Laumontyt

Laumontyt

Laumontyt
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	uwodniony glinokrzemian wapnia (Ca[Al2Si4O12]·4H2O)
Twardość w skali Mohsa	3,5–4[1]
Przełam	nierówny/nieregularny[1]
Łupliwość	wyraźna
Pokrój kryształu	słupkowy, pręcikowy, igiełkowy
Układ krystalograficzny	jednoskośny[1]
Klasa krystalograficzna	pryzmatyczna[1]
Właściwości mechaniczne	kruchy[1]
Gęstość	2,23–2,41 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa	śnieżnobiały, bezbarwny, szary, żółtawy, czerwonawy
Rysa	biała
Połysk	szklisty – na ścianach, perłowy na pow. łupliwości[1]
Współczynnik załamania	1,502–1,525 (dwuosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,012[1] dyspersja (optyka): wyraźna[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	9.GB.10[1]

Laumontyt – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów. Należy do grupy minerałów bardzo pospolitych i szeroko rozpowszechnionych.

Nazwa pochodzi od nazwiska francuskiego geologa i odkrywcy tego minerału F.N. Giletta de Laumonta.

Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju słupkowym, pręcikowym, igiełkowym. Występuje w skupieniach zbitych, ziemistych, pręcikowych, włóknistych, promienistych. Prawidłowe kryształy spotykane są w druzach i mają najczęściej poprzeczne prążkowanie. Jest kruchy i przezroczysty. Współwystępuje z chabazytem, kwarcem, prehnitem, heulandytem, kalcytem, apofyllitem, stilbitem^[1].

• Wzór chemiczny: Ca[Al₂Si₄O₁₂] x 4 H₂O – uwodniony glinokrzemian wapnia
• Układ krystalograficzny: jednoskośny
• Twardość: 3-4 w skali Mohsa
• Gęstość: 2,25-2,35 g/cm³
• Rysa: biała
• Barwa: śnieżnobiała, bezbarwny, szary, żółtawy, czerwonawy
• Przełam: nierówny
• Połysk: szklisty – na ścianach, perłowy na pow. łupliwości

• Łupliwość: wyraźna

W druzach pegmatytów, w granitach, w pęcherzach pogazowych skał wulkanicznych. Spotykany także w żyłach rud.

Miejsca występowania: USA, Francja, Niemcy, Czechy, Włochy, Norwegia, Szwecja.

W Polsce bywa znajdowany na Dolnym Śląsku – okolice Opola, Strzegomia, w Kotlinie Kłodzkiej.

• ma znaczenie naukowe (wskaźnik warunków i charakteru przeobrażeń skał).
• poszukiwany przez kolekcjonerow

• J.Parafiniuk – Minerały systematyczny katalog 2004 – TG”Spirifer” W-wa 2005
• O. Medenbach, C. Sussieck – Fornefeld -Minerały – „Świat Książki” 1996 r.
• R. Hochleitner – Minerały i kryształy – „Muza S.A.” 1994 r.
• W. Schumann – Minerały świata – O. Wyd. ”Alma – Press” 2003 r.
• J.Bauer – Przewodnik Skały i minerały – Wyd. Multico 1997 r.

• http://webmineral.com/specimens/picshow.php?id=652, Zobacz zdjęcie -laumontyt

• Zobacz artykuł o minerale