. 1 2 3 Lane Davies, Soap Opera Actor. FamousBirthdays.com. [dostęp 2026-04-06]. (ang.).
  5. ↑ Onyinye Izundu: Lane Davies: 6 Interesting Facts About the Soap Opera Star. TVOvermind.com, 12 lipca 2024. [dostęp 2026-04-06]. (ang.).
  6. ↑ Lane Davies. TV.com. [dostęp 2016-06-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-27)]. (ang.).
  7. ↑ Lane Davies w bazie Discogs.com (ang.)

Bibliografia

  • Zdarzyć się może wszystko. „Film”. nr 32 (2143/XLV), s. 18–19, 12 sierpnia 1990. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 
  • Mirosław Pęczak. „Santa Barbara” dusza telewizji. „Film”. nr 48 (2159/LIII), s. 6–7, 2 grudnia 1990. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 
  • Na pożegnanie z „Santa Barbarą” Robin Mattson i Lane Davies. „Film”. nr 33 (2196/XLVI), s. 1, 18 sierpnia 1991. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 
  • Poczta: Lane Davies. „Film”. nr 42 (2257/XLVII), s. 31, 18 października 1992. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 

Linki zewnętrzne