Lech Kadłubowski
| Data i miejsce urodzenia |
1 grudnia 1916 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
22 marca 2004 |
| Narodowość |
polska |
| Alma Mater | |
| Uczelnia | |
| Odznaczenia | |
       | |
Lech Dymitr Kadłubowski (ur. 1 grudnia 1916 w Marjino, zm. 26 marca 2004 w Sopocie)[1] – polski architekt, profesor Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku.
Życiorys
Pochodził z rodziny szlacheckiej herbu Drzewica[2], syn Wiktora[3]. W 1937 roku ukończył Gimnazjum Humanistyczne im. Adama Mickiewicza w Wilnie[4]. W latach 1937–1938 odbył służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy w Grudziądzu[2]. W 1938 roku podjął studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej[1].
Podczas okupacji niemieckiej przebywał w Białostockiem i Warszawie[1].
Od 1945 roku mieszkał z żoną i synem w Gdańsku. W 1948 roku uzyskał dyplom architekta na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej. W latach 1949–1963 pracował w Centralnym Biurze Projektów Architektonicznych i Budowlanych „Miastoprojekt” w Gdańsku, gdzie zrealizował wiele budynków i zespołów urbanistycznych m.in. budynki szkół w Gdańsku, Sopocie i Gdyni, budynki mieszkalne w Gdańsku, budynki użyteczności publicznej w Gdańsku: pocztę przy ulicy Długiej i Teatr Wybrzeże. W latach 1954–1958 był generalnym projektantem odbudowy Głównego Miasta w Gdańsku. W 1970 roku zrealizował kościół parafialny w Słupsku, a w 1984 kościół i klasztor redemptorystów w Gdyni[5].
Równocześnie od 1950 do 1987 roku pracował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych, gdzie prowadził Pracownię Projektowania Architektonicznego, a następnie Pracownię Projektowania Wstępnego i Pracownię Projektowania Architektury Wnętrz na Wydziale Architektury, którego w latach 1964–1969 był dziekanem.
Był mężem Wandy (1920–2012), artystki plastyczki, ojcem Bogdana Aleksandra (1944–1990), architekta. Wnuk Lech Mikołaj (1971–2013), był także architektem[6].
Zmarł w Sopocie, pochowany na miejscowym cmentarzu komunalnym (kwatera F1-6-6)[7].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1985)[8]
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1966)
- Złoty Krzyż Zasługi (dwukrotnie: 1954, 1968)
- Srebrny Krzyż Zasługi (16 stycznia 1953)[3]
- Medal 10-lecia Polski Ludowej (16 czerwca 1955)[9]
- Medal Księcia Mściwoja II (1997)[10]
- Złota Odznaka SARP (1988)
- Odznaka honorowa „Za zasługi dla Gdańska” (1960)
Źródło:[2].
Nagrody
- Nagroda Honorowa SARP za projekt budynku Poczty Polskiej w Gdańsku (1953)
- Nagroda Państwowa II stopnia za twórczy wkład w odbudowę ulicy Długiej i Długiego Targu w Gdańsku, a w szczególności za wprowadzenie form współczesnej architektury do zespołów zabytkowych w Gdańsku (1955)[11]
- „Order Stańczyka” - nagroda miesięcznika „Litery” za projekt Teatru „Wybrzeże” przy Targu Węglowym w Gdańsku (1966)[12]
- Nagroda indywidualna Ministra Kultury i Sztuki II stopnia (1977)
- Nagroda Prezydenta miasta Gdańska (1980)
Źródło:[2].
Przypisy
- 1 2 3 KADŁUBOWSKI LECH – Encyklopedia Gdańska [online], gdansk.gedanopedia.pl [dostęp 2023-02-27].
- 1 2 3 4 Lech Kadłubowski [online], Zbrojownia Sztuki [dostęp 2024-07-15] (pol.).
- 1 2 M.P. z 1953 r. Nr 15, poz. 203 (ISAP) „za zasługi w pracy zawodowej w dziedzinie budownictwa mieszkaniowego”.
- ↑ Lietuvos valstybinis archyvas F.178, Ap.1, B.174.
- ↑ Józefa Wnukowa. U źródeł szkoły talentów i charakterów. „Gdański Rocznik Kulturalny”. Nr 10, s. 184, 1987. Gdańsk: Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki. [dostęp 2025-11-08].
- ↑ In memoriam - Pamięci Architektów Polskich - Lech Mikołaj Kadłubowski [online], www.archimemory.pl [dostęp 2024-07-15].
- ↑ Cmentarz komunalny w Sopocie - wyszukiwarka osób pochowanych [online], sopot.grobonet.com [dostęp 2024-07-15].
- ↑ Miłosława Bukowska. Kronika życia kulturalnego Wybrzeża Gdańskiego 1984–1985. Różne wydarzenia i imprezy. „Gdański Rocznik Kulturalny”. Nr 10, s. 369, 1987. Gdańsk: Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki. [dostęp 2025-11-29].
- ↑ M.P. z 1955 r. Nr 112, poz. 1450 (ISAP) - Uchwała Rady Państwa z dnia 16 czerwca 1955 r. nr 0/891 - na wniosek Ministra Budownictwa Miast i Osiedli.
- ↑ Laureaci medalu księcia Mściwoja II [online], bip.gdansk.pl [dostęp 2024-10-21].
- ↑ Nagrody Państwowe za osiągnięcia w dziedzinie nauki, postępu technicznego, literatury i sztuki. „Życie Warszawy”. Rok XII, Nr 173 (3656), s. 7, 22 lipca 1955. Warszawa: Instytut Prasy „Czytelnik”. [dostęp 2024-07-15].
- ↑ „Ordery Stańczyka”. „Litery”. Rok V, Nr 3 (51), s. 1, marzec 1966. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Prasowe RSW „Prasa”. [dostęp 2025-09-15].
Bibliografia
- Gdańsk. Teatr Wybrzeże wypięknieje. e-teatr.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-07-29)].
- Lech Kadłubowski. asp.gda.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-19)]. ASP w Gdańsku, s. 400 katalogu.
- Józef Golec, Sopocki album biograficzny, Cieszyn 2008, s. 108.
- Kto jest kim w Polsce, edycja IV (zespół redakcyjny Beata Cynkier i inni), Warszawa 2001, s. 373.