Larysa Gamska

Larysa Gamska

Data urodzenia	8 października 1935
Data śmierci	24 grudnia 2008
Miejsce spoczynku	Cmentarz Wojskowy na Powązkach
Zawód, zajęcie	historyczka, działaczka opozycyjna
Alma Mater	Uniwersytet Warszawski
Pracodawca	Żydowski Instytut Historyczny (1971–1982)
Rodzice	Michał Gamski Julia Darnicka-Gamska
Odznaczenia

Larysa Gamska (ur. 8 października 1935, zm. 24 grudnia 2008^[1]) – polska historyczka, działaczka opozycji demokratycznej.

Córka działaczy komunistycznych Michała Gamskiego (1905–1966) i Julii Darnickiej-Gamskiej (1905–1969)^[2]. Dzieciństwo spędziła w Związku Socjalistycznych Republik Sowieckich. Do Polski przyjechała w 1956^[3][4]. W 1974 ukończyła studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim^[5].

Uczestniczka wydarzeń marcowych w 1968, za co została zwolniona z pracy w Państwowych Wydawnictwach Rolniczych. W 1971 rozpoczęła pracę w Żydowskim Instytucie Historycznym, skąd w 1982 została zwolniona za działalność opozycyjną. Następnie aż do emerytury była bezrobotna^[6].

W latach 1970–1989 była zaangażowana w przechowywanie, kolportowanie i przekazywanie wydawnictw podziemnych, m.in. Biuletyn Informacyjny KSS „KOR”, „Robotnika”, „Krytykę”, „Puls”, „Tygodnik Wojenny, „Tygodnik Mazowsze” oraz publikacji NOW, CDN i Kręgu. Była także ich współpracowniczką. Podczas stanu wojennego rozwoziła pieniądze do struktur podziemnych w kraju. Jeździła na procesy opozycjonistów. Zajmowała się przemytem wydawnictw do ZSRS, w czym pomagali jej Siergiej Sierow i Wiktor Szejnis. W 1988 uczestniczyła w kongresie ROPCiO w Nowej Hucie, a w 1991 ze Zbigniewem Romaszewskim współorganizowała podobny kongres w Petersburgu^[6][7].

W 2009 „za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce” została odznaczona Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski^[8][6].

Pochowana na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w kwaterze B2-3-11^[1].