Larsenianthus

Larsenianthus
Ilustracja
Larsenianthus careyanus
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

liliopodobne (≡ jednoliścienne)

Rząd

imbirowce

Rodzina

imbirowate

Rodzaj

Larsenianthus

Nazwa systematyczna
Larsenianthus W.J.Kress & Mood
PhytoKeys 1: 21 (2010)[3]
Typ nomenklatoryczny

Larsenianthus careyanus (Benth.) W.J.Kress & Mood[4]

Kwiatostan Larsenianthus wardianus

Larsenianthus W.J.Kress & Mood − rodzaj roślin z rodziny imbirowatych. Należą do niego cztery gatunki występujące we wschodnich Himalajach, Asamie, Bangladeszu i Mjanmie.

Nazwa naukowa została nadana na cześć Kaia Larsena, profesora botaniki Uniwersytetu w Aarhus w Danii, w tym za jego znaczące osiągnięcia w taksonomii rodziny imbirowatych, zwłaszcza we florze Tajlandii[4].

Morfologia

Pokrój
Wieloletnie, wiecznie zielone rośliny zielne, tworzące kępy składające się z 10–20 pędów o wysokości 1–2,5 metra[4].
Pędy
Podziemne kłącze[4].
Liście
Na każdym pędzie wyrasta naprzemianlegle od 2 do 12 siedzących lub ogonkowych liści[4].
Kwiaty
Wyrastają po 2–6 w dwurzędkach (rzadko zredukowanych do jednego kwiatu), zebranych w kwiatostan pojawiający się szczytowo na ulistnionym pędzie lub odziomkowo na bezlistnym pędzie kwiatostanowym (L. wardianus). Podsadki u nasady zrośnięte, odgięte lub przylegające, ułożone skrętolegle i nachodzące na siebie, po 35–80 na kwiatostan, zielono-białe (L. careyanus) lub czerwone. Niekiedy w kątach podsadek u podstawy kwiatostanu wytwarzane są rozmnóżki. Przysadki różnej wielkości, przy czym wewnętrzna jest największa. Listki zewnętrznego okółka okwiatu zrośnięte w długą i wygiętą rurkę, trójząbkowe, krótsze od listków wewnętrznego okółka, które są niemal równej wielkości, jednak środkowy jest nieco większy od bocznych, a jego wierzchołek otwiera się podłużnie, dotykając z obu stron zgrubiałe i zaokrąglone krawędzie utworzone przez podstawy bocznych prątniczek i warżkę. Boczne prątniczki małe, miseczkowate, odgięte. Warżka wąska u nasady, rozszerzająca się w kierunku wierzchołka, wydłużona, odwrotnielancetowata lub łopatkowata. Brzegi nasady warżki zgrubiałe, podniesione, tworzące literę U lub V na przekroju, wierzchołek ząbkowany lub całobrzegi. Pręcik długi i wygięty nad warżką, pylniki podługowate, bez grzebienia, pękające na całej długości. Zalążnia trójkomorowa. Szyjka słupka ze znamieniem wystającym ponad główkę pręcika[4].
Owoce
Podługowate torebki, dwuwarstwowe, z zewnętrzną warstwą podzieloną na trzy zwijające się części i wewnętrzną, tworzącą osnówkowatą błonę, pokrywającą 1–10 nasion[4].

Ekologia

Fenologia
Kwitnie od czerwca do września lub początku października, szczególnie w czasie deszczu[5].
Siedlisko
Larsenianthus wardianus występuje u podnóża Himalajów w podszycie lasów wiecznie zielonych, zdominowanych przez dwuskrzydłowate[4]. L. careyanus zasiedla tropikalne lasy półzimozielone. Preferuje tereny wilgotne i brzegi strumieni oraz piaszczysto-gliniastą glebę. L. assamensis występuje w podszycie tropikalnych lasów półzimozielonych, w bardzo wilgotnych miejscach wzdłuż strumieni, na wysokości 100–250 m n.p.m., preferując zbocza. L. arunachalensis rośnie w zacienionych miejscach z piaszczysto-gliniastą glebą, powyżej 400-700 m n.p.m., pośród gęstych kęp dzikich gatunków bananów[5].

Systematyka

Pozycja systematyczna
Rodzaj zaliczany do plemienia Zingibereae, podrodziny Zingiberoideae w rodzinie imbirowatych (Zingiberaceae) z rzędu imbirowców (Zingiberales)[4]. Stanowi klad siostrzany dla rodzaju Hedychium[4].
Wykaz gatunków[3]
  • Larsenianthus arunachalensis M.Sabu, Sanoj & Rajesh Kumar
  • Larsenianthus assamensis S.Dey, Mood & S.Choudhury
  • Larsenianthus careyanus (Benth. & Hook.f.) W.J.Kress & Mood
  • Larsenianthus wardianus W.J.Kress, Thet Htun & Bordelon.

Zagrożenie i ochrona

Larsenianthus arunachalensis został ujęty na czerwonej liście IUCN ze statusem gatunek krytycznie zagrożony (CR). Rzeczywista liczebność populacji jest nieznana, ale prawdopodobnie w lokalizacji typowej, obejmującej 4 km2, żyje mniej niż 100 osobników. Mimo że obszar ten jest rezerwatem przyrody, zagrożeniami dla gatunku są naturalnie występujące osuwiska i działania człowieka[6].

Przypisy

  1. ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. ↑ Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2024-07-07] (ang.).
  3. 1 2 Plants of the World Online. The Royal Botanic Gardens, Kew, 2019. [dostęp 2026-08-01]. (ang.).
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 W. John Kress (i inni). Larsenianthus , a New Asian Genus of Gingers (Zingiberaceae) with Four Species. „PhytoKeys”. 1, 2010-11-01. DOI: 10.3897/phytokeys.1.658.
  5. 1 2 Tatum Mibang, Arup Kumar Das. Taxonomic Investigation on Genus Larsenianthus (Zingiberaceae) of Siang Valley, Arunachal Pradesh. „Bulletin of Arunachal Forest Research”. 32 (1&2), s. 41–48, 2017.
  6. ↑ Larsenianthus arunachalensis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [dostęp 2026-08-01] (ang.).