Langit

Langit

okaz langitu ze Słowacji
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Cu4(SO4)(OH)6·2H2O[1]
Twardość w skali Mohsa	2,5–3[1]
Przełam	nierówny[2]
Łupliwość	wyraźna/dobra[1]
Pokrój kryształu	pryzmatyczny, włóknisty, ziemisty, łuskowaty[2]
Przezroczystość	przeświecający, przezroczysty
Układ krystalograficzny	jednoskośny[1]
Gęstość	3,48–3,5 g/cm3[1]
Właściwości optyczne
Barwa	niebieska, zielononiebieska[1]
Rysa	zielonkawoniebieska[2]
Połysk	szklisty, jedwabisty[1]
Współczynnik załamania	1,708–1,798 (dwuosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,090[1] dyspersja (optyka): słaba[1] pleochroizm: widoczny[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	7.DD.10[1]

Langit – rzadki minerał z klasy siarczanów.

Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca kryształy o pokroju pryzmatycznym^[3], włóknistym, ziemistym lub łuskowatym^[2]. Jest minerałem przeświecającym do przezroczystego^[3] o niebieskiej do niebieskozielonej barwie. Posiada nierówny przełam oraz szklisty bądź jedwabisty połysk.

Występuje w strefie utleniania złóż miedzi^[1][3]. Spotykany także w żużlach przemysłowych^[3]. Towarzyszą mu najczęściej brochantyt, malachit, linaryt, anglezyt, cerusyt, kwarc, devilin oraz kupryt^[1].

Typową lokalizacją występowania jest Kornwalia w Anglii^[1]. Występuje także na Słowacji, w Irlandii, we Francji^[3], Włoszech, Austrii, Czechach, Niemczech, Szwajcarii, USA (Nevada) oraz w Polsce na Dolnym Śląsku^[1].