Lech Olejnik (muzyk)

Lech Olejnik
Data i miejsce urodzenia

25 lipca [1952
Wągrowiec

Data i miejsce śmierci

18 lutego 2018
Szczecin

Instrumenty

fagot

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

fagocista, pedagog

Lech Olejnik (ur. 25 lipca 1952 w Wągrowcu, zm. 18 lutego 2018 w Szczecinie) – polski artysta muzyk, fagocista, pedagog muzyczny związany ze Szczecinem.

Działalność artystyczna

W 1976 ukończył Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną w Gdańsku w klasie fagotu prof. Maksymiliana Piłata[1]. Swoją działalność artystyczną i pedagogiczną związał ze Szczecinem. W 1976 rozpoczął pracę w Filharmonii im. Mieczysława Karłowicza w Szczecinie, w której był fagocistą do 2008. Z filharmonią koncertował w wielu krajach w Europie. Kilkakrotnie wystąpił z orkiestrą Filharmonii Szczecińskiej w roli solisty. Jako instrumentalista współpracował z wieloma dyrygentami m.in. Stefanem Marczykiem, Walerianem Pawłowskim, Józefem Wiłkomirskim, Janem Szyrockim. Jako kameralista występował z wieloma muzykami ze środowiska muzycznego Szczecina, grał również w Kwartecie Współczesnym, Kwartecie Dętym, Camerata Nova oraz w zespole Divertimento (w składzie: Lech Olejnik fagot, Tadeusz Wesołowski (1932–2005) flet, Franciszek Gajb (1937–2006) fortepian, Rajmund Brążkiewicz (1932–2020) obój, Piotr Piechocki (1963) klarnet).

Działalność pedagogiczna

Jako pedagog muzyczny nauczał gry na fagocie we wszystkich szczecińskich szkołach muzycznych na poziomie podstawowym i średnim, związany był również ze szczecińską filią Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu jako starszy wykładowca. Jako nauczyciel klasy fagotu pracował w Państwowej Szkole I st. im. Tadeusza Szeligowskiego oraz w Zespole Szkół Muzycznych im. Feliksa Nowowiejskiego od 1981, w latach 1997–2005 był kierownikiem sekcji instrumentów dętych i perkusyjnych, przez kilka lat prowadził również szkolny big band.

Życie prywatne

Był mężem Ireny, wiolonczelistki, ojcem Katarzyny i Bartosza[2].

Zmarł w Szczecinie, pochowany 23 lutego 2018 na Starym Cmentarzu w Słupsku[3] (sektor 5A-3-9)[4].

Nagrody

Przypisy

  1. ↑ Absolwenci 50-lecia Akademii Muzycznej w Gdańsku [dostęp 2025-10-13].
  2. ↑ Zabrzmiały fagoty [online], 24kurier.pl [dostęp 2025-10-13].
  3. ↑ Zespół Szkół Muzycznych w Szczecinie [online], zsm2.home.pl [dostęp 2025-10-13].
  4. ↑ Cmentarze komunalne w Słupsku - wyszukiwarka osób pochowanych [online], slupsk.grobonet.com [dostęp 2025-10-13].
  5. ↑ Kronika życia kulturalnego Wybrzeża Gdańskiego 1975–1980. Ruch muzyczny. „Gdański Rocznik Kulturalny”. Nr 8, s. 208, 1985. Gdańsk: Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki. [dostęp 2025-10-13].

Bibliografia

  • Encyklopedia Szczecina Suplement III (pod red. Tadeusza Białeckiego), Uniwersytet Szczeciński, Szczecin 2007, s. 127.
  • Mikołaj Szczęsny: Szczecińscy Filharmonicy 1948–1998, Filharmonia Szczecińska, Szczecin 1999, s. 96, 158, 165, 167.