Devilin

Devilin

okaz devilinu ze Słowacji
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	CaCu4(SO4)2(OH)6·3H2O[1][2]
Twardość w skali Mohsa	2,5[1]
Przełam	płytkowy[1], muszlowy, blaszkowy[3]
Łupliwość	doskonała[1][3]
Pokrój kryształu	blaszkowy, listewkowy[1], cienkotabliczkowy, igiełkowy[3]
Układ krystalograficzny	jednoskośny[1][2]
Klasa krystalograficzna	pryzmatyczna[2]
Właściwości mechaniczne	kruchy[1][2]
Gęstość	3,13 g/cm3[1][3]
Właściwości optyczne
Barwa	niebieska, zielononiebieska[1], zielona w odcieniach, błękitna[3]
Rysa	zielonawa[1], jasnozielona[3]
Połysk	jedwabisty[1], szklisty, perłowy[3] , półszklisty
Współczynnik załamania	1,585–1,660 (dwuosiowy)[2]
Inne	dwójłomność: 0,075[2] dyspersja (optyka): mała[2] pleochroizm: widoczny[2]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	7.DD.30[2]

Devilin – minerał klasy siarczanów.

Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca kryształy o pokroju blaszkowym, cienkotabliczkowym, igiełkowym^[3] i listewkowym. Występuje w skupieniach wiązkowych, rozetkowych, pręcikowych^[3] i promienistych^[1]; jako gruzłowate naskorupienia i naloty^[1]. Jest minerałem kruchym, przezroczystym do przeświecającego^[3]. Posiada zielonkawą rysę oraz jedwabisty połysk^[1]. Rozpuszczalny w kwasie azotowym^[2].

Występuje w strefie utleniania minerałów miedzi^[3][2] i cynku^[1]. Towarzyszą mu gips, spangolit, malachit, brochantyt, linaryt, chalkopiryt, cerusyt, langit, azuryt, tyrolit, wulfenit, kwarc, serpieryt, schulenbergit, aragonit, fehrit i kalcyt^[1][3][2].

Występuje przede wszystkim na Słowacji i w Kornwalii^[3][2]. Spotykany również na Korsyce, w Kazachstanie, Czechach, Niemczech, we Włoszech, Austrii, Namibii i USA (Pensylwania, Arizona, Utah)^[3][2]. W Polsce stwierdzony na Dolnym Śląsku^[2].

• 
  zielony okaz ze Słowacji
• 
  w towarzystwie wulfenitu z Tsumeb w Namibii