Legwan 4x4

Legwan 4×4

Legwan na Międzynarodowym Salonie Przemysłu Obronnego 2024 w Kielcach
Dane podstawowe
Państwo	Polska
Producent	Rosomak S.A.
Typ pojazdu	pojazd terenowy / lekki pojazd rozpoznawczy (LPR)
Trakcja	kołowa, 4×4
Historia
Produkcja	od 2024
Dane techniczne
Silnik	3 l, V6, diesel Hyundai S2 D6EB (168 kW / 225 KM; 500 Nm)
Transmisja	automatyczna 8-biegowa Powertech A8TR1
Pancerz	opancerzenie modułowe (STANAG 4569 poziom I–III)
Długość	4900 mm
Szerokość	2195 mm
Wysokość	1986 mm
Rozstaw osi	3300 mm
Prześwit	405 mm
Masa	5,7 t
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.)	760 mm
Kąt podjazdu	zbocza do 60%
Dane operacyjne
Uzbrojenie
karabin maszynowy 7,62 mm / 12,7 mm lub automatyczny granatnik 40 mm (na obrotnicy); możliwość ZSMU
Wyposażenie
niezależne zawieszenie; opony z wkładkami run-flat
Użytkownicy
Siły Zbrojne RP Straż Graniczna

Legwan 4×4 – rodzina wojskowych pojazdów terenowych w układzie napędowym 4×4, produkowanych w Polsce na koreańskiej licencji platformy Kia LTV/KLTV przez Rosomak S.A. (w ramach konsorcjum z Polską Grupą Zbrojeniową), przeznaczonych m.in. do zadań rozpoznawczych, patrolowych i transportowych w Siłach Zbrojnych RP oraz w służbach mundurowych^[1][2].

W 2023 Agencja Uzbrojenia zawarła umowę (wartości ok. 1,2 mld zł) z konsorcjum PGZ i Rosomak S.A. na dostawę prawie 400 lekkich pojazdów rozpoznawczych (LPR) Legwan do 2030 roku^[1][3].

5 września 2024 (podczas MSPO w Kielcach) podpisano umowę na dostawę do Straży Granicznej pierwszego opancerzonego pojazdu specjalnego Legwan 4×4; wartość dostawy określono na ok. 2,3 mln zł, a pojazd miał trafić do Podlaskiego Oddziału SG do końca 2024 roku (na odcinek granicy z Białorusią)^[4].

25 września 2025 zawarto umowę ramową pomiędzy Agencją Uzbrojenia a konsorcjum Rosomak S.A. (lider) i PGZ S.A. na dostawy do 2035 roku łącznie 1266 pojazdów terenowych „Legwan” w różnych wersjach, wraz z pakietami logistycznym i szkoleniowym^[1][2][5].

Legwan ma stanowić jedną z dwóch głównych baz pojazdów systemu w programie SAN (obok podwozi Jelcz): w ramach 703 pojazdów przewidziano ok. 300 pojazdów opartych na Legwanie (ok. 400 na bazie Jelcza)^[6]. Pojedynczy moduł bateryjny ma składać się z trzech plutonów ogniowych i plutonu wsparcia, przy czym każdy pluton ogniowy ma mieć zdolność samodzielnego wykrywania, śledzenia, identyfikacji i zwalczania celów powietrznych^[6].

Na podwoziach Legwan w konfiguracji SAN przewidziano m.in. (w zależności od wersji i roli w plutonie):

• stanowiska z wielolufowym karabinem maszynowym WLKM kal. 12,7 mm – łącznie 36 efektorów (po dwa w każdej baterii; w trzeciej baterii zamiast WLKM przewidziano armatę 35 mm)^[7].
• wyrzutnie rakiet APKWS kal. 70 mm – po jednej wyrzutni dla każdego plutonu (łącznie 54 efektory dla 18 baterii), jako odrębny pojazd na podwoziu Legwan z własną głowicą optoelektroniczną; wskazywano możliwość konfiguracji wyrzutni od 4 do 24 rakiet (wymóg minimum 4; rozważano minimum 16)^[7].
• radary APS FIELDctrl: w każdym plutonie przewidziano 1 radar FIELDctrl ULTRA oraz 2 radary FIELDctrl FOLLOW; radar ULTRA ma być zamontowany na podwoziu Legwan i zapewniać dookólne wykrywanie oraz śledzenie, a radary FOLLOW mają zapewniać dokładne wskazanie dla efektorów (zwłaszcza tych bez własnego radaru śledzącego)^[7].
• wyrzutnie systemu MEROPS (antydrony) wraz z anteną naprowadzającą – na podwoziu Legwan; w każdym plutonie ogniowym przewidziano jeden taki pojazd (łącznie 54)^[7].

Dopuszczono możliwość dostaw części podwozi Legwan bezpośrednio z Korei Południowej^[7].

Legwan 4×4 opracowano na bazie lekkiego pojazdu taktycznego KLTV (Kia Light Tactical Vehicle)^[1][3]. Według danych prasowych dla wersji LPR podawano m.in. masę całkowitą 5,7 t oraz wymiary: długość 4900 mm, szerokość 2195 mm, wysokość 1986 mm i rozstaw osi 3300 mm^[8].

Napęd stanowi 3-litrowy silnik wysokoprężny Hyundai D6EB o mocy maksymalnej 168 kW (225 KM) i momencie 500 Nm, współpracujący z 8-biegową automatyczną skrzynią biegów (w źródłach wskazywano przekładnię Powertech A8TR1)^[8][1]. W wyposażeniu wymieniano m.in. w pełni niezależne zawieszenie na obu osiach, system centralnego pompowania kół oraz wkładki typu run-flat umożliwiające jazdę po uszkodzeniu opony^[1][8].

W materiałach prasowych podawano m.in. prześwit 405 mm, możliwość brodzenia do 760 mm, zdolność pokonywania zboczy o nachyleniu do 60% oraz promień zawracania 7,6 m^[8].

Modułowa konstrukcja podwozia ma umożliwiać budowę wersji specjalistycznych o rozstawie osi 3,3 m oraz 4,0 m^[1].

W źródłach prasowych wskazywano, że Legwan oferowany jest w wersjach opancerzenia określanych jako odpowiadające poziomom I–III normy STANAG 4569, zależnie od konfiguracji^[9][3].

Wymieniano również obrotnicę dachową umożliwiającą montaż karabinu maszynowego kal. 7,62 mm lub 12,7 mm, a także automatycznego granatnika kal. 40 mm; wskazywano również możliwość instalacji zdalnie sterowanego modułu uzbrojenia (w źródłach prasowych podawano masę do 300 kg)^[1][3][9].

Legwan 4×4 jest polskim oznaczeniem pojazdów bazujących na platformie KIA KLTV (Kia Light Tactical Vehicle)^[10]. W ramach polonizacji zakładano transfer technologii i wprowadzanie zmian konstrukcyjnych zgodnie z wymaganiami Sił Zbrojnych RP, a także budowę wariantów specjalistycznych (m.in. ambulansu, wozu dowodzenia i wozu łączności)^[11]. W 2025 Rosomak informował o podpisaniu aneksów do umowy z KIA Corporation, które wydłużają uprawnienia do produkcji i realizacji dostaw oraz mają rozszerzać możliwości dalszej polonizacji i opracowania kolejnych wersji specjalistycznych^[12].

Do wskazywanych elementów dostosowania/polonizacji należą m.in.:

• wariant o wydłużonym podwoziu „Legwan L”, wydłużony o 1 m w porównaniu do standardowego modelu, przeznaczony jako nośnik zabudów specjalistycznych^[13][10].
• integracja i ukompletowanie ponad 380 zestawów sprzętu łączności firmy L3Harris w ramach współpracy Rosomak S.A. i WZŁ-2 S.A.^[14].
• konfiguracje uzbrojenia prezentowane na MSPO, w tym pojazd LPR wskazywany jako uzbrojony przez ZM Tarnów S.A. oraz wariant prezentowany w pełnym wyposażeniu m.in. z karabinem maszynowym WKM-B kal. 12,7 mm w opancerzonym stanowisku strzeleckim^[13][10].
• wyposażenie pojazdu prezentowanego na MSPO w dwa gniazda lufowych wyrzutni granatów dymnych (po cztery sztuki w każdym)^[11].
• badania trakcyjne i testy weryfikujące spełnienie zadeklarowanych charakterystyk w celu uzyskania homologacji oraz zapowiadany ostrzał jednego z pojazdów w celu potwierdzenia odporności balistycznej w WITPiS^[15].

• Siły Zbrojne RP – dostawy wersji LPR miały rozpocząć się w 2024 roku (w źródłach wskazywano rozpoczęcie odbiorów w kwietniu 2024 oraz pierwszą jednostkę wyposażoną w grudniu 2024)^[8].
• Straż Graniczna – zakup pierwszego opancerzonego pojazdu specjalnego w 2024 roku (program pilotażowy)^[4][3].

• Legwan 4×4 – karta produktu (Rosomak S.A.)